Sabir Rüstəmxanlı - Hər üzdə bir işıq yansa
Hər üzdə bir işıq yansa
Səhər-səhər yolunuza ilk çıxana,
Əlinizi ilk sıxana
gülümsəyin!
Həyətdəki göy otlara,
Başınızın üstündəki
tutqun-açıq buludlara
gülümsəyin!
Sizə kölgə salmaq üçün
sıralanmış ağaclara,
Cibinizi söküb-yeyən
əyrigözlü sayqaclara
gülümsəyin!
Qanınızı qaraltmayın qəpik üçün.
Satıcının beş quruşluq ərki üçün.
Ziyafətdən ayılmamış,
Evindəki qiyamətdən ayrılmamış
sifətlərə,
Dünyanın söz bazarında
dəyişilən qiymətlərə,
Metroların qabağında
dil çıxaran ağ əllərə,
Keçib getmiş yuxuların arxasından
meyxoş baxan gözəllərə,
Qəzetlərin yalan-doğru xəbərinə,
Qulaqların dözümünə, təpərinə
gülümsəyin!
İdarələr arasında yolunuza çıxan əngəl
fəlakətə çevrilməsin!
Beş-üç nəfər pis görəndə
yaxşılığın uca taxtı devrilməsin!
Onsuz da ki
pis yenə də pis qalandı.
Yaxşı toxum
kösövlərin altından da ucalandı!
Onsuz da ki
satqın yenə həmin satqıın,
alçaq yenə həmin alçaq,-
Siz dünyadan küsən zaman
rüşvətxorun cibi ta da tez dolacaq.
Üstümüzdə qəm bayrağı yellənəcək,
Düz lal olub susan yerdə
əyriliklər dillənəcək…
Onsuz da ki ömür qısa,
Pisliyə də qapı açsaq,
Xainə də qulaq assaq
könlümüzü dinləməyə macal yetməz.
Zirehlənmiş səsimizi el eşitməz…
Xoş söz de ki,
qış niyyətli ürəklərdə ərisin qar,
Hər üzdə bir işıq yansa
Yer kürəsi günəş olar!
1983