<p>On &uuml;&ccedil;&uuml;nc&uuml; mərtəbədən...</p>

<p>Bir dəli baxış h&ouml;r&uuml;l&uuml;r</p>

<p>On &uuml;&ccedil;&uuml;nc&uuml; mərtəbədən...</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Hələ də vaxtdan ağırsan,</p>

<p>Nə qoyub, nə axtarırsan?</p>

<p>Ay adam, hara baxırsan</p>

<p>On &uuml;&ccedil;&uuml;nc&uuml; mərtəbədən?.</p>

<p>.</p>

<p>Yuxu qatılmağa hazır,</p>

<p>G&ouml;zə satılmağa hazır,</p>

<p>&Uuml;rək atılmağa hazır</p>

<p>On &uuml;&ccedil;&uuml;nc&uuml; mərtəbədən...</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>K&uuml;lək də əlini &uuml;z&uuml;b</p>

<p>On &uuml;&ccedil;&uuml;nc&uuml; mərtəbədən...</p>

<p>B&uuml;t&uuml;n mərtəbələr k&uuml;s&uuml;b</p>

<p>On &uuml;&ccedil;&uuml;nc&uuml; mərtəbədən...</p>

<p>&nbsp;12.06.26</p>

<p>Bir axşam quş olaydım,</p>

<p>Qonaydım pəncərənə.</p>

<p>Mən k&ouml;nl&uuml;m&uuml;n sirrini</p>

<p>Pı&ccedil;ıldayaydım sənə...</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Ay şam kimi əriyir,</p>

<p>T&ouml;k&uuml;l&uuml;r qaranlığa.</p>

<p>Ulduzları s&ouml;nd&uuml;r&uuml;n,</p>

<p>S&ouml;nd&uuml;r&uuml;n bir anlığa.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Qeyb olaq bir anlığa,</p>

<p>Sonra yenə qayıdaq.</p>

<p>Ən sevdalı, ən g&ouml;zəl,</p>

<p>Şirin g&uuml;nə qayıdaq...</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Bir axşam quş olaydım,</p>

<p>Qonaydım pəncərənə.</p>

<p>Mən k&ouml;nl&uuml;m&uuml;n sirrini</p>

<p>Pı&ccedil;ıldayaydım sənə.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Dən verəydin, su verəydin,</p>

<p>Sənə bel bağlayaydım</p>

<p>Quş dilində g&uuml;ləydim,</p>

<p>Quş dilində ağlayaydım...</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Həmin o məşum gecədi-sabahı sənsiz a&ccedil;ılan,son nəfəsinə qaranəfəs yetişdiyim gecə...</p>

<p>Sən &ouml;vladlarını elə &ccedil;ox sevirdin ki, onları işlərinə,eşlərinə belə qısqanırdın.İşimin ən &ccedil;ox olan vaxtı getdin.Vaxt dolanıb bu gecəyə və sənsiz a&ccedil;ılan bu sabaha gələndə d&uuml;nya dar olur başıma.Bu olumlu-&ouml;l&uuml;ml&uuml; d&uuml;nyada sənin &ouml;l&uuml;m&uuml;n dan gəlir hələ də mənə.Barışa bilmirəm. B&ouml;y&uuml;mədim ,ay ana...Sənə həmişə&quot;Sən mənim anam yox,qızımsan &quot;-deyərdim .Bəlkə bu iki yoxluqdu məni birləşib belə sıxan ?Hər nədisə,g&ouml;y&uuml;m-g&ouml;y&uuml;m g&ouml;ynədir məni hələ də...</p>

<p>İş saatımın bitməsini əzbərləmişdin,zəng edirdin gileylənə-gileyləmə&quot;Az-az. bala,mən zəng eləməsəm, sən zəng etmiyəcəksən?&quot;&quot;indi &ccedil;ıxdım işdən,ay ana&quot;Yol gedə-gedə danışardım,d&ouml;zməzdin təngənəfəsliyimə &quot;Nəfəsin &ccedil;iynindən &ccedil;ıxır ,ay bala,&uuml;rəyin cırıldı ki,et və &ccedil;at,dincəl,danışarıq&quot;Hər g&uuml;n işdən &ccedil;ıxıb yol gələ-gələ zəngsiz telefonu qulağıma tuturamm ...</p>

<p>Evdə zəngini g&ouml;zləyirəm...</p>

<p>...K&ouml;nl&uuml;m elə isrəyir</p>

<p>Təsəllini,səsini...</p>

<p>Eh,sən də qapatmısan</p>

<p>Mənə tərəf a&ccedil;ılan</p>

<p>K&ouml;n&uuml;l pəncərəsini...Uğrunda rəngi avazımış,istisi azalmış o əllərini buraxdığım &uuml;&ccedil;&uuml;n k&uuml;sm&uuml;şəm işimdən də</p>

<p>Əziz dostlar,yaşamayan bilmez,analarınızı &ccedil;ox sevin,, &ccedil;ox &uuml;nsiyyət qurun onlarla,sonra &ccedil;ətin olur</p>

<p>S&uuml;kut &ouml;z&uuml;n&uuml; sərib &uuml;st&uuml;mə.</p>

<p>İ&ccedil;imdəki insan səsi batır &ouml;z i&ccedil;ində.</p>

<p>Bu dəri qəfəsimdə</p>

<p>&Ccedil;ırpınır ruhum,</p>

<p>Tilova d&uuml;şm&uuml;ş balıq qəzəbidir hər an.</p>

<p>Dayan,</p>

<p>Bir səs gəlir uzaqdan</p>

<p>Qurtuluş uzaqda deyil.</p>

<p>Bu s&uuml;kutu arxanca qa&ccedil;dığın yemin əzabı bil</p>

<p>Əzab g&uuml;nahın savabıdır.</p>

<p>Savab a&ccedil;ardır</p>

<p>Səsləri a&ccedil;mağa.</p>

<p>Səsi batirmağa nə var ki.</p>

<p>Bir səsə səs vermək</p>

<p>Qurtuluşdur.</p>

<p>Səs ver &ouml;z səsinə qurtul,</p>

<p>Ya ol,ya da ol.</p>

<p>Bu d&uuml;sturla qur həyatını</p>

<p>Əzizinəmlə başladığıntək</p>

<p>Əzizinəmlə bitir bu &ouml;m&uuml;r bayatını</p>

<p>Getdi hər kəs, baxıram d&ouml;rd divardı, bir də mənəm,</p>

<p>Ruhu bomboş adamam, qoynu &ccedil;i&ccedil;əksiz &ccedil;əmənəm.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Sanki eşq olmayıb, o k&ouml;nl&uuml;m i&ccedil;rə bəslədiyim,</p>

<p>Haqqa eylər səfəri s&ouml;zlə qurulmuş bu binəm.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Aldı bir parəmi, tərk etdi məni hər bitən eşq,</p>

<p>İndi alnımda qırış, indi sa&ccedil;larımda dənəm.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Durmuşam g&ouml;zləmədə əllini haqlar yaşımı,</p>

<p>Artırar g&ouml;ynəməsin hər səfərində bu sinəm.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Hey deyər, &quot;yum g&ouml;z&uuml;n&uuml;&quot;, hey qoyar ağzımda s&ouml;z&uuml;,</p>

<p>İstəməz haqqı g&ouml;rəm, istəməz he&ccedil; haqlı dinəm.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>&Ccedil;&uuml;n bilir susmayacam zalım &ouml;n&uuml;ndə baş əyib,</p>

<p>&Ccedil;&uuml;n bilir xeyrə dos(t)am, &ccedil;&uuml;n bilir şərə d&uuml;şmənəm.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p><a href="https://www.facebook.com/ay.b.niz.liyar?__cft__[0]=AZYsME6ruWthlNOdHXBXmLaRj1ml1Q3vHn3ysm6nfISbzHyts9aou3iXrhSLgLiZqo_O0YFTUqVeNnTTsbyd8-bQZ0EkUbzkMr8j-0DX_aTnqLa80c43NebjpV_yTZVkT90thd7Ygn1SAO-GiGVDOZegU9EYOJZuV5Q3RXDE0-tJJ5n98XR5wcpEFX8des8VdXM&amp;__tn__=-]K-R" role="link" tabindex="0">AY Bəniz</a>, hisslərini xərcləmisən dərdə m&uuml;dam,</p>

<p>&Ouml;l&uuml;b əvvəlki qadın, yoxdur o əvvəlki sənəm.</p>

<p>Şair bir az pəncərədən uzaqlara baxıb susur. Sonra asta səslə deyir:</p>

<p>-İnsan elə bilir ki, &ouml;mr&uuml; qarşıdadır. Sonra bir g&uuml;n g&ouml;r&uuml;r ki, yolun &ouml;z&uuml; &ouml;m&uuml;r imiş...</p>

<p>Mən g&uuml;l&uuml;msəyib soruşuram:</p>

<p>-Bəs şeir nədir?</p>

<p>O &ccedil;iynini &ccedil;əkir:</p>

<p>-Şeir s&ouml;z deyil. Şeir adamın i&ccedil;ində danışa bilmədiyi şeylərin səsidir. Elə şeylər var ki, onu nə dosta deyə bilirsən, nə d&uuml;şmənə. Amma bir misra gəlir, hamısını aparır.</p>

<p>Bir az susuruq.</p>

<p>Pəncərədən axşam işığı d&uuml;ş&uuml;r. O yenə danışır:</p>

<p>Dar ağacı həmişə ağacdan və kəndirdən olmur. Adamın &ouml;z xatirələri də dar ağacı olur. Hərdən adam illərlə &ouml;z xatirəsindən asılıb qalır.</p>

<p>Mən soruşuram:</p>

<p>-Bəs nicat yolu varmı?</p>

<p>&Uuml;z&uuml;mə baxıb y&uuml;ng&uuml;lcə g&uuml;l&uuml;msəyir:</p>

<p>- Nicat?</p>

<p>Adam ya yazır, ya sevir, ya da yola &ccedil;ıxır. Qalanı vaxtın işidir.</p>

<p>Sonra &ccedil;ayından bir qurtum alıb əlavə edir:</p>

<p>Bilirsən, insanı b&ouml;y&uuml;dən sevinc yox,yaşadığı ağrılardır.</p>

<p>S&ouml;hbət uzanır.</p>

<p>&Ccedil;&ouml;ldə k&uuml;lək başlayıb..</p>

<p>&ldquo;Sən gərək qalaydın mən g&ouml;rən kimi&rdquo;-</p>

<p>&Uuml;rəyi nisgillə dinir şairin.</p>

<p>G&uuml;lər g&ouml;zlərində qəm g&ouml;rən kimi</p>

<p>Hər anı z&uuml;lmətə d&ouml;n&uuml;r şairin.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Yazdığı s&ouml;zləri barı tap,hərdən,</p>

<p>Dərdli g&ouml;zlərinə dərdi təp hərdən.</p>

<p>&Uuml;rəyi g&ouml;r necə d&uuml;ş&uuml;r təpərdən,</p>

<p>G&ouml;zləri g&ouml;r necə s&ouml;n&uuml;r şairin.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Ağlayar &uuml;rəkdən,g&uuml;lər &uuml;rəkdən,</p>

<p>Vəfasız adları silər &uuml;rəkdən.</p>

<p>Elə &ouml;ləndə də &ouml;lər &uuml;rəkdən,</p>

<p>Bu &uuml;rək şairi, k&ouml;n&uuml;l şairi.</p>

<p>&Ouml;m&uuml;r başa &ccedil;atıb ta sahildəyəm,</p>

<p>İndi mən səmt tutum hayana, ana?</p>

<p>Səsimə səs verə sənli g&uuml;nlərim,</p>

<p>Bəlkə daş yuxudan oyana, ana?</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>&Ouml;z&uuml;nlə apardın uşaqlığımı,</p>

<p>Y&uuml;y&uuml;rd&uuml;m , yıxıldım &ccedil;ata bilmədim.</p>

<p>Apardın ərkimi , şıltaqlığımı,</p>

<p>Ərkimi g&ouml;t&uuml;rən tapa bilmədim.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Sənin yaşındayam, səni gəzirəm,</p>

<p>Aldadır g&uuml;manlar , bəlkələr məni.</p>

<p>Ay ana, hərdən də sənin yerinə,</p>

<p>Uşaqtək ovudur nəvələr məni.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>D&ouml;rd yanın qış,bahar soyuqdur, nədən,</p>

<p>Buzlayıb torpağın ,daşın da burada?</p>

<p>Evin ,otağın da daş qıfıllıdır,</p>

<p>Donur g&ouml;zlərimdə yaşım da burda.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Hərdən u&ccedil;urur boş xəyallar məni,</p>

<p>G&ouml;zlərim dolanıb qapıda qalır,</p>

<p>Hənirin yuxudan oyadır məni,</p>

<p>Qollarım boşluğa a&ccedil;ılı qalır.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Bir addım yol qalıb , adlasam bitər,</p>

<p>Kirdarım qalmayıb canımda, ana!</p>

<p>Yalvardım ,gəlmədin mənim d&uuml;nyama,</p>

<p>Barı sən yer elə yanında, ana!</p>

<p>2026.</p>

<p>Mən fikrini &ccedil;əkirəm....</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Oxşardır vərdişimiz,</p>

<p>amma bir əmması var...</p>

<p>Sən siqaret &ccedil;əkirsən,</p>

<p>mən fikrini &ccedil;əkirəm.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Sən hər dəfə &ccedil;əkəndə,</p>

<p>duman g&ouml;yə sovrulur.</p>

<p>Mən hər dəfə &ccedil;əkəndə,</p>

<p>&uuml;rəyim dərd qovurur.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Sən t&uuml;st&uuml;dən boğulub,</p>

<p>pəncərəni a&ccedil;ırsan.</p>

<p>Mən qəhərdən boğulub,</p>

<p>xəyallara qa&ccedil;ıram...</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Sən axırda atırsan,</p>

<p>k&uuml;lqabıya qalanı.</p>

<p>Mən necə atım axı,</p>

<p>sənlə bağlı olanı?</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Sənin dərdini kibrit,</p>

<p>bir alışqan yandırır.</p>

<p>Məni hər xatırlamaq,</p>

<p>hər baxışın yandırır.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Sən siqaret &ccedil;əkirsən,</p>

<p>bir az rahatlıq &uuml;&ccedil;&uuml;n.</p>

<p>Mən fikrini &ccedil;əkirəm,</p>

<p>səni yaşamaq &uuml;&ccedil;&uuml;n</p>

<p>Səhər mehi sığal &ccedil;əkir yarpağa,</p>

<p>Z&uuml;mr&uuml;d meşə dalğalanır dəniztək.</p>

<p>Tamaşadır təravəti torpağa,</p>

<p>M&uuml;şk-ənbərdir taladakı bi&ccedil;ənək...</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Dindi k&ouml;n&uuml;l orman, &ccedil;əmən dilində,</p>

<p>Heyrətimə misra-misra bələndim.</p>

<p>&Ouml;z dili var, &ccedil;i&ccedil;əyin də, g&uuml;l&uuml;n də,</p>

<p>Uşaqlıqdan bu əsrara bələdəm..</p>

<p>.</p>

<p>Ağaclar da duyğuludur yaz &ccedil;ağı,</p>

<p>G&ouml;z oxşayan g&ouml;zəlliklər bərq vurur.</p>

<p>Təbiətin tər, qənirsiz, naz &ccedil;ağı</p>

<p>İlham s&ouml;zə, s&ouml;z ilhama vurulur ...</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Aşiqinəm, al qoynuna, quc bərk-bərk,</p>

<p>Uyuyum qoy ağuşunda eləcə,</p>

<p>A&ccedil;ıl q&ouml;n&ccedil;ə-q&ouml;n&ccedil;ə, yağ &ccedil;i&ccedil;ək-&ccedil;i&ccedil;ək,</p>

<p>Qərq olum g&uuml;l yağışında eləcə.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Qa&ccedil;ım səhra boyu, qucum d&uuml;z&uuml;n&uuml;,</p>

<p>Bəxtəvər-bəxtəvər yumum g&ouml;z&uuml;m&uuml;,</p>

<p>&Ccedil;i&ccedil;əkli &ccedil;əmənə qoyub &uuml;z&uuml;m&uuml;,</p>

<p>Məst olum g&uuml;l baxışında eləcə.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>K&ouml;&ccedil;&uuml;r şəlaləni, sellən k&ouml;nl&uuml;mdə,</p>

<p>G&uuml;zg&uuml;n bil, ətirlən, g&uuml;llən k&ouml;nl&uuml;mdə,</p>

<p>G&uuml;l&uuml;stana d&ouml;ns&uuml;n elə k&ouml;nl&uuml;m də,</p>

<p>Artsın qoy bir naxışın da eləcə.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Son g&uuml;nlər sosial şəbəkələrdə ermənilərin bizim milli musiqilərə &ccedil;&ouml;kd&uuml;y&uuml; a&ccedil;ıq-aydın n&uuml;mayişkəranə şəkildə əks olunur.</p>

<p>Bu da mənim kimi sadə zəhmətkeş və təəss&uuml;bkeş adamlarda hədsiz qıcıq doğurur.</p>

<p>Ona g&ouml;rə işim yazmaq olduğundan bu məsələ iş mdən və qələmimdən Yan ke&ccedil;mədi..</p>

<p>Ermənilərin Azərbaycan musiqisinə, mahnılarına və folkloruna maraq g&ouml;stərməsi yeni məsələ deyil. Uzun illərdir ki, xalqımızın mədəni irsi ətrafında m&uuml;xtəlif m&uuml;bahisələr yaşanır. Bizi qıcıqlandıran təkcə hansısa mahnının və ya musiqi n&uuml;munəsinin mənimsənilməsi deyil. Əsas narahatlıq odur ki, əsrlər boyu bu torpaqlarda yanaşı yaşamış xalqların mədəniyyətləri bir-birinə qarışsa da, əksər hallarda xalqımızın adı k&ouml;lgədə qalır.</p>

<p>Qafqazın tarixində xalqlar arasında qarşılıqlı təsir həmişə olub. Musiqi, dil, mətbəx və adətlər bir-birindən təsirlənib. Lakin hər bir xalq &ouml;z milli irsini qorumağa &ccedil;alışır və bu, təbiidir. Azərbaycan xalqı da &ouml;z musiqisinin, xalq mahnılarının, muğamının və bəstəkarlarının irsinin doğru təqdim olunmasını istəyir.</p>

<p>Bəzən d&uuml;ş&uuml;n&uuml;rəm ki, ermənilərin bizim mahnıları bu qədər tez və rahat mənimsəməsinin səbəbi onların da uzun illər bu coğrafiyanın təsiri altında formalaşmasıdır, ya da rəhmətlik akademik Nizami S&uuml;leymanov demiş bizim &quot;xatakarlar&quot;dan əmələ gəlməsidir. Bu şərt də qa&ccedil;ılmazdır, tarix bir &ccedil;ox xalqların taleyini eyni torpaqlarda qovuşdurub. Amma yaxınlıq və oxşarlıq he&ccedil; vaxt &ouml;zgəsinin irsinə sahib &ccedil;ıxmağa haqq qazandırmır.</p>

<p>Ən acınacaqlısı isə odur ki, bu məsələlərlə məşğul olmalı olan qurumların, məsul şəxslərin və mədəniyyət keşik&ccedil;ilərinin b&ouml;y&uuml;k hissəsi sanki başqa aləmdə yaşayır. Bir tərəfdə xalqın musiqi xəzinəsi hissə-hissə mənimsənilir, digər tərəfdə isə vəzifə daşıyanların başı şou-biznes oyunlarına, m&uuml;ğənnicik xanımları &quot;saxlamağa&quot;silikon ulduzların təbliğinə, tədbirlərdən tədbirlərə qa&ccedil;mağa, şəxsi maraqlarını təmin etməyə qarışıb. Sanki milli irs bu&quot; axırıncı&quot; adamlar &uuml;&ccedil;&uuml;n &uuml;&ccedil;&uuml;n axırıncı yerdədir.</p>

<p>İllərdir eyni problemlər yaşanır, eyni etirazlar səslənir, amma ciddi nəticə g&ouml;r&uuml;nm&uuml;r. &Ccedil;&uuml;nki məsuliyyət hissi olmayan yerdə milli maraq da arxa plana ke&ccedil;ir. Bir &ccedil;oxları &uuml;&ccedil;&uuml;n vəzifə xalqa xidmət etmək deyil, kreslonu qorumaq, əlaqələri genişləndirmək və imkan daxilində daha &ccedil;ox qazanc əldə etmək vasitəsinə &ccedil;evrilib.</p>

<p>Bu səbəbdən də doğru olaraq təəss&uuml;rat yaranır ki, mədəniyyətimiz sahibsiz qalıb. Mahnılarımızın, folklorumuzun, tarixi irsimizin m&uuml;dafiəsi ilə məşğul olmalı olanlar susanda, başqalarının onu &ouml;z adına &ccedil;ıxarmasına da şərait yaranır. Sonra da sosial şəbəkələrdə bir ne&ccedil;ə emosional paylaşım edib m&ouml;vzunu bağlayırlar.</p>

<p>Halbuki milli irs ş&uuml;arlarla deyil, sistemli işlə qorunur. Arxivlər yaradılmalı, beynəlxalq səviyyədə qeydiyyatlar aparılmalı, hər bir musiqi n&uuml;munəsinin mənşəyi sənədləşdirilməli, d&uuml;nya ictimaiyyətinə təqdim olunmalıdır. Bu işlər g&ouml;r&uuml;lməyəndə boşluğu başqaları doldurur.</p>

<p>Bu g&uuml;n bizə lazım olan təkcə qəzəb deyil, həm də tələbkarlıqdır. Cəmiyyət &ouml;z mədəni sərvətinin qorunmasını tələb etməlidir. Tarix g&ouml;stərdi ki, sahibi yatanda yadlar gəlib onun ocağına da sahib &ccedil;ıxmağa &ccedil;alışır.</p>

<p>Mədəniyyət bir xalqın yaddaşıdır. Yaddaşını qorumayan xalq isə bir g&uuml;n &ouml;z həqiqətlərini başqalarının dilindən eşitmək məcburiyyətində qalır..</p>

<p>Bir az kədərlidir qəmli ağrılar,</p>

<p>&Ccedil;ıxış yolları da gəlmir ağlıma</p>

<p>Bəlkə...</p>

<p>Bəlkə ayrılaq?</p>

<p>Toxunsam Tanrının daş ətəyinə,</p>

<p>&Uuml;rəyim gələrmi tuş k&ouml;təyinə,</p>

<p>M&ouml;hlət ver, m&ouml;htacam mən k&ouml;məyinə,</p>

<p>Bəlkə...</p>

<p>Bəlkə ayrılaq?</p>

<p>K&uuml;nc mənə dar gəlir, otaq sıxıcı,</p>

<p>İnandım, inadla sənə sığındım,</p>

<p>G&ouml;z&uuml;ndən d&uuml;şd&uuml;mm&uuml;, k&ouml;zə yıxıldım,</p>

<p>Belə...</p>

<p>Belə ayrılaq?</p>

<p>Nə yerim bəllidir, nə yurdum sənsən,</p>

<p>Bir &uuml;mid i&ccedil;əydim bir qurtum sənlə,</p>

<p>Eh... necə xəyallar mən qurdum sənlə,</p>

<p>İndi ayrılaq?</p>

<p>Ke&ccedil;mir boğazımdan tikəm harammı?</p>

<p>G&uuml;l&uuml;m, bən&ouml;vşədə tikan olarmı?</p>

<p>B&uuml;kmə sən boynunu alım qadanı</p>

<p>Yaxşı...</p>

<p>Yaxşı, ayrılaq!...</p>

<p>12:06:2026</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>&nbsp;</p>

<p><strong>1.OCAQLI şeir</strong></p>

<p>Ocaq sinələrdə soyumaz nəfəs,</p>

<p>haqsızlıq eləyən adam haqdımı...</p>

<p>Duman, daha &ccedil;əkil, k&uuml;lək, daha kəs,</p>

<p>yerin əzabına g&ouml;y ortaqdımı...</p>

<p>Budaqda yuva var, o ki ocaqdı,</p>

<p>balalar yatışıb, ana oyaqdı;</p>

<p>Arzusu bircə dən boyu u&ccedil;maqdı,</p>

<p>gecəsi qaradı, g&uuml;n&uuml; ağdımı...</p>

<p>Daha ev soyudur bu ocaq, bilsən,</p>

<p>&uuml;rəklər hələ &ccedil;ox yanacaq, bilsən...</p>

<p>SƏN də hər olanı olacaq bilsən...</p>

<p>atəş i&ccedil;indəsən, bərk soyuqdumu...</p>

<p>He&ccedil; eynin a&ccedil;ılıb &uuml;z&uuml;n g&uuml;ld&uuml; ki,</p>

<p>solmağa başladı, &uuml;z&uuml;n g&uuml;ld&uuml; ki...</p>

<p>Bir əl &ccedil;ırağını, bax, s&ouml;nd&uuml;rd&uuml; ki,</p>

<p>ya onun bəxtinə işıq doğdumu?..</p>

<p><strong>2.OLUR</strong></p>

<p>Kor quyu deyirik, burda bir iş var,</p>

<p>Ya b&uuml;t&uuml;n dərinlər bəlkə kor olur?</p>

<p>Yox ucu-bucağı b&ouml;y&uuml;kl&uuml;y&uuml;n&uuml;n,</p>

<p>Gəl, bir adam &uuml;&ccedil;&uuml;n d&uuml;nya dar olur...</p>

<p>Tutub ayağımı &ccedil;əkmə geriyə,</p>

<p>Birlikdə son qoyaq bu geriliyə...</p>

<p>&Ouml;z&uuml;n&uuml; vurursa kim &ouml;l&uuml;l&uuml;yə,</p>

<p>Diritək yaşamaq ona ar olur...</p>

<p>&Ccedil;ıxdıq genişliyə- genliyə darlıq,</p>

<p>Bu yazmaq işi də bir karg&uuml;zarlıq...</p>

<p>Nədən qaynaqlanır bu ahu-zarlıq,</p>

<p>Sevilmir, istənmir adam xar olur...</p>

<p>Tərini &ccedil;ox sildin o ağ alnının,</p>

<p>Nə əməl paklanır, nə ad arınır...</p>

<p>Soyuqluq &ouml;z&uuml; də od,</p>

<p>od alırıq;</p>

<p>Hərə bir tərəfdə yanıb k&uuml;l olur...</p>

<p><strong>3.&quot;DAŞ ADAM&quot;</strong></p>

<p>Kəndimizi &ccedil;evrələyən qayalarda</p>

<p>insanabənzər sal daşlar var...</p>

<p>O &quot;daş adam&quot; &ccedil;ox &uuml;rəyi yuxamı,</p>

<p>Duyğuları bulaq-bulaq &ccedil;ağlayan!</p>

<p>Baxsan, duman &ccedil;iynindəki &ccedil;uxadı,</p>

<p>Səhər mehi sa&ccedil;larını darayan!</p>

<p>İstəyini buyur ona s&ouml;ylə, de,</p>

<p>&Ouml;tənlərdən s&ouml;hbət a&ccedil;sın eləcə.</p>

<p>Qalıb sanki fikri elə g&ouml;ylərdə,</p>

<p>G&uuml;nd&uuml;z bilməz, onun &uuml;&ccedil;&uuml;n nə gecə...</p>

<p>Ancaq yola salmış ne&ccedil;ə qərinə,</p>

<p>Xatirələr sinəsində bir aləm...</p>

<p>Nəsə deyib bəlkə dəydim xətrinə,</p>

<p>Qoy əfv etsin, yoxsa &uuml;zər məni qəm...</p>

<p><strong>4.BİR AĞ YALAN</strong></p>

<p>İstədim ğ&ouml;z&uuml;m&uuml; &ccedil;əkim &ccedil;əməndən,</p>

<p>g&ouml;rd&uuml;m bir &ccedil;i&ccedil;əkdə şeh sırğalandı...</p>

<p>Dizə &ccedil;ıxan yonca yastı talada</p>

<p>mehdən yırğalandı, nə yırğalandı!</p>

<p>Bir durna k&ouml;&ccedil;&uuml;ndə itən xəyalım,</p>

<p>&ccedil;ox-&ccedil;ox uzaqlara gedən xəyalım,</p>

<p>Buğda s&uuml;nb&uuml;l&uuml;ndə dən-dən xəyalım</p>

<p>sacın &uuml;st&uuml;ndəcə qovurğalandı!</p>

<p>&Ccedil;oxdan boş qalan bir yuvaya baxdım,</p>

<p>gah məğşuş, gah sakit havaya baxdım;</p>

<p>Başımı qaldırıb haraya baxdım</p>

<p>bir haray i&ccedil;imdə qasırğalandı!</p>

<p>Kim oda qalandı, kim suda getdi,</p>

<p>getdi &uuml;z&uuml;m&uuml;zdən, eh, su da getdi...</p>

<p>Hey deyən: yaşadım asudə,</p>

<p>getdi;</p>

<p>doğru sandığı s&ouml;z bir ağ yalandı...</p>

<p><strong>5.YIXILAN YIXILIR...</strong></p>

<p>Ayağın s&uuml;r&uuml;ş&uuml;b aldınsa yara,</p>

<p>gərək eləyəsən dərmanı &ouml;z&uuml;n...</p>

<p>Bir g&ouml;z seyri olar, bil, baxanlara,</p>

<p>əgər ki, ox dəyib oxlansa k&ouml;ks&uuml;n...</p>

<p>Qalxıb biganəlik zəncirini qır,</p>

<p>kimlə yaxınlıq var, kimlə uzaqlıq...</p>

<p>Elə bir &uuml;t&uuml;l&uuml; məclisdə qalır</p>

<p>dillərin ucundan t&ouml;k&uuml;lən sağlıq...</p>

<p>Yıxılan yıxılır, tutanımı var,</p>

<p>istər od yandıra, sel-su apara.</p>

<p>Biri qapısını həmən qıfıllar,</p>

<p>yerinə tez girər yuxu apara...</p>

<p>s&uuml;r&uuml;şər ovcunun doğmalığından.</p>

<p>Adam barmağından asar &ouml;z&uuml;n&uuml;,</p>

<p>&uuml;ş&uuml;sə &uuml;z&uuml;y&uuml; yad barmağında.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Sınar &uuml;midlərin g&ouml;y bağlılığı,</p>

<p>uzanar əllərin ətəyin boyu.</p>

<p>&Ouml;t&uuml;rər k&ouml;ks&uuml;n&uuml; &ccedil;arəsiz &uuml;rək,</p>

<p>&ccedil;alınar o tayda &quot;yadının&quot; toyu.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Donar xatirələr bir şəkil &uuml;stə,</p>

<p>&ouml;t&uuml;şər yuxundan d&uuml;nənin izi.</p>

<p>Yozarsan min yerə &ccedil;ıxılmazları,</p>

<p>su yuyub aparar g&ouml;z&uuml;n dənizi.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>&Ccedil;&ouml;kər dizi &uuml;stə xəyalların da,</p>

<p>Qəminə bulaşar sa&ccedil;ının teli.</p>

<p>Nəm &ccedil;əkər duan da, susdura bilməz,</p>

<p>dərdin əsdirdiyi o dəli yeli.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Atarsan &ouml;z&uuml;n&uuml; mən zirvəsindən,</p>

<p>yıxılar i&ccedil;indən o b&ouml;y&uuml;k adam.</p>

<p>Budaqlar əl &ccedil;alar eniş m&uuml;jdənə,</p>

<p>quru yarpaq olar &quot;dadına &ccedil;atan&quot;</p>

<p>&nbsp;</p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Mən həmişə gecikmişəm. &Ouml;z&uuml; də istəyərək yox, yəni qəsdinə durmadan, arzu etmədən, hətta ağlıma gətirmədən gecikmişəm. Maraqlı bir də burasıdır ki, gecikdiyim yer, gecikdiyim məqam və gecikdiyim an həmişə məni ağrıdıb. &Ccedil;&uuml;nki o istəyə i&ccedil;imin ehtiyacı olub. O yeri g&ouml;rmək, o anı yaşamaq, o adamın g&ouml;zlərinin i&ccedil;inə baxıb &uuml;rəyini oxumaq istəyim g&ouml;z&uuml;mdə qalıb. Ona g&ouml;rə həmişə &ouml;z&uuml;m&uuml; qınamışam, bu g&uuml;n də qınayıram. X&uuml;susilə, indiki anda o qınaq, o daxili əzab məni qəlbən sıxır, ağrıdır, h&ouml;nk&uuml;rt&uuml;m i&ccedil;imdə qalır, boğuluram elə bil. &Ccedil;&uuml;nki...</span></span></p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Əlimi &uuml;rəyimin &uuml;st&uuml;nə qoyub Allah və vicdan qarşısında etiraf edirəm ki, onu həmişə ən yaxşılardan, ən ucalardan, ən dəyərlilərdən biri hesab etmişəm. Və onun imzasını, s&ouml;z&uuml;n&uuml;, s&ouml;hbətini eşidəndə nəfəs dərmədən b&uuml;t&uuml;n diqqətimi cəmləyib &ouml;z&uuml;mə hakim olmuşam dinləmək &uuml;&ccedil;&uuml;n, &ouml;yrənmək &uuml;&ccedil;&uuml;n, yaddaşıma k&ouml;&ccedil;&uuml;rmək &uuml;&ccedil;&uuml;n. Bəlkə də inanmayacaqsınız, amma mən daxili inamla deyirəm ki, bu d&uuml;nyada onunla cəmi ikicə dəfə g&ouml;r&uuml;şd&uuml;m. Daha doğrusu, g&ouml;r&uuml;şmək nəsibim oldu. Onların ikisi də ona və mənə ruhən yaxın olan doğma adamların &ouml;vladlarının xeyir məclisləri oldu. Necə deyərlər, toy adamı kimi at&uuml;st&uuml; hal-əhval tutduq. Bir-birimizi oxuyub izlədiyimizi bir-birimizə dedik. Və o, əlini &ccedil;iynimə qoyub &quot;Yaxşıdı, xoşum gəlir&quot; - dedi. Bu mənə bir ustad, bir m&uuml;əllim, bir s&ouml;z&uuml;n i&ccedil;alatını bilən adamın verdiyi qiymət idi. Mən onda &ouml;z&uuml;mə s&ouml;z verdim ki, onunla ayrıca bir yerdə, ayrıca bir məkanda &uuml;z-&uuml;zə oturub s&ouml;zdən, ədəbiyyatdan danışmaq və onun d&uuml;nyasında olmaq f&uuml;rsətini əldə edəcəm. Elə bu istəklə də hər telefon s&ouml;hbətində vaxtı dəqiqləşdirməyə &ccedil;alışdıq. Amma...</span></span></p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Onu ilk dəfə mənə rəhmətlik, dəyərli yazı&ccedil;ı-publisist Nemət Veysəlli təqdim etdi. Nemət m&uuml;əllim hər g&ouml;r&uuml;ş&uuml;m&uuml;zdə məni Sumqayıta aparacağını, Əşrəf Veysəlli ilə yaxından tanış edəcəyini deyirdi. Və biz bu &ouml;m&uuml;rdə Nemət Veysəlli ilə Əşrəf Veysəllinin qonağı ola bilmədik...</span></span></p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Onun barəsində mənə dəyərli yazı&ccedil;ımız, mənim &uuml;&ccedil;&uuml;n doğma olan Seyran Səxavət də dəfələrlə s&ouml;z a&ccedil;dı. Hər dəfə də dedi ki, &quot;Əbili, Əşrəf &ccedil;ox b&ouml;y&uuml;k şairdi, lap &ccedil;ox b&ouml;y&uuml;k&quot;. Seyran m&uuml;əllim də bir g&uuml;n Sumqayıta gedəcəyimizi deyirdi. Yenə gedə bilmədik... </span></span></p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Onun barəsində el-obamızın ağsaqqalı, &ccedil;ox h&ouml;rmətli Nəbi m&uuml;əllim də s&ouml;hbətlərində mənə danışırdı. Hər dəfə də deyirdi ki, &quot;biz Xocavənddə (ke&ccedil;miş Martuni qəsəbəsində - Ə.M) orta məktəbdə oxuyanda mən Əşrəfi lap yaxından tanıdım. Biz bir kənddənik. Əşrəfin fitri istedadı, canıyananlığı, qayğıkeşiyi he&ccedil; kimdə yoxdu, Əşrəf ayrı adamdı&quot;. </span></span></p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Bax bu, onun barəsində eşitdiklərimin sadəcə bir qismidi. Amma onun barəsində ən &ccedil;ox &ouml;z&uuml; danışıb, &ouml;z&uuml; deyib mənə. Təkcə mənə yox, b&uuml;t&uuml;n Azərbaycana. Deyib ki:</span></span></p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;</p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Nəvələri g&ouml;z&uuml; kimi sevərdi,</span></span></p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Gec g&ouml;rəndə &uuml;rəyini yeyərdi.</span></span></p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">&quot;Allah, məni daşa d&ouml;ndər&quot; - deyərdi,</span></span></p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Mənim anam daşa d&ouml;nd&uuml; axırda.</span></span></p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;</p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Nəvələrinə yazmışdı bu şeiri Əşrəf Veysəlli. Sevgisini belə ifadə etmişdi. O sevginin i&ccedil;ərisində hər şey vardı. Daş da ana olmuşdu hətta. Onun ardınca ataya &uuml;z tutmuşdu. Demişdi ki:</span></span></p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;</p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Allahdan aşağı Allahım ata!</span></span></p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;</p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Bu, İlahi bir sevgidi, bu, İlahi bir pı&ccedil;ıltıdı. Onu duymaq və duyduğun kimi də demək s&ouml;z&uuml;n və adamlığın əşrəfi olanların g&uuml;c&uuml;ndədəir. &Ccedil;&uuml;nki s&ouml;z&uuml;n və adamlığın əşrəfi a&ccedil;ıq şəkildə hamıya etiraf edir:</span></span></p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;</p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Nə mən &ouml;z&uuml;m bir g&uuml;n g&ouml;rd&uuml;m, </span></span></p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Nə sizə bir g&uuml;n ağladım.</span></span></p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;</p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Bu, &ouml;vlada, &uuml;rəyinin par&ccedil;asına olan ata etirafıdır. &Ouml;z&uuml; də mərdi-mərdanə.&nbsp; Hər şeyi &ccedil;ılpaq şəkildə, amma poetik etirafdı. &Ccedil;&uuml;nki bu etiraf sahibi &ouml;mr&uuml;n hər &uuml;z&uuml;n&uuml; g&ouml;r&uuml;b. Dəyişən cəmiyyətdə, dəyişən &ccedil;evrədə duymadığı, g&ouml;z&uuml;ndən yayınan he&ccedil; nə olmayıb. Və onun &ouml;z həyatı &uuml;rəyinin səsi ilə qol-qola girib ağayana bir şəkildə sanki əlini havada yelləyərək bəyan edib ki:</span></span></p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;</p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">G&uuml;nlər qanadlanır, u&ccedil;ur, quş olur,</span></span></p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">İllərin karvanı &ouml;t&uuml;şm&uuml;ş olur,</span></span></p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">&Ouml;m&uuml;r yetmişində yetişmiş olur - </span></span></p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Yetmişdən o yana qorxusu yoxdu.</span></span></p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;</p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Yetmişin qorxusu olmadığını hər kəsə şair ərkiylə &ccedil;atdıran Əşrəf Veysəlli əlini səksənin ətəyində g&ouml;r&uuml;r və yazır:</span></span></p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;</p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Deyirlər səksəndə səksənir insan,</span></span></p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Səksəndən o yana qorxusu yoxdu.</span></span></p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;</p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Və səksənlə g&ouml;r&uuml;ş&uuml;b bizimlə həms&ouml;hbət olacağını telefonda mənə s&ouml;yləyən Əşrəf Veysəlli onu da əlavə etdi ki:</span></span></p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;</p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Doxsana yetməyin &ouml;z&uuml; qorxudu,</span></span></p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Y&uuml;zdən o tərəfə qorxusu yoxdu!</span></span></p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;</p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Mən bu şeirin sonuncu bəndini oxuyanda eləcə telefonda dedim ki, Əşrəf m&uuml;əllim, mənə elə gəlir ki, siz biraz tələsmisiniz. Y&uuml;zdən sonrasına da yazmaq nəsibiniz olacaq. O isə &ouml;z&uuml;nəməxsus səsi ilə &quot;təki sizə nəsib olsun&quot; - dedi. S&ouml;z ilişib qaldı yaddaşımda. Demək vəhy varıymış s&ouml;z&uuml;n və adamlığın Əşrəfində. </span></span><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Ona g&ouml;rə doxsana yetməyin qorxu olduğunu &ouml;ncədən deyib. Amma...</span></span></p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Mən bug&uuml;n onun barəsində ke&ccedil;miş zamanda d&uuml;ş&uuml;nmək istəməsəm də dinlədiyim xatirələr, eşitdiyim s&ouml;hbətlər zaman h&ouml;km&uuml;n&uuml;n g&uuml;c&uuml;n&uuml; mənə də g&ouml;stərir. Və mən Sumqayltda onunla &uuml;z-&uuml;zə otura bilmədiyim &uuml;&ccedil;&uuml;n &ouml;z&uuml;m&uuml; qınayıram. Bəlkə də g&ouml;r&uuml;şsəydik bir g&ouml;zəl m&uuml;sahibə alınacaqdı, bir maraqlı s&ouml;hbətimiz olacaqdı. M&uuml;tləq nəsə olacaqdı. Təəss&uuml;f. Bu təəss&uuml;f&uuml;n bircə təsəllisi var. O da Əşrəf m&uuml;əllimin &ouml;z misralarıdı:</span></span></p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;</p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Yazan qalar s&ouml;z &ouml;mr&uuml;n&uuml;n hayında,</span></span></p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Ozan qalar saz &ouml;mr&uuml;n&uuml;n hayında,</span></span></p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">İnsan da var - &ouml;z &ouml;mr&uuml;n&uuml;n hayında,</span></span></p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">İnsan da var - Vətən &ouml;mr&uuml; yaşayır!</span></span></p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;</p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Bəli, bu g&uuml;n bizdən barmaq sayı məsafədə bir ayrılıq yaşanır. Cismani ayrılıq. Amma Əşrəf Veysəlli həm s&ouml;z &ouml;mr&uuml;, həm də Vətən &ouml;mr&uuml; yaşayır. &Ccedil;&uuml;nki o, şair kimi - şair, adam ki ADAM idi. Və &uuml;mumilikdə s&ouml;z&uuml;n və adamlığın Əşrəfi idi. </span></span></p>

<p style="text-align:justify"><span style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;">Ruhuna sonsuz sayqılar.</span></span></p>

<p><strong>Yenises.az&nbsp; &nbsp;xəbər&nbsp; verir&nbsp; ki</strong>, tədbir iştirak&ccedil;ıları&nbsp; &nbsp;&ouml;ncə&nbsp; b&ouml;y&uuml;k&nbsp; şairin həbsdə olduğu təxmin edilən qədim Şabran D&ouml;vlət Qoruğundakı zindanda olub,&nbsp; &nbsp;daha sonra Xaqanin adına Poeziya Evinin &ouml;n&uuml;n&nbsp; də&nbsp; ucaldılmış&nbsp; m&ouml;htəşəm&nbsp; i heykəlin &ouml;n&uuml;nə&nbsp; &nbsp; tər&nbsp; &ccedil;i&ccedil;ək dəstələri qoyulublar.</p>

<p>Ke&ccedil;irilən&nbsp; anım&nbsp; tədbirində&nbsp; &nbsp; &nbsp;iştirak&nbsp; &uuml;&ccedil;&uuml;n&nbsp; paytaxtdan&nbsp; gəlmiş&nbsp; tanınmış qələm adamları, həm&ccedil;inin&nbsp;&nbsp;yerli yazarlar, mədəniyyət iş&ccedil;iləri, m&uuml;əllimlər və şagirdlər qədim&nbsp; Şabranda&nbsp; &nbsp;xoş&nbsp; anların&nbsp; şahidi&nbsp; oldular..</p>

<p>Bu&nbsp; musiqili&nbsp; tədbirdə&nbsp; xanəndələr dahi şairin&nbsp; qəzəllərinə yazılmış muğam ifa edib, şagirdlər onun Şabranda həbsdə olarkən qələmə aldığı &ldquo;Həbsiyyə&rdquo;sindən beytlər səsləndirildi.</p>

<p>Şabran rayon Xalq teatrının aktyoru Qulu M&ouml;vs&uuml;mov Xaqani obrazını canlanırıdı.</p>

<p>Tədbirin sonunda xatirə şəkili &ccedil;əkilib</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Bu əhvalat rayonların birində baş verib.Bəlkə də &ccedil;oxları eşidib.</p>

<p>Yazmağı məqsədəuyğun hesab etdim.</p>

<p>Şirməmməd erməni kirvəsi Ardaşın maşınla rayon mərkəzinə getdiyini g&ouml;r&uuml;r və onun işlərini g&ouml;r&uuml;b, qayıdacağı zamanı g&ouml;zləyir .&Ccedil;&uuml;nki maşınların az olduğu o illərdə bunu hər kəs təxmin edə bilirdi.</p>

<p>Şirməmməd mundar olmuş eşşəyinin leşini kəndin ərazisindən ke&ccedil;ən maşın yoluna gətirir .</p>

<p>Ardaş rayondan qayıdarkən yolda Şirməməd onun qarşısını kəsir :</p>

<p>--Əə, kirvə niyə eşşəyimi vurub qa&ccedil;mısan ?</p>

<p>Yekə kişisən ,mən eşşəksiz neyniyəcəm indi?</p>

<p>Eşşəyin pulunu ver,tez ol-deyib, Ardaşın yaxasından yapışır .</p>

<p>Ardaş:</p>

<p>--Ara neynirsən? Yaxamı burax.Məzhəb haqqı, mən vurmamışam sənin eşşəyini-kirvəsinin əlini geri itələyir.</p>

<p>Şirməmməd:</p>

<p>--Əə ,bu yoldan sənnən başqa maşın s&uuml;r&uuml;b ke&ccedil;ən olmayıb.Tez ol ,uzatma,eşşəyin pulunu ver- Ardaşın &uuml;st&uuml;nə qışqırır.</p>

<p>X&uuml;lasə, Şirməmməd &quot;qır-saqqız &quot; olub Ardaşdan yapışır və eşşəyin pulunu alır...</p>

<p>...Təxminən bir ne&ccedil;ə həftədən sonra Şirməmməd bir xotuğun başına ( eşşəyin balası) ip ke&ccedil;irib yola &ccedil;əkir.</p>

<p>O yenə də Ardaşın rayon mərkəzindən qayıtdığı vaxtı bilirdi.</p>

<p>Şirməmməd Ardaşa əl eləyir ki,maşını saxlasın.</p>

<p>Ardaş maşını saxlayıb d&uuml;şərək, onun yanına gəlir:</p>

<p>--Nə var a Şirməmməd?</p>

<p>Nə olub yenə?- soruşur.</p>

<p>Şirməmməd :</p>

<p>--Bu sən vurduğun eşşəyin balasıdır.Yetim qalıb.Pulunu ver, bunu da al-deyir .</p>

<p>Ardaş:</p>

<p>--Ara, sən nə danışırsan? O eşşək erkək idi ,axı?- deyir.</p>

<p>Şirməmməd :</p>

<p>--Əə ,gic erməni ,erkək eşşəyin balası olmur ki?</p>

<p>Nə gicdiyirsən ?</p>

<p>Erkək eşşək olmasa, dişi eşşək necə doğa bilər?</p>

<p>Sən erkək eşşəyi vurdun ,&ouml;ld&uuml;rd&uuml;n.</p>

<p>Dişi eşşək ,yəni bu xotuğun anası erkəyin xiffətini elədi , o da &ouml;ld&uuml;...</p>

<p>Yetim xotuğu neynəyim?</p>

<p>Davay,tez elə.Xotuğun pulunu ver ,g&ouml;t&uuml;r apar- Ardaşdan əl &ccedil;əkmir...</p>

<p>...Şirməmməddən yaxa qurtarmağın m&uuml;mk&uuml;ns&uuml;z olduğunu g&ouml;rən Ardaş xotuğu eşşək qiymətinə almağa məcbur olur...</p>

<p>...Ardaş bir daha o yolla rayon mərkəzinə getmir.&quot;Alternativ &quot; yol tapır...</p>

<p>Əslən K&uuml;rdəmir rayonunun Axta&ccedil;ı kəndindən olan, Bakı şəhərində doğullmuş, Qarabağın azad olunması uğrunda d&ouml;y&uuml;şlərdə ş&uuml;caət g&ouml;stərərək, qəhrəmanlıqla şəhid olmuş, şəhadətindən sonra &ldquo;Vətən uğrunda&rdquo;, &quot;F&uuml;zulinin azad olunmasına g&ouml;rə&quot;, &ldquo;La&ccedil;ının azad olunmasına g&ouml;rə&quot; medalları ilə təltif olunmuş Teymur Tağı oğlu Zeynalovun &ouml;lməz xatirəsinə ithaf edirəm.</p>

<p>&ldquo;-Ata, məqam &ccedil;atıbdır, getməliyəm d&ouml;y&uuml;şə,</p>

<p>Yolumuzu g&ouml;zləyir, intizarla, dağ, meşə.</p>

<p>Şərəfsiz yağıları Vətəndən qovmalıyıq,</p>

<p>Onları məhv eyləyib, g&ouml;zlərin ovmalıyıq.</p>

<p>Həyatdır, hər şey olur, mən də elin oğluyam,</p>

<p>Vətən mənim canımdır, bu Vətənə bağlıyam.</p>

<p>He&ccedil; nə əvəz eyləməz, Vətən məhəbbətini,</p>

<p>Borcumdur, &ccedil;əkməliyəm, torpağın qeyrətini.&rdquo;</p>

<p>Evdən g&uuml;lərək &ccedil;ıxdı, vidalaşaraq Teymur,</p>

<p>Ata oğluna baxdı, qəlbində duyudu q&uuml;rur...</p>

<p>Atıldı d&ouml;y&uuml;şlərə, cəsur imiş nə qədər,</p>

<p>Biri də boşa getmir, Teymur atan g&uuml;llələr.</p>

<p>İrəliləyir ordumuz, h&uuml;cumdadır igidlər,</p>

<p>Azad olur yurdumuz, &ccedil;i&ccedil;əkləyir &uuml;midlər.</p>

<p>F&uuml;zulimiz uğrunda ağır d&ouml;y&uuml;ş zamanı,</p>

<p>Teymur ş&uuml;caətiylə, yazdı h&uuml;nər dastanı.</p>

<p>Elə mərdlik g&ouml;stərdi, dostları qaldı heyran,</p>

<p>Şəhid olarkən dedi: -Yaşa, can Azərbaycan!</p>

<p>M&uuml;həndis-neft&ccedil;i idi, arzuları t&uuml;kənməz,</p>

<p>Vətən şamına d&ouml;nd&uuml;, əbədi, yanar-s&ouml;nməz.</p>

<p>Hər qaranlıq gecənin g&uuml;nəşli g&uuml;nd&uuml;z&uuml; var.</p>

<p>Şəhidim g&ouml;rmədiyi, əmanət Oğuzu var.</p>

<p>Teymur kimi oğullar, yaşayırlar əbədi,</p>

<p>Onlar qaytarıb bizə, Şuşa adlı məbədi.</p>

<p>04.06.2022</p>

<p>İlahi, cənnətin ortasındayam,</p>

<p>O dağ Kəlbəcərdi, bu dağ Kəlbəcər.</p>

<p>Zəfər g&uuml;nəşini payızda g&ouml;r&uuml;b,</p>

<p>&Ccedil;i&ccedil;əyi &ccedil;ırtlayan budaq Kəlbəcər.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Salam, a g&uuml;zg&uuml;l&uuml; g&ouml;llər, gəlmişəm,</p>

<p>Salam, a &ccedil;əmənlər, &ccedil;&ouml;llər, gəlmişəm.</p>

<p>Məni qocaldıbdı illər, gəlmişəm,</p>

<p>Səni sarsıtmayıb sınaq, Kəlbəcər.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Gəldim, dərd &ouml;m&uuml;rdən uzun olmadı,</p>

<p>Dinən Tərtər oldu, sazım olmadı.</p>

<p>Sinəm s&ouml;z bağladı, lazım olmadı-</p>

<p>Nə qələm, nə də ki, varaq, Kəlbəcər.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Elə yandırıbdı bu həsrət, elə,</p>

<p>K&uuml;l edib bu hicran, bu m&ouml;hnət, elə...</p>

<p>Noolar bircə kəlmə məzəmmət elə,</p>

<p>Eşidim dilindən qınaq, Kəlbəcər.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Gəldim evimizə bu axşam vaxtı,</p>

<p>Yanan qoy ev olsun, g&ouml;z&uuml;m ki toxdu.</p>

<p>Sazımı axtardım, he&ccedil; o da yoxdu,</p>

<p>De bir hava &ccedil;alsın bulaq, Kəlbəcər</p>

<p>Uşaq &ccedil;ağlarımda, eyləmədən dərk,</p>

<p>Qaranquş yuvası u&ccedil;urmuşam mən.</p>

<p>O g&uuml;ndən bəxtimə qəm yaxır fələk,</p>

<p>Kəsir yollarımı elə duman, &ccedil;ən.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Demə, d&uuml;nya boyda etmişəm g&uuml;nah,</p>

<p>De kim bağışlayar belə g&uuml;nahı?</p>

<p>Hər yada d&uuml;şəndə &ccedil;əkirəm min ah.</p>

<p>Bu dərdi de necə yuyum, İlahi?</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Daim dərs alıram imandan, dindən.</p>

<p>Ağrıma, acıma d&uuml;nya gəlir tən.</p>

<p>Peşiman olsam da, elə o g&uuml;ndən</p>

<p>Bir quş qapısına tuş gəlmişəm mən,</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Dərdi yuya bilmir nə d&ouml;vlət, nə var,</p>

<p>Varmı belə dərdə sinəsin gərən?</p>

<p>Mənim g&uuml;nahımı kim bağışlayar,</p>

<p>Kimdən &uuml;zrxahlıq eyləyim g&ouml;rən?</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Bağışla gəl məni, ana Qaranquş,</p>

<p>Bağışla sən məni, ata Qaranquş.</p>

<p>Qəlbimin dağların b&uuml;r&uuml;y&uuml;bd&uuml;r ah,</p>

<p>Bağışla, sən məni bağışla, Allah,</p>

<p>O vaxtdan od d&uuml;ş&uuml;b elə bağrıma,</p>

<p>Baxın, şahid olun &uuml;rək ağrıma,</p>

<p>Məni bağışlayın uşaq ağlıma.</p>

<p>D&uuml;nyaya nur sa&ccedil;an &ccedil;ıraq ağlıma.</p>

<p>O vaxtdan başımda dolanır duman,</p>

<p>Bu g&uuml;nah ağrısın &ccedil;əkə bilmirəm.</p>

<p>Bir quş yuvasını dağıtdığımdan</p>

<p>Hələ də bir yuva tikə bilmirəm.</p>

<p>Qəlbimdən yumaq&ccedil;&uuml;n qəm ləkəsini,</p>

<p>O g&uuml;ndən nə qədər yaxşılıq etdim,</p>

<p>Kəsib boğazımın son tikəsini,</p>

<p>Yetənə əl tutdum, k&ouml;məyə yetdim,</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Etdiyim savablar o qədər &ccedil;oxdur</p>

<p>Hesaba sığışmır, saya bilmirəm.</p>

<p>Nə qədər ağırmış etdiyim g&uuml;nah,</p>

<p>Hələ bu g&uuml;nahı yuya bilmirəm.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Daima mən səndən ummuşam pənah,</p>

<p>Qəlbimi min dəfə &ccedil;əkmisən dara.</p>

<p>Bağışla sən məni, bağışla, Allah,</p>

<p>Bağışla etdiyim yaxılıqlara</p>

<p>Komitə sədirinin s&ouml;zlərinə g&ouml;rə,Şuşa Bəyannaməsi təsad&uuml;fi olaraq məhz Şuşada imzalanmayıb:</p>

<p>&rdquo;Şuşa Azərbaycan xalqının tarixində, mədəniyyətində və d&ouml;vlət&ccedil;ilik ənənələrində m&uuml;h&uuml;m yer tutan şəhərlərdən biridir. 2020-ci ildə baş vermiş və Azərbaycanın tarixi qələbəsi ilə nəticələnmiş İkinci Qarabağ M&uuml;haribəsi zamanı Şuşanın azad edilməsi Azərbaycanın ərazi b&uuml;t&ouml;vl&uuml;y&uuml;n&uuml;n bərpası yolunda həlledici hadisələrdən biri olmuşdur. Buna g&ouml;rə də bəyannamənin məhz Şuşada imzalanması həm siyasi, həm də simvolik baxımdan b&ouml;y&uuml;k məna daşıyır.</p>

<p>Azərbaycan və T&uuml;rkiyə xalqları əsrlər boyu ortaq tarix, dil, din, mədəniyyət və mənəvi dəyərlərlə bir-birinə bağlı olmuşdur. XX əsrin əvvəllərində Azərbaycan Xalq C&uuml;mhuriyyəti d&ouml;vr&uuml;ndə də T&uuml;rkiyə Azərbaycanın yanında olmuşdur. 1918-ci ildə Bakı uğrunda d&ouml;y&uuml;şlər zamanı Qafqaz İslam Ordusu Azərbaycan xalqına yardım g&ouml;stərərək Bakının bolşevik-daşnak q&uuml;vvələrindən azad edilməsində m&uuml;h&uuml;m rol oynamışdır. Bu tarixi hadisə Azərbaycan-T&uuml;rkiyə qardaşlığının ən parlaq n&uuml;munələrindən biri hesab edilir.</p>

<p>Şuşa Bəyannaməsi tarixi baxımdan 1921-ci ildə imzalanmış Qars m&uuml;qaviləsi ilə m&uuml;əyyən mənada əlaqələndirilir. Belə ki, Qars m&uuml;qaviləsi T&uuml;rkiyə ilə Cənubi Qafqaz respublikaları arasında sərhədlərin və qarşılıqlı m&uuml;nasibətlərin h&uuml;quqi əsaslarını m&uuml;əyyən etmiş, regionda sabitliyin formalaşmasına xidmət etmişdir. Bir əsr sonra imzalanan Şuşa Bəyannaməsi isə Azərbaycan-T&uuml;rkiyə m&uuml;nasibətlərini yeni mərhələyə y&uuml;ksəldərək strateji m&uuml;ttəfiqlik modelini rəsmiləşdirmişdir. Hər iki sənəd fərqli tarixi şəraitdə qəbul olunsa da, onların ortaq məqsədi regionda təhl&uuml;kəsizliyin m&ouml;hkəmləndirilməsi, d&ouml;vlətlərin suverenliyinin qorunması və Azərbaycan-T&uuml;rkiyə əməkdaşlığının g&uuml;cləndirilməsi olmuşdur.</p>

<p>Azərbaycan m&uuml;stəqilliyini bərpa etdikdən sonra T&uuml;rkiyə onu tanıyan ilk d&ouml;vlətlərdən olmuşdur. 1991-ci ildən etibarən iki &ouml;lkə arasında siyasi, iqtisadi, enerji, nəqliyyat, m&uuml;dafiə, elm, təhsil və humanitar sahələrdə əməkdaşlıq s&uuml;rətlə inkişaf etmişdir. Bakı-Tbilisi-Ceyhan neft kəməri, Bakı-Tbilisi-Ərzurum qaz kəməri və Bakı-Tbilisi-Qars dəmir yolu kimi qlobal layihələr bu əməkdaşlığın m&uuml;h&uuml;m nəticələri hesab olunur.</p>

<p>Şuşa Bəyannaməsində siyasi dialoqun g&uuml;cləndirilməsi, beynəlxalq təşkilatlar &ccedil;ər&ccedil;ivəsində qarşılıqlı dəstəyin davam etdirilməsi, m&uuml;dafiə və təhl&uuml;kəsizlik sahəsində əməkdaşlığın genişləndirilməsi, iqtisadi və enerji layihələrinin inkişaf etdirilməsi, nəqliyyat-kommunikasiya imkanlarının artırılması kimi m&uuml;h&uuml;m istiqamətlər &ouml;z əksini tapmışdır. Sənəd eyni zamanda tərəflərin milli maraqlarına, m&uuml;stəqilliyinə, suverenliyinə və ərazi b&uuml;t&ouml;vl&uuml;y&uuml;nə qarşı y&ouml;nələn təhdidlərə qarşı birgə fəaliyyət prinsiplərini m&uuml;əyyən edir.</p>

<p>Bəyannamənin ən m&uuml;h&uuml;m x&uuml;susiyyətlərindən biri onun regional təhl&uuml;kəsizlik sisteminin formalaşmasına verdiyi t&ouml;hfədir. M&uuml;asir d&ouml;vrdə d&ouml;vlətlərin təhl&uuml;kəsizliyi yalnız hərbi g&uuml;clə deyil, həm də siyasi, iqtisadi və diplomatik əməkdaşlıq mexanizmləri ilə təmin olunur. Azərbaycan və T&uuml;rkiyə arasında qurulan m&uuml;ttəfiqlik modeli regionda sabitliyin qorunmasına xidmət edən m&uuml;h&uuml;m amillərdən biri kimi &ccedil;ıxış edir.</p>

<p>2020-ci ildə Vətən m&uuml;haribəsi d&ouml;vr&uuml;ndə T&uuml;rkiyənin Azərbaycana g&ouml;stərdiyi siyasi və mənəvi dəstək Azərbaycan xalqı tərəfindən y&uuml;ksək qiymətləndirilmişdir. T&uuml;rkiyə beynəlxalq platformalarda Azərbaycanın haqlı m&ouml;vqeyini m&uuml;dafiə etmiş, &ouml;lkəmizin ərazi b&uuml;t&ouml;vl&uuml;y&uuml;n&uuml;n bərpası istiqamətində atdığı addımlara a&ccedil;ıq dəstək vermişdir. Şuşa Bəyannaməsi həmin həmrəyliyin h&uuml;quqi və siyasi ifadəsinə &ccedil;evrilmişdir.</p>

<p>M&uuml;asir beynəlxalq m&uuml;nasibətlər sistemində Şuşa Bəyannaməsi yalnız ikitərəfli sənəd kimi deyil, həm də T&uuml;rk d&uuml;nyasında inteqrasiyanın inkişafına xidmət edən m&uuml;h&uuml;m siyasi akt kimi dəyərləndirilir. Bu sənəd t&uuml;rk d&ouml;vlətləri arasında əməkdaşlığın genişləndirilməsi, ortaq layihələrin həyata ke&ccedil;irilməsi və regional iqtisadi əlaqələrin m&ouml;hkəmləndirilməsi baxımından x&uuml;susi əhəmiyyət kəsb edir.</p>

<p>Azərbaycan hər zaman regionda s&uuml;lh və əməkdaşlıq siyasətinin tərəfdarı olmuşdur. Ermənistanın uzun illər davam edən işğal siyasətinə baxmayaraq, Azərbaycan beynəlxalq h&uuml;ququn norma və prinsiplərinə əsaslanan s&uuml;lh g&uuml;ndəliyini irəli s&uuml;rm&uuml;şd&uuml;r. Şuşa Bəyannaməsi də hər hansı d&ouml;vlətə qarşı y&ouml;nəlmiş sənəd deyil. Əksinə, sənəd regionda təhl&uuml;kəsizliyin, qarşılıqlı faydalı əməkdaşlığın və iqtisadi inkişafın təmin olunmasına xidmət edir.</p>

<p>Son illərdə Azərbaycan və T&uuml;rkiyə arasında iqtisadi d&ouml;vriyyənin artması, m&uuml;dafiə sənayesi sahəsində birgə layihələrin həyata ke&ccedil;irilməsi, təhsil və mədəniyyət əlaqələrinin genişlənməsi, y&uuml;ksək səviyyəli qarşılıqlı səfərlərin intensivləşməsi Şuşa Bəyannaməsinin praktik nəticələrini aydın şəkildə n&uuml;mayiş etdirir.</p>

<p>Bu g&uuml;n Şuşa Bəyannaməsi Azərbaycan-T&uuml;rkiyə m&uuml;nasibətlərinin əsas siyasi s&uuml;tunlarından biri hesab olunur. Sənəd yalnız m&ouml;vcud əməkdaşlığı m&ouml;hkəmləndirmir, eyni zamanda gələcək nəsillər &uuml;&ccedil;&uuml;n strateji inkişaf istiqamətlərini m&uuml;əyyənləşdirir. Məhz buna g&ouml;rə də Şuşa Bəyannaməsi Azərbaycan və T&uuml;rkiyə xalqlarının qardaşlığının, qarşılıqlı etimadının və sarsılmaz m&uuml;ttəfiqliyinin rəmzi kimi tarixdə &ouml;z layiqli yerini tutmuşdur.</p>

<p>Şuşa Bəyannaməsinin ild&ouml;n&uuml;m&uuml; hər iki &ouml;lkədə x&uuml;susi ehtiramla qeyd edilir. &Ccedil;&uuml;nki bu sənəd təkcə iki d&ouml;vlət arasında imzalanmış siyasi razılaşma deyil, həm də ortaq tarixə, ortaq dəyərlərə və ortaq gələcəyə s&ouml;ykənən Azərbaycan-T&uuml;rkiyə qardaşlığının m&ouml;hkəm h&uuml;quqi təməlidir&rdquo;.</p>

<p><strong>(hekayə)</strong></p>

<p>Yaz yuxusu şirin olur. Səhər tezdən oyanmaq istəmirsən he&ccedil;.</p>

<p>Elə ki, həyətdə xoruz banlayır, c&uuml;cələr də ona qoşulur, hiss eləyirəm ki, &uuml;z&uuml;mdə k&ouml;lgələr dolaşır. Dalıyca da səp-sərin yel əsib ke&ccedil;ir. Sifətimə işıq d&uuml;şəndə kirpiklərimi yavaşca aralayıram &ndash; guya yuxu g&ouml;r&uuml;rəm. G&ouml;zlərimi a&ccedil;ıram ki, anamdı &ndash; &ccedil;arpayımın ayaq ucunda oturub, diqqətlə mənə baxır.</p>

<p>G&uuml;l&uuml;rəm:</p>

<p>&ndash;G&ouml;rməmisən məni, ay ana?!</p>

<p>&ndash;Ay Şəmşəm, qorxdum ki, səni &ccedil;ağırıb yuxudan oyatsam, diksinərsən birdən. Bildim, &uuml;z&uuml;nə bax&not;dığımı hiss elə&not;yə&not;cəksən.</p>

<p>&ndash;Sən mənim anam deyilsən!</p>

<p>&ndash;Niyə, ay bala?!</p>

<p>Yerimdən atılıb, boynunu qucaqlayıb, &uuml;z&uuml;ndən &ouml;p&uuml;rəm:</p>

<p>&ndash;Qulağını bəri elə!</p>

<p>Anam g&uuml;l&uuml;b, məni qucağına alır.</p>

<p>&ndash;Ana?!</p>

<p>&ndash;Can!</p>

<p>&ndash;Sən mənim g&uuml;nəbaxanımsan!</p>

<p>Anam:</p>

<p>&ndash;Sənə qurban olum, g&ouml;z&uuml;m&uuml;n işığı! &ndash; deyib, sinəsinə sıxır məni.</p>

<p>10-11.06.2026</p>

<p>Nə zaman ki,səsintək nəğmələnir yağışlar,</p>

<p>&Uuml;rəyimin simləri gərilir tarım-tarım.</p>

<p>Nə zaman ki,toqquşur bir n&ouml;qtədə baxışlar,</p>

<p>&Ccedil;i&ccedil;əklərə &ccedil;evrilir odlu yalvarışlarım.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Nə zaman ki,xəyalım dağılır qol-qı&ccedil; olur,</p>

<p>Əlimdəki qələmlə &uuml;rəyimi didirəm.</p>

<p>Nə zaman ki,g&ouml;yərib barmaqlarım qıc olur,</p>

<p>Sənə bir şer yazıb canımı isidirəm.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Gah ən yaxın şəhərdə,gah ən uzaq kənddəyəm,</p>

<p>Gəzirəm harda gəldi baş alıb veyil-veyil.</p>

<p>Mən sənin xəyalınla başqa planetdəyəm,</p>

<p>Sən hardasan bilmirəm,mənə maraqlı deyil.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Hər ocaq qırağında verib &ouml;z&uuml;n&uuml; hisə,</p>

<p>Məndə hər addımbaşı vurulmaq adət deyil.</p>

<p>Gərək &ouml;z g&ouml;zlərinlə g&ouml;rəsən bu nədisə,</p>

<p>Bu tək xoşbəxtlik deyil,bu tək səadət deyil.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Qəlbimi hər ağrıdan adınla fərəhlədim,</p>

<p>Səndən başqa d&uuml;nyanın daha pir yeri yoxdur.</p>

<p>D&uuml;nən bir də oturub &ouml;mr&uuml;m&uuml; vərəqlədim,</p>

<p>Sənin adın olmayan elə bir yeri yoxdur.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Sən &ccedil;oxdan unutmusan,sənin yadında qalmaz,</p>

<p>Səni necə ayırdım bir durnanın dəsindən.</p>

<p>Mən səni elə sevdim he&ccedil; bunu ağıl almaz,</p>

<p>Hətta Tanrının g&ouml;z&uuml; &ccedil;ıxdı hədəqəsindən.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Dayanmışam,durmuşam tətiklərə hədəfdə,</p>

<p>Qarşımı kəsə bilməz nə bir bərə,nə bir bənd.</p>

<p>&Ouml;m&uuml;r boyu işıq var mən olan hər tərəfdə,</p>

<p>Qorxulu g&ouml;r&uuml;nməsin qoy sənə bu məhəbbət.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Bir g&uuml;n xilas yelkəni olmağa varmı g&uuml;c&uuml;n,</p>

<p>Mən bu ayrılıqların g&ouml;z yaşında batıram.</p>

<p>Acı iztirablara təslim olmamaq &uuml;&ccedil;&uuml;n,</p>

<p>Hər dəfə &uuml;mid adlı silaha əl atıram.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Arzularım dilimdə s&ouml;z-s&ouml;z &uuml;lg&uuml;clənsə də,</p>

<p>İ&ccedil;imdə şahə qalxır hələ də coşqun sular.</p>

<p>Sa&ccedil;larımda illərin qəzəbi g&uuml;clənsə də,</p>

<p>Atından enməyibdi qızılqanad duyğular.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Dağınıq bir &ouml;m&uuml;rlə bir g&uuml;n qarşına &ccedil;ıxsam,</p>

<p>Bir g&uuml;n qarşılaşarsaq sorma nədi bu halət.</p>

<p>Qoltuğumda bir ş&uuml;şə əlimdə bir kirli cam,</p>

<p>Başımda sənnən dolu nazəndə bir səfalət</p>

<p><strong>&nbsp;Yenises.az&nbsp; xəbər verir ki</strong>, bunu Bakının Xəzər rayonunun Ş&uuml;vəlan qəsəbəsində yerləşən 156 n&ouml;mrəli tam orta məktəbdə ke&ccedil;irilən &ldquo;T&uuml;rk d&uuml;nyasına səyahət&rdquo; adlı tədbirdə Milli Məclisin deputatı, Mədəniyyət komitəsi sədrinin m&uuml;avini G&uuml;nay Əfəndiyeva bildirib.</p>

<p>&ldquo;Bu c&uuml;r tədbirlər &ccedil;ox vacibdir. &Ccedil;&uuml;nki biz birlikdə g&uuml;cl&uuml;y&uuml;k. Birliyimiz nə qədər m&ouml;hkəm olsa, qarşılaşdığımız &ccedil;ətinlikləri də bir o qədər asanlıqla dəf edərik, qarşımıza &ccedil;ıxan maneələri birlikdə aşarıq. Bu c&uuml;r tədbirlər şagirdlərdə T&uuml;rk d&uuml;nyasına mənsubluq hissini g&uuml;cləndirir, ortaq tariximizin, mədəniyyətimizin və dəyərlərimizin gələcək nəsillərə aşılanmasına m&uuml;h&uuml;m t&ouml;hfə verir. İnanıram ki, bu kimi təşəbb&uuml;slər T&uuml;rk d&uuml;nyası arasında dostluq və qardaşlıq əlaqələrinin daha da m&ouml;hkəmlənməsinə xidmət edəcək&rdquo;, &ndash; deyə deputat vurğulayıb.</p>

<p>(<a href="https://azertag.az/" target="_blank">AZƏRTAC</a>)</p>

<p>Yenises.az&nbsp; &nbsp;<a href="https://azertag.az/" target="_blank">AZƏRTAC</a>-a&nbsp; &nbsp;istinadla&nbsp;&nbsp;&nbsp;xəbər verir ki, Milli Məclisin Mədəniyyət komitəsinin təşəbb&uuml;s&uuml;, Bakı Şəhəri &uuml;zrə Təhsil İdarəsi və Xəzər Rayon İcra Hakimiyyətinin əməkdaşlığı ilə ke&ccedil;irilən layihə t&uuml;rk xalqlarının zəngin tarixi-mədəni irsinin, ortaq mənəvi dəyərlərinin və qardaşlıq əlaqələrinin təbliği məqsədi daşıyıb.</p>

<p>Məktəbin həyətində t&uuml;rk d&ouml;vlətlərinin milli-mədəni irsini, ənənələrini və mətbəx n&uuml;munələrini əks etdirən &ccedil;adırlar qurulub.</p>

<p>Milli Məclisin Mədəniyyət komitəsinin sədr m&uuml;avini G&uuml;nay Əfəndiyeva bildirib ki, t&uuml;rk xalqlarını bir-birinə bağlayan əsas amillər ortaq tarixi k&ouml;klər, milli-mənəvi dəyərlər, dil və mədəniyyət birliyidir. O, Prezident İlham Əliyevin &ldquo;T&uuml;rk d&uuml;nyası bizim ailəmizdir&rdquo; ifadəsini xatırladaraq vurğulayıb ki, bu yanaşma t&uuml;rk d&ouml;vlətləri arasında həmrəyliyin, qarşılıqlı etimadın və strateji əməkdaşlığın daha da m&ouml;hkəmlənməsinə xidmət edir.</p>

<p>Xəzər Rayon İcra Hakimiyyətinin baş&ccedil;ısı Elşən Salahov bu c&uuml;r tədbirlərin gənc nəslin &uuml;mumt&uuml;rk irsini daha yaxından &ouml;yrənməsinə t&ouml;hfə verdiyini vurğulayıb.</p>

<p>Tədbirdə, həm&ccedil;inin t&uuml;rk d&ouml;vlətlərinin Azərbaycanda akkreditə olunmuş səfir və n&uuml;mayəndələri &ccedil;ıxış edərək, T&uuml;rk d&uuml;nyasının birliyinin əhəmiyyətindən, mədəni-humanitar əməkdaşlığın inkişafından və ortaq dəyərlərin yeni nəsillərə &ouml;t&uuml;r&uuml;lməsinin vacibliyindən danışıblar.</p>

<p>Daha sonra şagirdlərin ifasında t&uuml;rk xalqlarına məxsus musiqi və rəqs n&ouml;mrələri, milli oyunlar və m&uuml;xtəlif bədii kompozisiyalar təqdim olunub.</p>

<p>bir g&uuml;n ke&ccedil;mişin şeiri</p>

<p>anamızın</p>

<p>təndirə &ccedil;&ouml;rək yapan,</p>

<p>ən başda</p>

<p>&uuml;z&uuml;m&uuml;zə sığal &ccedil;əkən əliylə</p>

<p>bəzən bizə</p>

<p>yağlı bir nəsihət şilləsi yedirən əli</p>

<p>ayrı-ayrıydı sanki...</p>

<p>s&ouml;zlərinin m&uuml;layimliyi,</p>

<p>bəzən də məzəmmət tonu</p>

<p>elə bir fərq yaradırdı ki, ilk baxışda...</p>

<p>g&ouml;z a&ccedil;ıb baxmaqları da</p>

<p>eyni olmurdu;</p>

<p>tənbehedici nəzərləri bir başqa c&uuml;r--</p>

<p>bir qədər kəskin, ciddi--</p>

<p>fəqət, şəfqət dolu,</p>

<p>odlu-odlu</p>

<p>baxmaqları bir ayrıydı;</p>

<p>duruşu, yerişində də</p>

<p>nişan verirdi bunu-</p>

<p>bu fərqliliyi;</p>

<p>hə, ağda da, qarada da</p>

<p>ana anadı elə</p>

<p>he&ccedil; dəyişməyən sevgisi ilə...</p>

<p>Sabahın xeyir şeir,</p>

<p>Sabahın xeyir qələm !</p>

<p>Bu yağışlı gecədə</p>

<p>Olmuşam bələm - bələm -</p>

<p>Fikirlərə...</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Ulduz k&ouml;lgə salmayıb</p>

<p>Ay xəyala dalmayıb...</p>

<p>Tay &uuml;midim qalmayıb,</p>

<p>Bu yağışlı gecədə -</p>

<p>Zikirlərə...</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Təklikdən sıxıldığım</p>

<p>Sirr deyil yıxıldığım...</p>

<p>&Ouml;pərək sığındığım ,</p>

<p>Bu yağışlı gecədə -</p>

<p>Şəkillərə...</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Axşamın xeyir qələm</p>

<p>Axşamın xeyir şeir....</p>

<p>Bu a&ccedil;ılan sabaha</p>

<p>Hər kəs istəyin deyir -</p>

<p>Bənd olma vəkillərə...​​​​​​​​​​​​​​</p>

<p><strong>Yenises.az&nbsp;</strong>xəbər verir ki, tədbirdə tanınmış ədəbiyyatş&uuml;naslar, mədəniyyət xadimləri, ictimaiyyət n&uuml;mayəndələri və &ccedil;oxsaylı kitabsevərlər iştirak ediblər.</p>

<p>Tədbirdə Xalq yazı&ccedil;ısı &Ccedil;ingiz Abdullayev, Milli Məclisin deputatları, Aqil Abbas, El&ccedil;in Mirzəbəyli, &ldquo;MİMTA Yayımları&rdquo;nın direktoru Əsəd Aslanoğlu, ədəbiyyatş&uuml;nas Məti Osmanoğlu &ccedil;ıxış ediblər.</p>

<p>&Ccedil;ıxış&ccedil;ılar Qulu Ağsəsin &ouml;z&uuml;nəməxsus yaradıcılıq &uuml;slubuna, bədii dilinin dərinliyinə və yeni nəşrin m&uuml;asir ədəbi m&uuml;hitdəki &ouml;nəmli m&ouml;vqeyinə diqqət &ccedil;əkiblər.</p>

<p>Qeyd olunub ki, poetik dillə nəsr təfəkk&uuml;r&uuml;n&uuml;n uğurlu vəhdəti olan bu toplu, həyatın mahiyyətini dərk etməyə &ccedil;alışan oxucular &uuml;&ccedil;&uuml;n dəyərli bir ədəbi bələd&ccedil;idir. Yeni nəşr m&uuml;asir Azərbaycan ədəbiyyatının qiymətli n&uuml;munələrindən biri kimi dəyərləndirilir.</p>

<p>Kitabın m&uuml;əllifi Qulu Ağsəs bildirib ki, kitabın adı 2020-ci il Vətən m&uuml;haribəsi d&ouml;vr&uuml;ndə yaşanan hisslərdən qaynaqlanır.<br /> O, həmin g&uuml;nlərdə hər zaman səhər saat 6-da qələbə xəbəri eşidəcəyimizə inandığını, bunu tez-tez dilə gətirdiyini və məhz buna g&ouml;rə də kitabı &ldquo;Saat 6-nı g&ouml;zləyirəm&rdquo; adlandırdığını vurğulayıb.</p>

<p>Kitab m&uuml;əllifin daxili d&uuml;nyasını, səmimi etiraflarını və qeyri-adi m&uuml;şahidələrini əks etdirən m&uuml;xtəlif m&ouml;vzulu esselərdən ibarətdir.</p>

<p>Qeyd edək ki, &ldquo;Saat 6-nı g&ouml;zləyirəm&rdquo; kitabı artıq &ldquo;Litera&rdquo; kitab evi və şəhərin digər kitab mağazalarında oxucuların ixtiyarına verilib.</p>

<p><a data-fancybox="gallery" data-src="https://adalet.az/uploads/img/posts/2026/06/11/2jpeg-1781157584.jpeg"><img src="https://adalet.az/uploads/img/posts/2026/06/11/2jpeg-1781157584.jpeg" /></a><a data-fancybox="gallery" data-src="https://adalet.az/uploads/img/posts/2026/06/11/3jpeg-1781157584.jpeg"><img src="https://adalet.az/uploads/img/posts/2026/06/11/3jpeg-1781157584.jpeg" /></a><a data-fancybox="gallery" data-src="https://adalet.az/uploads/img/posts/2026/06/11/4jpeg-1781157584.jpeg"><img src="https://adalet.az/uploads/img/posts/2026/06/11/4jpeg-1781157584.jpeg" /></a><a data-fancybox="gallery" data-src="https://adalet.az/uploads/img/posts/2026/06/11/5jpeg-1781157584.jpeg"><img src="https://adalet.az/uploads/img/posts/2026/06/11/5jpeg-1781157584.jpeg" /></a></p>

<p><a data-fancybox="gallery" data-src="https://adalet.az/uploads/img/posts/2026/06/11/6jpeg-1781157584.jpeg"><img src="https://adalet.az/uploads/img/posts/2026/06/11/6jpeg-1781157584.jpeg" /></a></p>

<p><strong>Xəzərin sahilində</strong></p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Dalğalar ağzı k&ouml;p&uuml;klənə-k&ouml;p&uuml;klənə sahilə h&uuml;cum &ccedil;əkir .Sonra sakitləşərək geri &ccedil;əkilirlər.</p>

<p>Yəqin hirsi soyudu dalğaların...</p>

<p>Bir azdan isə sahili qucaqlayır,tumarlayır,sığallayır, &ouml;p&uuml;şlərə qərq edir dalğalar...</p>

<p>Sahil də &ccedil;ox sevir dalğaları,ləpələri...</p>

<p>=</p>

<p>Ləpələr yuxudan g&uuml;clə oyanan tənbəl sahilin &uuml;z&uuml;n&uuml; yuyurlar...</p>

<p>=</p>

<p>Dalğalar sahilə ağ yorğan sərir,narın qumlara soyuq olmasın deyə...</p>

<p>=</p>

<p>Dənizi sanki xışlayıblar, şumlayıblar...</p>

<p>=</p>

<p>Dalğalar dənizdə təmizlik işlərini davam etdirirlər.</p>

<p>Sahilə xeyli qum,yosun,balıqqulağı ...&ccedil;ıxarıblar.</p>

<p>Dalğalar da,ləpələr də gecə-g&uuml;nd&uuml;z yorulmadan işləyirlər...</p>

<p>=</p>

<p>Dənizi bir &uuml;z&uuml;ndən o biri &uuml;z&uuml; g&ouml;r&uuml;nməyən kələ-k&ouml;t&uuml;rl&uuml; ş&uuml;şələrlə ş&uuml;şələyiblər sanki...</p>

<p>=</p>

<p>G&uuml;nəş başını qaldırıb,yavaş- yavaş dənizdən &ccedil;ıxır.</p>

<p>Sahilə sanki xalı d&ouml;şənib.</p>

<p>Sahil G&uuml;nəşi bayram əhval -ruhiyyəsi ilə qarşılayır.</p>

<p>G&uuml;nəş də nurunu bir piyaləyə doldurub ,onu seyr edənlərə g&ouml;ndərir.</p>

<p>Oyananların sayları artdıqca piyalə də b&ouml;y&uuml;y&uuml;r...</p>

<p>Oyanıb,dəniz kənarına gələnlər G&uuml;nəşdən nur paylarını alırlar...</p>

<p>=</p>

<p>Dəniz hələ də coşub daşır.</p>

<p>Dalğalar dişlərini qıcayıb,sahili d&ouml;yəcləyirlər...</p>

<p>G&uuml;nəş başını qaldırıb,oğrun-oğrun ətrafa boylanır.</p>

<p>Sonra asta-asta dənizdən &ccedil;ıxır,axşam batdığı dənizdən...</p>

<p>Ş&uuml;k&uuml;rlər olsun ki,G&uuml;nəşimiz sağ-salamatdır...</p>

<p>Dənizin &uuml;z&uuml; al-qırmızı rəngə boyanır...</p>

<p>Dəniz bəlkə G&uuml;nəşi &ouml;z&uuml;ndə batırdığından ,amma G&uuml;nəşin sağ -salamat qalmasından xəcalət &ccedil;əkir?!</p>

<p>&Ouml;mr&uuml;m&uuml;zə n&ouml;vbəti dəfə G&uuml;nəş doğdu!...</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Bir &ouml;mrə dəyərdi tək səni sevmək,</p>

<p>Sevərdim imana, dinə &ccedil;atınca.</p>

<p>Uzaqdan baxanda mələksən-mələk,</p>

<p>Misraya d&ouml;n&uuml;rsən mənə &ccedil;atınca.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>O d&uuml;nya varımdır, bu d&uuml;nya yoxum,</p>

<p>Yanımda nə qardaş, nə bacı, qohum&hellip;</p>

<p>Bəlkə harayını eşidər ruhum,</p>

<p>Halımı sorarsan yenə... &Ccedil;atınca.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Birdən sən gəlincə &ccedil;i&ccedil;əklər solar,</p>

<p>Barı, son anımda ləngimə, nolar&hellip;</p>

<p>Onsuz da mələklər aparmış olar,</p>

<p>Sən gəlib mən adda qəmə &ccedil;atınca.</p>

<p>Təhsildə bərabər imkanlar dedikdə hər bir insanın sosial vəziyyətindən, yaşadığı ərazidən, maddi durumundan, cinsindən, sağlamlıq vəziyyətindən və digər amillərdən asılı olmayaraq keyfiyyətli təhsil almaq h&uuml;ququnun təmin edilməsi nəzərdə tutulur. Bərabər imkanlar anlayışı hər kəsə eyni nəticənin təmin olunması demək deyil. Bu anlayış hər bir insanın &ouml;z qabiliyyət və potensialını reallaşdırmaq &uuml;&ccedil;&uuml;n lazımi şərait əldə etməsini nəzərdə tutur. Əgər bir uşaq şəhərdə m&uuml;asir məktəbdə oxuyursa, digər uşaq isə ucqar kənddə təhsil alırsa, onların təhsil imkanları arasında ciddi fərqlər yarana bilər. Bu fərqlərin aradan qaldırılması və b&uuml;t&uuml;n şagirdlərin keyfiyyətli təhsil resurslarına &ccedil;ıxışının təmin edilməsi təhsildə bərabər imkanların əsas məqsədidir. Təhsil h&uuml;ququ d&uuml;nyanın əksər &ouml;lkələrinin qanunvericiliyində və beynəlxalq sənədlərdə təsbit olunmuş fundamental insan h&uuml;quqlarından biridir. İnsan h&uuml;quqları sistemində təhsil x&uuml;susi yer tutur. &Ccedil;&uuml;nki digər h&uuml;quqların dərk edilməsi və həyata ke&ccedil;irilməsi də m&uuml;əyyən mənada təhsil səviyyəsindən asılıdır. Təhsilli insan &ouml;z h&uuml;quq və vəzifələrini daha yaxşı anlayır, cəmiyyətin ictimai-siyasi həyatında daha fəal iştirak edir və sosial inkişaf proseslərinə t&ouml;hfə verir. Buna g&ouml;rə də hər bir vətəndaş &uuml;&ccedil;&uuml;n təhsilə &ccedil;ıxış imkanlarının bərabər olması d&ouml;vlətin əsas vəzifələrindən biridir.</p>

<p>Təhsildə bərabər imkanlar məsələsində ən &ccedil;ox m&uuml;zakirə olunan problemlərdən biri şəhər və kənd məktəbləri arasındakı fərqlərdir. Şəhərlərdə yerləşən məktəblər adətən daha yaxşı maddi-texniki bazaya, m&uuml;asir laboratoriyalara, kitabxanalara və informasiya texnologiyalarına malik olur. Kənd məktəblərində isə bəzən bu imkanlar məhdud olur. M&uuml;əllim &ccedil;atışmazlığı, dərs vəsaitlərinin azlığı və infrastruktur problemləri bəzi kənd məktəblərində təhsilin keyfiyyətinə təsir g&ouml;stərir. Bu səbəbdən də d&ouml;vlət tərəfindən kənd məktəblərinin inkişafına x&uuml;susi diqqət yetirilməsi vacibdir.</p>

<p>Ailənin maddi vəziyyəti də uşaqların təhsil imkanlarına təsir edən əsas amillərdən biridir. Maddi imkanı y&uuml;ksək olan ailələr &ouml;vladlarını əlavə hazırlıq kurslarına g&ouml;ndərə, m&uuml;xtəlif tədris resursları əldə edə və onların inkişafına daha &ccedil;ox vəsait ayıra bilirlər. Maddi &ccedil;ətinlik yaşayan ailələrdə isə uşaqlar bəzən bu imkanlardan məhrum qalırlar. Bu vəziyyət təhsil bərabərsizliyinin yaranmasına səbəb olur. Ona g&ouml;rə də təqa&uuml;d proqramları, sosial dəstək layihələri və pulsuz təhsil imkanları x&uuml;susi əhəmiyyət daşıyır. M&uuml;asir təhsil sistemində inkl&uuml;ziv təhsil anlayışı x&uuml;susi əhəmiyyət kəsb edir. İnkl&uuml;ziv təhsil fiziki və ya psixoloji məhdudiyyətləri olan uşaqların digər uşaqlarla birlikdə təhsil almasını nəzərdə tutur.</p>

<p>Bu yanaşma cəmiyyətdə bərabərlik, qarşılıqlı h&ouml;rmət və tolerantlıq dəyərlərinin formalaşmasına k&ouml;mək edir. Hər bir uşaq &ouml;z imkanlarına uyğun təhsil almaq h&uuml;ququna malikdir. Məktəblərdə əl&ccedil;atan m&uuml;hitin yaradılması və x&uuml;susi ehtiyacı olan uşaqlara dəstək g&ouml;stərilməsi təhsildə bərabər imkanların vacib istiqamətlərindən biridir. D&uuml;nyanın bəzi b&ouml;lgələrində qızların təhsil almaq imkanları oğlanlarla m&uuml;qayisədə daha məhdud olur. Halbuki təhsil hər iki cins &uuml;&ccedil;&uuml;n eyni dərəcədə vacibdir. Qızların təhsil alması yalnız onların şəxsi inkişafına deyil, b&uuml;t&ouml;vl&uuml;kdə cəmiyyətin tərəqqisinə m&uuml;sbət təsir g&ouml;stərir. Təhsilli qadınlar ailənin rifahına, uşaqların tərbiyəsinə və &ouml;lkənin sosial-iqtisadi inkişafına b&ouml;y&uuml;k t&ouml;hfə verirlər. Buna g&ouml;rə də gender bərabərliyinin təmin olunması təhsil siyasətinin m&uuml;h&uuml;m istiqamətlərindən biri olmalıdır. İnformasiya texnologiyalarının s&uuml;rətli inkişafı təhsil sahəsində yeni imkanlar yaratmışdır.</p>

<p>Onlayn dərslər, elektron kitabxanalar və rəqəmsal təhsil platformaları şagirdlərin bilik əldə etməsini asanlaşdırır. Lakin b&uuml;t&uuml;n uşaqların internetə və texnoloji vasitələrə &ccedil;ıxış imkanları eyni deyil. Rəqəmsal bərabərsizlik təhsil sahəsində yeni problemlər yarada bilər. Buna g&ouml;rə də texnologiyaların hər kəs &uuml;&ccedil;&uuml;n əl&ccedil;atan olması vacibdir. Təhsildə bərabər imkanların təmin olunmasında m&uuml;əllimlərin rolu əvəzsizdir. Peşəkar m&uuml;əllim hər bir şagirdə fərdi yanaşır, onun qabiliyyətlərini inkişaf etdirməyə &ccedil;alışır və təhsil prosesində he&ccedil; kimin kənarda qalmamasına diqqət yetirir. M&uuml;əllimlərin davamlı peşəkar inkişafı, m&uuml;asir tədris metodlarını mənimsəməsi və sosial məsuliyyət hissi təhsildə keyfiyyətin y&uuml;ksəlməsinə m&uuml;h&uuml;m təsir g&ouml;stərir. Təhsildə bərabər imkanların təmin olunması yalnız məktəblərin və m&uuml;əllimlərin deyil, həm də d&ouml;vlətin məsuliyyətidir. D&ouml;vlət təhsil m&uuml;əssisələrinin maddi-texniki bazasını g&uuml;cləndirməli, m&uuml;əllimlərin sosial rifahını yaxşılaşdırmalı, ucqar b&ouml;lgələrdə təhsil infrastrukturunu inkişaf etdirməli və sosial m&uuml;dafiəyə ehtiyacı olan ailələrə dəstək g&ouml;stərməlidir.</p>

<p>Təhsil sahəsində həyata ke&ccedil;irilən islahatlar cəmiyyətin b&uuml;t&uuml;n &uuml;zvlərinin maraqlarına xidmət etməlidir. Təhsildə bərabər imkanların m&ouml;vcud olduğu cəmiyyətlərdə sosial ədalət daha g&uuml;cl&uuml; olur. İnsanlar &ouml;z qabiliyyətləri və zəhmətləri sayəsində uğur qazanmaq imkanı əldə edirlər. Bu isə sosial təbəqələşmənin azalmasına, yoxsulluğun aradan qaldırılmasına və iqtisadi inkişafın s&uuml;rətlənməsinə şərait yaradır. Təhsilli və savadlı vətəndaşlar &ouml;lkənin inkişafında daha fəal iştirak edir və d&ouml;vlətin gələcəyini formalaşdırırlar. Nəticə etibarilə, təhsildə bərabər imkanlar m&uuml;asir cəmiyyətin ən vacib prinsiplərindən biridir. Hər bir insanın keyfiyyətli təhsil almaq h&uuml;ququ təmin edilməlidir. Yaşadığı yer, maddi vəziyyəti, cinsi və ya sağlamlıq vəziyyəti he&ccedil; kimin təhsil almaq imkanlarını məhdudlaşdırmamalıdır.</p>

<p>Bərabər imkanlar &uuml;zərində qurulan təhsil sistemi daha ədalətli, daha g&uuml;cl&uuml; və daha inkişaf etmiş cəmiyyətin formalaşmasına xidmət edir. Buna g&ouml;rə də d&ouml;vlət, ailə, məktəb və cəmiyyət birlikdə &ccedil;alışaraq hər bir uşağın təhsil h&uuml;ququnu qorumağa və ona layiq olduğu imkanları yaratmağa səy g&ouml;stərməlidir. Təhsildə bərabərlik yalnız bir məqsəd deyil, həm də gələcəyin firavan və uğurlu cəmiyyətinin əsas şərtidir.</p>

<p>&nbsp;Sevil Azadqızı Azərbaycan dili və ədəbiyyatı m&uuml;əllimi.</p>

<p>Filoloq. AJB-nin &uuml;zv&uuml;. Yazar-publisist</p>

<p>11.06.2026</p>

<p>Qaşlarımın arasından</p>

<p>Bu d&uuml;y&uuml;n&uuml; kim a&ccedil;ar</p>

<p>Kim yaxına gələr bir az</p>

<p>kim qorxar bu d&uuml;y&uuml;ndən</p>

<p>bu d&uuml;y&uuml;ndən kim qa&ccedil;ar?</p>

<p>Nə gizləninb bu d&uuml;y&uuml;n&uuml;n</p>

<p>alt qatında, bilirsən?</p>

<p>Mən ovcumla dərd əzirəm</p>

<p>alnımın ortasında</p>

<p>sən baxırsan, ağrısından &ouml;l&uuml;rsən</p>

<p>Mən bilirəm, ilk g&uuml;ndən</p>

<p>mənimlə bir oyun qurub</p>

<p>Cadu edib bu y&ouml;ndəmsiz kor qarı</p>

<p>g&ouml;rm&uuml;rsən ki</p>

<p>&ccedil;i&ccedil;ək a&ccedil;mır bax&ccedil;amızın ağacları?</p>

<p>Həm də ki he&ccedil; əriməyir</p>

<p>sinəmizdə &ccedil;arpazlanan</p>

<p>bu dağların ilk qarı?</p>

<p>Balıq&ccedil;ı qarmağının ucunda</p>

<p>taleyimi yem eləyib</p>

<p>dəryalara atmışam.</p>

<p>Nə biləydim g&ouml;zlərinin işığında</p>

<p>m&uuml;rg&uuml; vurub yatmışam.</p>

<p>Bunu da bil,</p>

<p>Arada bir diksinirəm</p>

<p>&ouml;z k&ouml;z&uuml;ndə yanan</p>

<p>samavarın səsindən.</p>

<p>Onda başa d&uuml;ş&uuml;rəm ki,</p>

<p>deyən axı bezmişəm</p>

<p>təkliyin nəfəsindən.</p>

<p>Qonşudakı kişinin</p>

<p>Saralmış barmağının</p>

<p>arasından dua tək</p>

<p>qalxan t&uuml;st&uuml;s&uuml; yazıq.</p>

<p>Dualar yetişməyən</p>

<p>Allaha nə s&ouml;z&uuml;m&uuml;z,-</p>

<p>ondan da narazıyıq.</p>

<p>Nə g&ouml;zlərim</p>

<p>ayaqlarımın altını g&ouml;r&uuml;r</p>

<p>nə qulaqlarım səs eşidir.</p>

<p>G&uuml;nlərin ardıyca d&uuml;ş&uuml;b yaşayıram</p>

<p>ayaqlarımla h&ouml;b&uuml;lləşib</p>

<p>ağrılarımı daşıyıram</p>

<p>bu da bir tale vərdişidir.</p>

<p>Səni sular udacaq...</p>

<p>Şipşirin dadını da -</p>

<p>bu dəniz unudacaq...</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Bircə balıqlar səni -</p>

<p>Muncuq kimi sayacaq...</p>

<p>Sənin damlalarınla -</p>

<p>&Uuml;z-g&ouml;z&uuml;n&uuml; yuyacaq...</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Qağayılar havada</p>

<p>Tutmağa cəhd edəcək...</p>

<p>Damlalar dimdiklərdən -</p>

<p>Yayınıb yan gedəcək... ...</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Sən suların yanağın</p>

<p>Həsrətli tək &ouml;p&uuml;rsən...</p>

<p>Qovuşmaq&ccedil;&uuml;n sevginə -</p>

<p>Yağış, qurban gedirsən!..</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;<strong> &nbsp;Şeirin Bədii Təhlili:</strong></p>

<p>Əb&uuml;lfət Mədətoğlunun &quot;Dənizə yağan yağış&quot; şeiri insan hisslərini təbiət hadisələri vasitəsilə bədii şəkildə ifadə edən orijinal bir lirik n&uuml;munədir.</p>

<p>Şeirin əsas m&ouml;vzusu fədakarlıq, sevgi və qovuşma həsrətidir. M&uuml;əllif yağışın dənizə yağmasını sadə bir təbiət hadisəsi kimi deyil, b&ouml;y&uuml;k bir eşq hekayəsi kimi təqdim edir. Yağış dənizə qovuşmaq &uuml;&ccedil;&uuml;n &ouml;z varlığından ke&ccedil;ir. Şair hissləri oxucuya daha canlı &ccedil;atdırmaq &uuml;&ccedil;&uuml;n zəngin bədii vasitələrdən istifadə etmişdir: &quot;Səni sular udacaq&quot;, &quot;şipşirin dadını bu dəniz unudacaq&quot; misralarında yağış və dəniz canlandırılır.</p>

<p>Yağışın dənizdə itməsi bədii dillə ifadə olunub. &quot;Muncuq kimi sayacaq&quot; və &quot;Həsrətli tək &ouml;p&uuml;rsən&quot; ifadələrində bənzətmə var. Yağış damlaları parlaq muncuğa, onun dənizə d&uuml;şməsi performs isə həsrətli aşiqin &ouml;p&uuml;ş&uuml;nə bənzədilir. &quot; &quot;Qovuşmaq&ccedil;&uuml;n sevginə - Yağış, qurban gedirsən&quot; misrasında yağışa insani duyğular (sevmək, qurban getmək) k&ouml;&ccedil;&uuml;r&uuml;lm&uuml;şd&uuml;r.</p>

<p>Şeirin dili &ccedil;ox sadə, xalq dilinə yaxın və daxili musiqilidir. Şirinsulu yağış damlasının acı-şor dəniz suyunda yox olması daxili bir təzad yaratsa da, bu, sevgidə əriməyin rəmzidir. Qağayıların və balıqların prosesə &quot;reaksiyası&quot; şeirə x&uuml;susi canlılıq və vizuallıq qatır. Nəticə olaraq, bu n&uuml;munə bədii fəlsəfəsi olan, fədakarlığı təbiətin dili ilə tərənn&uuml;m edən uğurlu bir lirikadır.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>&nbsp;Sevil Azadqızı</p>

<p>Azərbaycan dili və ədəbiyyatı m&uuml;əllimi.</p>

<p>Filoloq. AJB-nin &uuml;zv&uuml;. Ədəbi təhlil-tənqid&ccedil;i.</p>

<p>Yazar-publisist</p>

<p>&nbsp;</p>

<h2 dir="auto">&nbsp;</h2>

<p>&nbsp;</p>

<p>Əgər bundan artıq həsrətə d&uuml;şsəm.</p>

<p>Mənə &ccedil;ətin gəlir asan yaşamaq,</p>

<p>Asandır, min kərə zillətə d&uuml;şsəm.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Taleyim s&uuml;kutla səs eylər mənə,</p>

<p>Yenə nə eyləsə, səs eylər mənə.</p>

<p>O qızın baxışı bəs eylər mənə,</p>

<p>Sonu g&ouml;r&uuml;nməyən z&uuml;lmətə d&uuml;şsəm.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>İlahi, &ouml;lmək də g&ouml;zəl bir işdi,</p>

<p>Əzrayıl &uuml;z&uuml;mə baxıb irişdi.</p>

<p>Cəhənnəm hamısı tanış-bilişdi,</p>

<p>Vallah darıxaram cənnətə d&uuml;şsəm.</p>

<p>Dərdlərim &quot;toy&quot; tutur mənə...bu &quot;toya&quot; gələn də yoxdur...</p>

<p>&quot;İnamlarını itirənləri,inamları &ouml;lənləri,&uuml;midlərini kəsənləri ,itirənləri &quot; cəzalandırmaq &uuml;&ccedil;&uuml;n qanun qəbul edilsin...</p>

<p>=</p>

<p>Əvvəllər şalvarı cırılanlar narahat olardılar...</p>

<p>İndi cırıq şalvar ala bilməyənlər narahat olurlar .</p>

<p>=</p>

<p>İndi hər şeyin &quot;naturalnısı &quot; da var,&quot; kitsayskisi &quot; də...</p>

<p>Elə insanların da...</p>

<p>İnsanların &quot;kitayskiləri &quot; getdikcə artır.</p>

<p>=</p>

<p>Hər oxuyan nə Molla Pənah olar ,nə də ki,məmur...</p>

<p>=</p>

<p>Mənim i&ccedil;imdə &ouml;zlərinə yurd salan dərdlərimi qidıqlayıram ... qıdıqları gəlir,g&uuml;l&uuml;rlər...</p>

<p>=</p>

<p>Evdə &quot;isladılmış kişinin &quot; bayırdakı yağışdan nə qorxusu.</p>

<p>=</p>

<p>T&uuml;nd xasiyyəti olan qadın &ouml;z ərini &ccedil;atladar...</p>

<p>( T&uuml;nd sirkə isə &ouml;z qabını..)</p>

<p>=</p>

<p>Elan:</p>

<p>Bir vəzifə &quot;alana&quot; biri də hədiyyə...</p>

<p>=</p>

<p>Bu si&ccedil;anlara bax ee...</p>

<p>Elə bil yer qəhətdir onlara...</p>

<p>Gəlib ciblərimizdə oynaşırlar.</p>

<p>=</p>

<p>Bir yaxın yoldaş var.Deyir ki,&quot; mən &ouml;ləndə ,&ouml;ld&uuml;y&uuml;mə</p>

<p>tam əmin olandan sonra dəfn edin.Birdən ayılaram qəbirdə ,qaranlıqda &uuml;rəyim partlayar.&quot;</p>

<p>=</p>

<p>R&uuml;şvətin qarşısını almaq məqsədilə qəbul olunan qanun-qərarlar ,onun məbləğini daha da artırır.</p>

<p>=</p>

<p>Pula,vəzifəyə,yeyib -dağıtmağa yerikləyənlərdən ,sonradan yelinləyənlər də olur.</p>

<p>=</p>

<p>İnsan bekar,işsiz olanda ,onun vaxtı olmur.</p>

<p>&Ccedil;&uuml;nki b&uuml;t&uuml;n vaxtını bekar&ccedil;ılığa sərf edir.</p>

<p>=</p>

<p>Ədalətsizlik ədaləti qatı cinayətkar kimi m&uuml;hakimə edərək,uzun m&uuml;ddətə azadlıqdan məhrum etmişdir.</p>

<p>=</p>

<p>Yuxarıda oturanlar aşağı təbəqə ilə,məmurlar ,millət vəkilləri xalqla məzələnir.</p>

<p>Bir yandan da gah k&uuml;lək,gah da yağış məzələnir bizimlə...</p>

<p>Məzəniz olsun...</p>

<p>=</p>

<p>Yolnan gedən qadını &quot;yoldan &ccedil;ıxarmaq &quot; istərkən ,s&uuml;r&uuml;c&uuml; maşını yoldan &ccedil;ıxarıb.</p>

<p>=</p>

<p>Bəzi qızlar alnı a&ccedil;ıq gəzməkdənsə,qarnı,g&ouml;bəyi a&ccedil;ıq gəzməyi daha &ccedil;ox xoşlayırlar.</p>

<p>=</p>

<p>Kişi var, ailəsində kişidir,ailə baş&ccedil;ısıdır,b&ouml;y&uuml;kd&uuml;r.</p>

<p>Kişi var,ailədə inventar kimidir,hara qoysan orda durar.</p>

<p>=</p>

<p>Pis arvad elektrik qısa qapanması qədər qorxuludur .O təkcə &ouml;z evini,ailəsini yandırmır.</p>

<p>Qarşısını almasan ,qonşuları da yandırar.</p>

<p>=</p>

<p>Gələcəyin ailəsi: robot ər-arvad,robot uşaqlar...</p>

<p>=</p>

<p>Bu il deyəsən turp bolluğu olacaqdır.</p>

<p>Ərinin başında &quot;turp əkən &quot; qadınların sayı artmağa başlayıb.</p>

<p>=</p>

<p>D&uuml;nən əsən yel &ccedil;ox g&uuml;cl&uuml; idi.</p>

<p>Amma başımıza qoz yox,bolluca toz t&ouml;k&uuml;l&uuml;b...</p>

<p>P.S.&quot;Yel əsib,qoz t&ouml;k&uuml;l&uuml;b&quot; xatırladım.</p>

<p>=</p>

<p>İnsan yaşa dolanda nəinki &quot;qan qaynayan&quot; vaxtı( yəni yazda),he&ccedil; yayın cırhacırında belə &quot;qanı qaynamır &quot;</p>

<p>Bir kimsənin də ona &quot;qanı qaynamır&quot;.</p>

<p>=</p>

<p>Sevgilisinin sa&ccedil;ını həmişə &ouml;p&uuml;şlərə qərq edənin ,x&ouml;rəyinin i&ccedil;indən bir t&uuml;k &ccedil;ıxanda &ouml;vkəsi ağzından gəlir .</p>

<p>=</p>

<p>Deyirlər :</p>

<p>səbri,h&ouml;vsələsi &ccedil;atmadı,darıxdı...</p>

<p>Elə insanlar &uuml;&ccedil;&uuml;n belə də deyirlər:</p>

<p>balaladı,quzuladı...</p>

<p>=</p>

<p>Keyfimə &quot;qayıb&quot; yazdım,d&uuml;nən yox idi...</p>

<p>=</p>

<p>Qəssabların devizi:</p>

<p>&quot;Əti mənim,s&uuml;m&uuml;y&uuml; sənin&quot;</p>

<p>=</p>

<p>Qadın var ki, ağları &quot;ağ yuyub,qara sərir...</p>

<p>P.S.&quot;Səni ağ yuyub,qara sərərəm&quot; xatırladım</p>

<p>=</p>

<p>Bəzən &uuml;nsiyyət qurmaq &uuml;&ccedil;&uuml;n dil kifayət eləmir,həm də pul gərək olur.</p>

<p>Pulun varsa ,&ccedil;oxları sənlə &uuml;nsiyyət qurmaq istəyəcəklər.</p>

<p>=</p>

<p>Dedilər ki,&quot; yeriyəndə ayaqlarının altına bax&quot;</p>

<p>Bədbəxt oğlu yol gedəndə on -on beş dəqiqədən bir dayanır,ayaqqabılarını &ccedil;ıxarıb,ayaqlarının altına baxır.</p>

<p>=</p>

<p>&quot;Dinmə,danışma ,yat bala&quot;,</p>

<p>Yoxsa atarlar Bayıla.</p>

<p>=</p>

<p>Bir var,evdə xoruz olub ,bayırda toyuq olanlar...</p>

<p>Bir də var həmişə &quot;xoruz &quot; olanlar...</p>

<p>=</p>

<p>Bəzən isti havalarda &quot;dodaqlarını &quot; irəli uzadıb,&quot;puufff&quot; eləyib, sərinliyənlər də olur.</p>

<p>=</p>

<p>Bir toy şənliyindən:</p>

<p>Aparıcı m&uuml;ğənni a&ccedil;ılışda oxuyur:</p>

<p>&quot;Yar yaman aldatdı məni.&quot;</p>

<p>Gəl indi başa d&uuml;ş...</p>

<p>=</p>

<p>&quot;Babası ona kor deyib&quot;,</p>

<p>Talan elə yığ,vur,tut,qorxma ...</p>

<p>Sonra da məni &quot;g&ouml;r&quot;- deyib...</p>

<p>=</p>

<p>Belə bir deyim var:</p>

<p>&quot;Xoruz olmasa ,səhər a&ccedil;ılmır?&quot;</p>

<p>Bakıda da şəhəri &quot;xoruzlar&quot; a&ccedil;ır...</p>

<p>=</p>

<p>Birdən &quot;it ağzından &quot; &ccedil;ıxan gəlinlik paltarları dəbə minsə...</p>

<p>( cırıq-cırıq şalvarlar kimi)...</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Allahın l&uuml;tf&uuml;d&uuml;r belə qocalmaq,</p>

<p>G&ouml;z də yerindədir, qaş da yerində.</p>

<p>Elə bu deyilmi bəxtdən &ouml;c almaq,</p>

<p>&Uuml;rək də yerində, baş da yerində.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Tanrı hər g&uuml;nahda verir cəzamı,</p>

<p>Duyur savabımı, g&ouml;r&uuml;r qəzamı,</p>

<p>Ş&uuml;k&uuml;r pozulmayıb Allah nizamı,</p>

<p>Dolu da yerində, boş da yerində.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Boşdan qaval d&uuml;zəlt, səsi gur &ccedil;ıxar,</p>

<p>Ən qara z&uuml;lmətdən parlaq nur &ccedil;ıxar,</p>

<p>Həzin şəlalədən &ccedil;aylar gur &ccedil;ıxar,</p>

<p>Zor zordan xoşlanar, xoş da yerində.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Robinzon xoş dua etməz adama,</p>

<p>Adıyla tanınar, adası amma,</p>

<p>Ağıl gec olanda gəlir adama,</p>

<p>Hayıf da yerində, kaş da yerində.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Hər hayıf d&uuml;z canda bir şah dağıdır,</p>

<p>Min illər &ccedil;ən olub s&ouml;k&uuml;r, dağıdır,</p>

<p>Nə olsun g&ouml;z&uuml;m&uuml;n xəzan &ccedil;ağıdır,</p>

<p>Quru da yerində, yaş da yerində.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Gənclik qocalığın qoyur təməlin,</p>

<p>Həyat yaşıl sevir, ay sarı gəlin,</p>

<p>Tələsmə bar vermir xeyir əməlin,</p>

<p>Torpaq da yerində, xış da yerində.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Neyləsən həyatı əlindən salma,</p>

<p>Şəri &ccedil;ək xeyir ək, işindən qalma,</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Məmməd, axirətdən nigaran olma,</p>

<p>Qəbir də yerində, daş da yerində.</p>

<p>Deməli, ən &ccedil;ətin məsələ də vaxtla d&uuml;zg&uuml;n davranmaqdır. Vaxt dediyimiz isə əslində &ouml;mr&uuml;m&uuml;zdən &ccedil;alınan zaman kəsiyidir.</p>

<p>Hara vaxt sərf ediriksə, biz bir az da həmin sərf etdiyimiz vaxtdan ibarət oluruq.</p>

<p>Məsələn, mənə desələr ki, həyatının faydalılıq əmsalını hesabla, ilk n&ouml;vbədə ora yazmağa və oxumağa sərf etdiyim zamanı əlavə edərəm. &Ccedil;&uuml;nki oxumağa ayırdığım vaxt mənə yalnız bilgi vermir, həm də ruhuma bir h&uuml;zur bəxş edir.</p>

<p>Bəzən maraqlı bir yazı olanda onu su kimi i&ccedil;irəm. &Uuml;rəyim sərinlənir. Bəzən isə əksinə, onu tez bitirməyə tələsmirəm. İstəmirəm ki, tez bitsin. Ona g&ouml;rə də həmin yazını sanki &ldquo;zakuska&rdquo; kimi istifadə edirəm.</p>

<p>Elə bir zamanda yaşayırıq ki, artıq hər şeyin s&uuml;rəti artıb. &Uuml;stəlik, informasiya bolluğu i&ccedil;ində yaşayırıq.</p>

<p>Bu g&uuml;n oxucunu qısa, lakin əhatəli, d&uuml;ş&uuml;nd&uuml;r&uuml;c&uuml; və axıcı yazılarla cəlb etmək m&uuml;mk&uuml;nd&uuml;r. Amma &ldquo;oxucunu cəlb etmək&rdquo; məsələsi də m&uuml;əyyən mənada şərtidir. Əsas olan insanın &ouml;z&uuml;n&uuml; ifadə etməsidir.</p>

<p>Məncə, yazı adamlarının &ccedil;oxu təkcə oxucular &uuml;&ccedil;&uuml;n deyil, həm də &ouml;z&uuml; &uuml;&ccedil;&uuml;n yazır. İ&ccedil;ini boşaltmaq, &ouml;z&uuml;n&uuml; ifadə etmək &uuml;&ccedil;&uuml;n.</p>

<p>Bəzən hansısa m&ouml;vzuda yazanda mətnin əvvəlindən bilirəm ki, bu yazını paylaşmaq doğru deyil. Amma bunu bilə-bilə yazını sona qədər davam etdirir, hətta redaktə və korrektə də edirəm. Sonra isə paylaşmadan silirəm. Bunu bir &ccedil;ox yazar dostlarımızın da etdiyini bilirəm.</p>

<p>Bu g&uuml;n ədəbi mətnlərdə işlədilən metaforalar, məcazlar və təşbehlər artıq insanları əvvəlki kimi silkələmir.</p>

<p>Əlqərəz...</p>

<p>Əslində yazmaq istədiyim m&ouml;vzu bambaşqa bir m&ouml;vzudur. Ancaq yazdıqca əsas m&ouml;vzudan uzaqlaşıram deyə ke&ccedil;im əsas məsələyə:</p>

<p>Xırda bir toxunuşla Ermənistanda baş tutmuş se&ccedil;kilərə m&uuml;nasibət bildirmək istəyirəm; yuxarıda yazdıqlarımı nəzərə alaraq demokratik dəyərlər haqqında &ccedil;ox yox, bir-iki c&uuml;mlə yazmaq istəyirəm.</p>

<p>D&uuml;nən Ermənistanda ke&ccedil;irilən se&ccedil;ki mənə onu deməyə əsas verir ki, demokratiya zorla, məcburi şəkildə baş verən proses deyil. Demokratiya təbii prosesdir, sifarişli deyil. Bu m&uuml;tləq zaman tələb edir.</p>

<p>Demokratik proses bir şəxsin (hətta həmin şəxs prezident olsa belə) siyasi iradəsindən asılı deyil.</p>

<p>Biz bunu Mixail Saakaşvilinin timsalında g&ouml;rd&uuml;k. Saakaşvili həqiqətən demokrat idi və hakimiyyətdə olduğu m&uuml;ddətdə bir &ccedil;ox əhəmiyyətli sayıla biləcək demokratik qərarlara imza atdı-r&uuml;şvəti aradan qaldırdı. Polis orqanlarında əsaslı dəyişikliklər etdi və sair.</p>

<p>Ancaq zaman g&ouml;stərdi ki, g&uuml;rc&uuml; xalqı demokratik xalq deyil. Onlar Saakaşvilinin yaratdığı ənənəni davam etdirə bilmədilər. &Ccedil;&uuml;nki demokratiya yalnız siyasi rəhbərlər məhdudlaşmır, bu həm də xalqın d&uuml;ş&uuml;ncə tərzi, milli ş&uuml;uru və davranışı ilə bağlı məsələdir.</p>

<p>Nikol Paşinyan da eynilə Mixail Saakaşvili kimi b&uuml;rokratik və avtoritar sistemi demokratik idarəetmə modelinə &ccedil;evirməyə &ccedil;alışdı. Və g&uuml;rc&uuml; xalqından fərqli olaraq erməni xalqı demokratiyanı dəstəklədi. Deməli, erməni cəmiyyəti demokratiyaya daha meyilli bir cəmiyyətdir.</p>

<p>Erməni xalqı m&uuml;haribədə məğlub olmuş liderini yenidən baş nazir se&ccedil;di.</p>

<p>Niyə?</p>

<p>&Ccedil;&uuml;nki onlar həmin lideri se&ccedil;məklə əslində demokratiyanı se&ccedil;dilər.</p>

<p>Hər iki &ouml;lkədə oxşar siyasi m&uuml;hit və şərait m&ouml;vcud idi.</p>

<p>Hər iki d&ouml;vlətə Rusiya ciddi təsir və təzyiq g&ouml;stərirdi.</p>

<p>Hər iki &ouml;lkədə Rusiyanın dəstəklədiyi namizədlər vardı. Amma nəticələr tamamilə fərqli oldu.</p>

<p>Buradan belə bir nəticəyə gəlmək olar ki, xalq &ouml;z&uuml; demokratikləşməsə, o xalq he&ccedil; vaxt hakimiyyətin mənbəyinə &ccedil;evrilməyəcək və belə bir cəmiyyətin nə azad se&ccedil;ki ke&ccedil;irmək imkanı, nə m&uuml;stəqil məhkəməsi, nə də azad mətbuatı olacaq</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Hər yetəndən umub-k&uuml;sən,</p>

<p>Qazanc dalınca tələsən.</p>

<p>Qəfildən yel kimi əsən,</p>

<p>Tozanaq qoparan &ldquo;kişi&rdquo;.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Qənimidir bir dilsizin,</p>

<p>Kim g&ouml;r&uuml;b ki əsl &uuml;z&uuml;n?</p>

<p>Zəmanənin tutub nəbzin,</p>

<p>&Ccedil;əkilib-qabaran &ldquo;kişi&rdquo;.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>&Ouml;z&uuml;n&uuml; hey &ouml;yə-&ouml;yə,</p>

<p>Sığışmayır yerə-g&ouml;yə...</p>

<p>Hara getsə &ldquo;xərcləməyə&rdquo;,</p>

<p>Yalan s&ouml;z aparan &ldquo;kişi&rdquo;.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Elə bilir əvəzi yox,</p>

<p>Bir xoş əməldə izi yox...</p>

<p>Umsuq olanda &uuml;z&uuml; yox,</p>

<p>Peysəri qızaran &ldquo;kişi&rdquo;.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>25.05.2023</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Getmək asandırsa, get</p>

<p>g&ouml;z&uuml;m hey axtaracaq,</p>

<p>Tapmayınca səni bil,</p>

<p>hər an məndən soracaq...</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Bəs necə edim ki, o</p>

<p>dolmasın, &ccedil;ağlamasın...</p>

<p>Nəylə ovudum onu</p>

<p>Uşaq tək ağlamasın,</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>De, &ouml;z&uuml;nm&uuml; gedirsən,</p>

<p>Yolmu aparır səni,</p>

<p>hansı dəli ehtiyac</p>

<p>məndən qoparır səni?</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Eh, biləsən bu &uuml;rək</p>

<p>nə duyğulardan ke&ccedil;ir,</p>

<p>Bilirəm, v&uuml;sal yolu</p>

<p>ayrılıqlardan ke&ccedil;ir.</p>

<p>O qız bu baharda yenə gəlmişdi.</p>

<p>Əlində bən&ouml;vşə, &ouml;z&uuml; bən&ouml;vşə...</p>

<p>Elə bil almaydı yarı b&ouml;l&uuml;nm&uuml;ş,</p>

<p>o da boynu b&uuml;k&uuml;k rəngi g&ouml;yərmiş,</p>

<p>bu da g&ouml;zləri nəm, başı &ccedil;iynində.</p>

<p>O da k&ouml;vrəlmişdi &uuml;z&uuml;ld&uuml;y&uuml;nə,</p>

<p>bu da ağlayırdı &uuml;z&uuml;ld&uuml;y&uuml;nə...</p>

<p>O qız bu baharda yenə gəlmişdi.</p>

<p>Gəzirdi Bakının k&uuml;&ccedil;ələrini,</p>

<p>&ouml;p&uuml;b oxşayırdı izləri qalmış</p>

<p>k&ouml;hnə &quot;Sovetski&quot; səkilərini.</p>

<p>Odur həmin ağac, o park, o &quot;zebra&quot;,</p>

<p>sakitcə baxırdı doktor Nəriman,</p>

<p>&quot;Zebra&quot;nın &uuml;st&uuml;ndə tozlu qəpiklər.</p>

<p>G&ouml;z&uuml;ndəki iri g&uuml;nəş g&ouml;zl&uuml;y&uuml;,</p>

<p>əlindən yapışan dostu Vəsilə,</p>

<p>onu kor bilirdi ke&ccedil;ən maşınlar.</p>

<p>Dodağın dişləyir g&uuml;lməmək &uuml;&ccedil;&uuml;n...</p>

<p>O qız bu baharda yenə gəlmişdi.</p>

<p>İ&ccedil;indən ke&ccedil;irdi yenə qatarlar,</p>

<p>xatirə daşıyan trolleybuslar.</p>

<p>Ah Bakı, yenə sən, bomboz divarlar...</p>

<p>Bir kişi səsiydi yuxularında,</p>

<p>onu &ccedil;ağırırdı, &quot;darıxmışam, gəl&quot;...</p>

<p>Bir qız ağlayırdı &uuml;rəyində od,</p>

<p>Ş&uuml;vəlan t&uuml;rməsi qapılarında!</p>

<p>O qız bu baharda yenə gəlmişdi.</p>

<p>Alnın ovuşdurub kədər i&ccedil;ində</p>

<p>taleyin yazdığı bəxti pozurdu.</p>

<p>Hər gecə oturub xəyallarında</p>

<p>s&ouml;zlərlə dərdləşib c&uuml;mlələr se&ccedil;ib</p>

<p>taleyin yenidən, başqa yazırdı...</p>

<p>O qız bu baharda yenə gəlmişdi...</p>

<p>Mono</p>

<p>Sadəcə xatirədən ibarətmiş sevgi,</p>

<p>yaşa,</p>

<p>bitir</p>

<p>və</p>

<p>unudanacan xatırla.</p>

<p>Kaxovka SES-i kimi partlamış &uuml;rəyimlə</p>

<p>&uuml;z&uuml;rəm</p>

<p>Dneprin sərin sularında darmadağın d&uuml;yğularımın i&ccedil;ində...</p>

<p>narın-narın axan dalğaların qucağında</p>

<p>ləngər vuran cəsədimmi, ruhummu bilmirəm?! G&ouml;ydən bir səs &ccedil;ağırır məni:-</p>

<p>Gəl...</p>

<p>Qarşımdakı plitka şokolad qara g&ouml;zlərini s&uuml;zd&uuml;rərək şipşirincə &uuml;z&uuml;mə g&uuml;l&uuml;msəyib pı&ccedil;ıldayır:</p>

<p>- ye məni...</p>

<p>Şokoladı ağzıma aparıram,</p>

<p>barmağımın ağrısından dişlədiyimi</p>

<p>və</p>

<p>hər şirin g&ouml;r&uuml;nənin asanlıqla yeyilən olmadığını anlayıram...</p>

<p>Ahh, zənci qızı...</p>

<p>&Uuml;syankarlıq, dalaşqanlıq ruhumda idi,</p>

<p>nə mən davalarımdan qopub səninlə anlaşa bildim,</p>

<p>nə sən məşuqələrindən zaman &ccedil;alıb məni sevə bildin...</p>

<p>Bağışla məni,</p>

<p>b&uuml;t&uuml;n k&ouml;rp&uuml;lərin iki ke&ccedil;idi var,</p>

<p>irəli və geri...</p>

<p>Əlifbada b&uuml;t&uuml;n hərfləri tapdım,</p>

<p>təkcə O yox idi...</p>

<p>Bəlkə də elə təqvimin bu g&uuml;n&uuml; idi,</p>

<p>&ouml;mr&uuml;m&uuml;z&uuml;n hansısa saatında</p>

<p>bu dəqiqələrdə ya yemək yeyirdik,</p>

<p>ya Bakının k&uuml;&ccedil;ələrində</p>

<p>ke&ccedil;miş xatirələrinin gizləndiyi yerləri gəzirdik,</p>

<p>ya da bir-birimizə şirin-şirin mesajlar yazıb</p>

<p>oxuyub g&uuml;l&uuml;msəyirdik...</p>

<p>&quot;Həyatmı qəribədir, talemi&quot;- desən?</p>

<p>Mən - gəldiyimiz yol - deyərdim.</p>

<p>Bax indi bu sətirləri yazarkən</p>

<p>sifətimin bir &uuml;z&uuml;ndə ağrıyla dolu acı g&uuml;l&uuml;ş,</p>

<p>bir &uuml;z&uuml;ndə isə həsrətlə dolu həyəcan var.</p>

<p>Əllərim buz kimi,</p>

<p>&ccedil;ayım soyumuş,</p>

<p>g&ouml;zlərim yumulu,</p>

<p>xatirələrimlə baş-başayam.</p>

<p>İlahi, i&ccedil;ində bir &ouml;m&uuml;r var, bir &ouml;m&uuml;r...</p>

<p>Ha&ccedil;an ke&ccedil;di, necə ke&ccedil;di...</p>

<p>Soruşsan necəyəm?</p>

<p>Deyim...</p>

<p>K&uuml;r&uuml;n suyu kimi soyuq və burulğanlı,</p>

<p>rəngim Mollakənd torpağı kimi bomboz,</p>

<p>Bakının xəzrisi kimi &ouml;z&uuml;n&uuml; hara necə gəldi &ccedil;ırpan,</p>

<p>&ouml;z&uuml; dəniz olub i&ccedil;ində okeanlar &ccedil;alxalanan Xəzər kimi təlat&uuml;ml&uuml;!</p>

<p>Bəlkə də elə Qız Qalasıyam.</p>

<p>İ&ccedil;imdəki Mən məndən qopub intihar edib min ildi...</p>

<p>Amma yox!</p>

<p>Hardansa qulağıma</p>

<p>Nəsiminin səsi gəlir,</p>

<p>-&quot;Məndə sığarikən cahan, mən bu cahana sığmazam&quot;...</p>

<p>İndi elə bir s&uuml;kutdur ki,</p>

<p>susmuş cəng sonrası b&uuml;t&uuml;n qoşun.</p>

<p>Saysız-hesabsız</p>

<p>cəsədlərin &uuml;st&uuml;ndə gəzir qarışqalar,</p>

<p>qan iyinə bayılmış mil&ccedil;əklər...</p>

<p>Xıxırdılmış dəvələr</p>

<p>qənimət k&ouml;vşəyir s&uuml;kut i&ccedil;ində cəngin səssizliyini.</p>

<p>D&ouml;y&uuml;ş meydanında</p>

<p>bir xəstə qoca təlxək qalmış,</p>

<p>bir də uzaq məmləkətdə m&uuml;jdə g&ouml;zləyən</p>

<p>ağlını itirmiş qarının &ccedil;aparları...</p>

<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Azərbaycan ədəbiyyatında elə qələm sahibləri vardır ki, onların yaradıcılığı yalnız s&ouml;z sənəti deyil, həm də mənəviyyatın, həyat təcr&uuml;bəsinin və daxili zənginliyin aynasına &ccedil;evrilir. Sabir Abdin də məhz belə ziyalılardandır. O, həm şair kimi s&ouml;z&uuml;n q&uuml;drətini incə poetik &ccedil;alarlarla yaşadır, həm də prokuror və vəkil &nbsp;kimi qanunun aliliyinə xidmət edən məsuliyyətli bir ziyalı obrazını təcəss&uuml;m etdirir. Onun şəxsiyyətində ədalət ilə poeziya, hiss ilə məsuliyyət ahəngdar şəkildə birləşir. Bu ahəng həm həyat fəaliyyətində, həm də qələmə aldığı misralarda aydın hiss olunur.</p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Sabir Abdin poeziyasında diqqət &ccedil;əkən əsas x&uuml;susiyyətlərdən biri obrazlı ifadələrin və bədii təsvir vasitələrinin ustalıqla işlədilməsidir. Şair duyğularını sadə şəkildə deyil, metaforalar və poetik rəmzlər vasitəsilə oxucuya &ccedil;atdırır. X&uuml;susilə payız, yağış, yol və bulud kimi təbiət obrazları onun yaradıcılığında insan ruhunun ən incə qatlarını əks etdirən mənəvi simvollara &ccedil;evrilir. Bu baxımdan onun şeirləri yalnız təbiətin təsviri deyil, insanın daxili aləminə edilən poetik bir səyahətdir.</p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Şairin yaradıcılığında payız x&uuml;susi məna y&uuml;k&uuml; daşıyır. O, payızı sadəcə ilin bir fəslinin adı kimi deyil, zamanın ke&ccedil;iciliyinin, həyat təcr&uuml;bəsinin, daxili yorğunluğun və mənəvi tənhalığın ifadəsi kimi təqdim edir. Bu səbəbdən Sabir Abdinin poeziyasında payız təbiət hadisəsindən daha &ccedil;ox ruhun vəziyyətinə &ccedil;evrilir.</p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Bu poetik d&uuml;nyanın m&uuml;h&uuml;m obrazlarından biri də yağışdır. Şair yağışı sadəcə təbiət hadisəsi kimi deyil, insanın dərdlərinə şərik olan, onun hisslərini anlayan və susqunluğunu dinləyən mənəvi bir dost kimi təqdim edir. Yağışla aparılan xəyali s&ouml;hbət əslində insanın &ouml;z ruhu ilə dialoqudur. Şair yağışın səsində &ouml;z kədərini, &ouml;z tənhalığını və həyat hekayəsini eşidir.</p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Bu duyğular aşağıdakı misralarda x&uuml;susilə təsirli şəkildə ifadə olunur:</p>

<p><strong><em>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </em></strong></p>

<p><strong><em>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &ldquo;Pəncərəmi d&ouml;yən yağış,<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Heyran-heyran sənə baxdım.<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; İstəmədim tək yağasan,<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Sənə baxdım, mən də yağdım...&rdquo;</em></strong></p>

<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Bu misralarda yağış insan duyğularının rəmzinə &ccedil;evrilir. &ldquo;Mən də yağdım&rdquo; ifadəsi daxildə yığılıb qalan hisslərin daşmasını, k&ouml;vrəkliyin və mənəvi boşalmanın poetik təzah&uuml;r&uuml;n&uuml; əks etdirir. Şair yağışı &ouml;z hissləri ilə eyniləşdirərək təbiət və insan ruhu arasında dərin bir vəhdət yaradır. Burada yağış g&ouml;z yaşlarının, daxili ağrıların və emosional saflaşmanın simvolu kimi &ccedil;ıxış edir.</p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Yağış obrazından payız obrazına ke&ccedil;id isə şairin poetik d&uuml;ş&uuml;ncəsini daha da dərinləşdirir:</p>

<p><strong><em>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </em></strong></p>

<p><strong><em>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &ldquo;Dolmuşam, yamanca payızlamışam,<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Xəzəllər &uuml;st&uuml;nə xəzəllər yağır...&rdquo;</em></strong></p>

<p>&nbsp;</p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Bu misralarda &ldquo;payızlamaq&rdquo; s&ouml;z&uuml; yalnız fəslin dəyişməsini deyil, insanın daxili d&uuml;nyasında baş verən mənəvi yorğunluğu və zamanın ağır y&uuml;k&uuml;n&uuml; ifadə edir. &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <strong>&ldquo;Xəzəllər &uuml;st&uuml;nə xəzəllər yağır&rdquo;</strong> misrası isə həm təbiətdəki solğunluğu, həm də qəlbdəki kədərin qat-qat artmasını təsvir edir. Şair təbiət mənzərəsi ilə insan ruhunun vəziyyətini bir-birinə qovuşduraraq dərin emosional təsir yaradır.</p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Lakin Sabir Abdin poeziyası yalnız kədər və nisgil &uuml;zərində qurulmur. Onun yaradıcılığında insanın &ouml;z&uuml;n&uuml; axtarması, daxili aləmini dərk etməsi və mənəvi kamilliyə doğru yol&ccedil;uluğu da m&uuml;h&uuml;m yer tutur. Bu baxımdan onun:</p>

<p style="text-align:justify"><strong><em>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &ldquo;&Ouml;z&uuml;mdən &ouml;z&uuml;mə &ccedil;əkilən yolam...&rdquo;</em></strong>misrası ilə başlayan şeiri insan ruhunun fəlsəfi etirafı kimi səslənir. Şair burada insanın həyatda ke&ccedil;diyi ən uzun və ən &ccedil;ətin yolun &ouml;z daxilinə aparan yol olduğunu vurğulayır. İnsan başqalarını tanımağa &ccedil;alışsa da, &ouml;z&uuml;n&uuml; tanımaq həmişə ən m&uuml;rəkkəb və ağır sınaq olaraq qalır. Şair həm yol&ccedil;u, həm yol, həm də mənzil obrazında &ccedil;ıxış edərək insanın &ouml;z daxilində yaşadığı axtarışları poetik dillə ifadə edir.</p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Şeirin n&ouml;vbəti misralarında bu daxili yol&ccedil;uluğun m&uuml;xtəlif məqamları canlandırılır:</p>

<p style="text-align:justify"><strong><em>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &ldquo;&Ccedil;i&ccedil;əyi burnunda saralıb solan...&rdquo;</em></strong></p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Bu misrada həyatın ən g&ouml;zəl &ccedil;ağında belə insanın daxilən yorulması təsvir olunur. Gənclik və təravət anlayışları ruhun ağrıları ilə qarşılaşdırılır. Şair g&ouml;stərir ki, insanın daxilindəki ağrılar bəzən &ouml;mr&uuml;n baharını belə payıza &ccedil;evirə bilir.</p>

<p style="text-align:justify"><strong><em>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &ldquo;Həmişə g&ouml;zləri yol &ccedil;əkən yolam...&rdquo;</em></strong></p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Bu misrada isə g&ouml;zləmək motivi &ouml;n plana &ccedil;ıxır. Yol ayrılığın, &uuml;midin və taleyin simvoluna &ccedil;evrilir. İnsan &ouml;mr&uuml; daim nəyisə g&ouml;zləyir: sevgini, rahatlığı, anlaşılmağı və bəzən də &ouml;z&uuml;n&uuml; tapacağı g&uuml;n&uuml;. Şair &ouml;z&uuml;n&uuml; yol adlandırmaqla b&uuml;t&uuml;n bu g&ouml;zləntilərin y&uuml;k&uuml;n&uuml; daşıyan mənəvi bir varlıq obrazı yaradır.</p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Daxili tənhalıq və &ouml;z&uuml;nə yadlaşma hissi şeirin sonrakı misralarında daha qabarıq şəkildə g&ouml;r&uuml;n&uuml;r:</p>

<p><strong><em>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </em></strong></p>

<p><strong><em>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &ldquo;&Ouml;z&uuml;m &ouml;z g&ouml;z&uuml;mdə azıb gəlirəm,<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Dərdimi min yerə yozub gəlirəm...&rdquo;</em></strong></p>

<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Bu misralarda insanın &ouml;z daxilində itib-batması, həyatın mənasını axtarması və ruhunun yorğunluğu poetik dillə ifadə edilir. Şair başqalarının deyil, məhz &ouml;z g&ouml;z&uuml;ndə itdiyini s&ouml;yləyir. Bu isə mənəvi b&ouml;hranı, daxili hesabatı və kimlik axtarışını əks etdirən g&uuml;cl&uuml; poetik məqamdır.</p>

<p style="text-align:justify"><strong><em>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &ldquo;S&ouml;z&uuml;m&uuml; durna tək d&uuml;z&uuml;b gəlirəm&rdquo;</em></strong>misrası isə Azərbaycan poeziyasında geniş yayılmış durna rəmzinə yeni &ccedil;alar qazandırır. Durna həsrətin, uzaqlığın və k&ouml;&ccedil;&uuml;n simvolu kimi tanınır. Şair s&ouml;zlərini durnalar kimi d&uuml;zərək d&uuml;ş&uuml;ncələrini ahənglə, nisgillə və mənəvi k&ouml;&ccedil; hissi ilə oxucuya &ccedil;atdırır.</p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Lakin b&uuml;t&uuml;n bu kədər və tənhalıq fonunda belə şair &uuml;midsizliyə qapılmır. O, insan ruhunun saflaşmasına və yenilənməsinə inanır. Bu d&uuml;ş&uuml;ncə şeirin son misralarında &ouml;z ifadəsini tapır:</p>

<p style="text-align:justify"><strong><em>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &ldquo;Bahar buludusan, yağ gedək &ouml;mr&uuml;m.&rdquo;</em></strong></p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Bu misrada &ldquo;bahar buludu&rdquo; həm yenilənmənin, həm də ke&ccedil;iciliyin rəmzi kimi &ccedil;ıxış edir. Şair &ouml;mrə m&uuml;raciət edərək insanın daxilindəki hissləri yağış kimi boşaltmasının vacibliyini vurğulayır. Burada həyatın faniliyi ilə yanaşı, ruhun təmizlənməsi və yenidən doğulması ideyası da əks olunur.</p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Sabir Abdin yaradıcılığının ən dəyərli x&uuml;susiyyətlərindən biri də hisslərin səmimiliyidir. Onun şeirlərində s&uuml;ni pafos və n&uuml;mayişkarlıq yoxdur. Hər misra yaşanmış duyğuların, m&uuml;şahidələrin və həyat həqiqətlərinin poetik ifadəsi təsiri bağışlayır. Məhz buna g&ouml;rə onun poeziyası oxucunun qəlbində iz qoyur, hər oxunuşda yeni məna qatları a&ccedil;ır.</p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Şairin h&uuml;quq sahəsindəki fəaliyyəti də onun şəxsiyyətinin m&uuml;h&uuml;m tərəfidir. Poeziyada insan ruhunun həqiqətlərini axtaran Sabir Abdin, h&uuml;quq m&uuml;stəvisində də ədalətin keşiyində dayanaraq cəmiyyətə xidmət edir. Əslində həm s&ouml;z&uuml;n, həm də qanunun əsasında həqiqət dayanır. Bu baxımdan onun yaradıcılığı və peşə fəaliyyəti bir-birini tamamlayan mənəvi b&uuml;t&ouml;vl&uuml;y&uuml;n ifadəsi kimi g&ouml;r&uuml;n&uuml;r.</p>

<p style="text-align:justify">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Sabir Abdinin bu g&uuml;nlərdə &nbsp;yeni işıq &uuml;z&uuml; g&ouml;rən &ldquo;Əlvida deyirəm ayrılıqlara&rdquo; kitabı da məhz bu duyğuların, d&uuml;ş&uuml;ncələrin və həyat m&uuml;şahidələrinin bədii təcəss&uuml;m&uuml;d&uuml;r. Onun qələmi oxucunu yalnız poetik s&ouml;z&uuml;n g&ouml;zəlliyi ilə deyil, həm də insanın &ouml;z daxilinə y&ouml;nələn d&uuml;ş&uuml;ncə yol&ccedil;uluğu ilə zənginləşdirir. Şairin misralarında payız yalnız təbiətdə deyil, insan ruhunda yaşayır; yağış yalnız g&ouml;ydən deyil, qəlbdən yağır; yol isə uzaqlara deyil, insanın &ouml;z mənəviyyatına aparır. Elə buna g&ouml;rə də Sabir Abdin poeziyası oxucunu ruhun payız səfərinə &ccedil;ıxararaq ona həm kədərin, həm də mənəvi saflaşmanın hikmətini duyurur.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <strong><em>&nbsp;Natəvan H&uuml;seynova,</em></strong></p>

<p><strong><em>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Bakı D&ouml;vlət Rabitə və Nəqliyyat</em></strong></p>

<p><strong><em>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; kollecinin Azərbaycan dili və ədəbiyyat</em></strong></p>

<p><strong><em>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; m&uuml;əllimi</em></strong></p>

<p>&nbsp;</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>M&uuml;asir insanın ən b&ouml;y&uuml;k problemlərindən biri he&ccedil; də zaman &ccedil;atışmazlığı, maddi sıxıntı və ya texnologiyadan asılılıq deyil. Bəzən insanın &ouml;z həyatını &ccedil;ətinləşdirən ən ciddi problem sadəcə iki hərfdən ibarət olan bir s&ouml;z&uuml; deyə bilməməsidir: &ldquo;Yox&rdquo;.</p>

<p>Bir &ccedil;oxumuz kimisə incitməkdən, m&uuml;nasibətləri korlamaqdan, xoş təsir bağışlamamaqdan və ya eqoist g&ouml;r&uuml;nməkdən qorxduğumuz &uuml;&ccedil;&uuml;n istəmədiyimiz işlərə razılıq veririk. Dostun xahişi, qohumun tələbi, iş yerində əlavə tapşırıqlar, sosial &ouml;hdəliklər &ndash; b&uuml;t&uuml;n bunlar zaman ke&ccedil;dikcə insanın &ouml;z həyatını ikinci plana atmasına səbəb olur. Nəticədə başqalarının xoşbəxtliyi naminə &ouml;z ehtiyaclarını, arzularını və hətta sağlamlığını qurban verən insanlar meydana &ccedil;ıxır. Psixoloqlar hesab edirlər ki, &ldquo;yox&rdquo; deməyi bacarmamaq təkcə &uuml;nsiyyət problemi deyil, həm də insanın &ouml;z&uuml;nə m&uuml;nasibətinin g&ouml;stəricisidir. Bu problem g&ouml;r&uuml;nəndən daha dərin k&ouml;klərə malikdir və &ccedil;ox zaman uşaqlıqdan başlayaraq formalaşır.</p>

<p>Cəmiyyətimizdə insanın mehriban, qayğıkeş və k&ouml;məksevər olması m&uuml;sbət keyfiyyət kimi qiymətləndirilir. Bu, ş&uuml;bhəsiz ki, vacib x&uuml;susiyyətdir. Lakin bəzən bu keyfiyyətlər həddindən artıq olduqda insanın &ouml;z&uuml;nə qarşı haqsızlıq etməsinə gətirib &ccedil;ıxarır. Bir &ccedil;ox insanlar başqalarının g&ouml;z&uuml;ndə yaxşı g&ouml;r&uuml;nmək &uuml;&ccedil;&uuml;n &ouml;z maraqlarından imtina edirlər. Onlar yorğun olduqları halda əlavə iş g&ouml;t&uuml;r&uuml;r, istirahət etmək istədikləri vaxt qonaqlığa gedir, &ouml;z b&uuml;dcələri imkan vermədiyi halda borc verir və ya istəmədikləri qərarları qəbul edirlər. Əslində isə hamını razı salmaq m&uuml;mk&uuml;n deyil. İnsan nə qədər &ccedil;alışsa da, hər kəsin g&ouml;zləntilərini qarşılaya bilməz. Birinə yaxşı g&ouml;r&uuml;nmək &uuml;&ccedil;&uuml;n verilən g&uuml;zəşt başqa birinin narazılığına səbəb ola bilər.</p>

<p>Bu səbəbdən daim başqalarının məmnunluğunu qazanmağa &ccedil;alışan insanlar &ccedil;ox vaxt daxili gərginlik və narahatlıq yaşayırlar. M&uuml;təxəssislərin fikrincə, insanların əksəriyyəti bir ne&ccedil;ə əsas səbəbə g&ouml;rə &ldquo;yox&rdquo; deməkdən &ccedil;əkinir. Ən geniş yayılmış səbəb rədd edilmək qorxusudur. İnsan d&uuml;ş&uuml;n&uuml;r ki, əgər qarşı tərəfin istəyini qəbul etməsə, m&uuml;nasibətlər pozulacaq və ya insanlar onu sevməyəcəklər. Digər səbəb g&uuml;nahkarlıq hissidir. Bir &ccedil;ox insanlar &ouml;z ehtiyaclarını &ouml;n plana &ccedil;ıxardıqda vicdan əzabı &ccedil;əkirlər. Onlara elə gəlir ki, başqasına k&ouml;mək etməmək mənfi x&uuml;susiyyətdir. Bəzi hallarda isə problem uşaqlıqdan gəlir. Valideynlərin və ya m&uuml;əllimlərin daim itaət tələb etdiyi m&uuml;hitdə b&ouml;y&uuml;yən uşaqlar sonradan &ouml;z sərhədlərini qorumaqda &ccedil;ətinlik &ccedil;əkirlər. Onlar başqalarının istəklərini &ouml;z istəklərindən &uuml;st&uuml;n tutmağa &ouml;yrəşirlər. Bundan əlavə, sosial şəbəkələrin yaratdığı &ldquo;ideal insan&rdquo; obrazı da insanlara təsir g&ouml;stərir. Hər kəsə k&ouml;mək edən, hər vəziyyətdə m&uuml;sbət olan və he&ccedil; vaxt etiraz etməyən insanlar sanki n&uuml;munə kimi təqdim olunur. Halbuki real həyatda belə yaşamaq m&uuml;mk&uuml;n deyil. İlk baxışdan başqalarına k&ouml;mək etmək və onların istəklərini yerinə yetirmək m&uuml;sbət davranış kimi g&ouml;r&uuml;n&uuml;r. Lakin bu proses davamlı xarakter aldıqda ciddi problemlər yarana bilər. Daim başqalarının ehtiyaclarını &ouml;z ehtiyaclarından &uuml;st&uuml;n tutan insanlar zamanla emosional t&uuml;kənmə yaşayırlar. Onlar yorulur, əsəbiləşir və həyatlarından narazı qalırlar. Psixoloqlar qeyd edirlər ki, həddindən artıq fədakarlıq depressiya, stress və narahatlıq hallarının artmasına səbəb ola bilər. İnsan uzun m&uuml;ddət &ouml;z istəklərini boğduqda daxilində narazılıq yığılır və bu hiss bir m&uuml;ddət sonra partlayış n&ouml;qtəsinə &ccedil;atır.</p>

<p>Maraqlıdır ki, daim &ldquo;hə&rdquo; deyən insanlar ətrafdakılar tərəfindən daha &ccedil;ox istifadə olunmağa başlayırlar. &Ccedil;&uuml;nki insanlar zaman ke&ccedil;dikcə onların sərhədlərinin olmadığını hiss edir və hər yeni xahişlə yenidən m&uuml;raciət edirlər. Beləliklə, başqalarını xoşbəxt etmək &uuml;&ccedil;&uuml;n edilən həddindən artıq g&uuml;zəştlər nəticədə həm insanın &ouml;z&uuml;nə, həm də m&uuml;nasibətlərinə zərər vurur.</p>

<p>Cəmiyyətimizdə geniş yayılmış yanlış fikirlərdən biri də budur ki, &ldquo;yox&rdquo; demək eqoist olmaq deməkdir. Əslində isə sağlam sərhədlər qoymaq eqoizm deyil, &ouml;z&uuml;nəh&ouml;rmətin g&ouml;stəricisidir. Təsəvv&uuml;r edin ki, insanın enerjisi bir qab su kimidir. Əgər o, b&uuml;t&uuml;n suyunu başqalarına paylasa, bir m&uuml;ddət sonra &ouml;z&uuml;nə he&ccedil; nə qalmayacaq. İnsan əvvəlcə &ouml;z fiziki və psixoloji vəziyyətini qorumalıdır ki, başqalarına da faydalı ola bilsin. Təyyarələrdə təhl&uuml;kəsizlik təlimatlarında deyilən məşhur qayda da bunu təsdiqləyir: oksigen maskasını əvvəlcə &ouml;z&uuml;n&uuml;z taxın, sonra başqasına k&ouml;mək edin. Həyatda da eyni prinsip ke&ccedil;ərlidir. &Ouml;z ehtiyaclarını nəzərə almayan insan uzun m&uuml;ddət başqalarına dayaq ola bilməz. Bir &ccedil;ox insanlar d&uuml;ş&uuml;n&uuml;r ki, &ldquo;yox&rdquo; demək kobudluqdur. Halbuki bunu nəzakətli şəkildə etmək m&uuml;mk&uuml;nd&uuml;r. Məsələn: &ldquo;Bağışlayın, amma bu dəfə k&ouml;mək edə bilməyəcəyəm.&rdquo;, &ldquo;Bu məsələ ilə məşğul olmaq &uuml;&ccedil;&uuml;n vaxtım yoxdur.&rdquo;, &ldquo;Təklifiniz &uuml;&ccedil;&uuml;n təşəkk&uuml;r edirəm, amma qəbul edə bilməyəcəyəm.&rdquo;, &ldquo;Hazırda başqa işlərim var və buna vaxt ayıra bilmərəm.&rdquo; Bu c&uuml;r ifadələr həm qarşı tərəfə h&ouml;rmət g&ouml;stərir, həm də insanın &ouml;z sərhədlərini qorumasına imkan verir. Ən vacib məqamlardan biri isə uzun-uzadı bəhanələr gətirməməkdir. İnsan &ouml;z qərarını sakit və aydın şəkildə ifadə etməyi &ouml;yrənməlidir. Psixoloqların fikrincə, xoşbəxt və balanslı həyatın əsas şərtlərindən biri sağlam şəxsi sərhədlərin m&ouml;vcudluğudur. Sərhəd insanın harada başladığını və harada bitdiyini m&uuml;əyyən edir. Bu sərhədlər həm ailədə, həm dostluq m&uuml;nasibətlərində, həm də iş m&uuml;hitində vacibdir. İnsan &ouml;z imkanlarını, vaxtını və enerjisini d&uuml;zg&uuml;n b&ouml;l&uuml;şd&uuml;rməyi bacarmalıdır. Əks halda başqalarının istəkləri insanın həyatını idarə etməyə başlayır və o, &ouml;z arzularını həyata ke&ccedil;irmək &uuml;&ccedil;&uuml;n lazım olan vaxtı və enerjini itirir.</p>

<p>&ldquo;Yox&rdquo; demək sadəcə bir s&ouml;z işlətmək deyil. Bu, insanın &ouml;z dəyərini qəbul etməsi, şəxsi sərhədlərini qoruması və həyatına sahib &ccedil;ıxması deməkdir. Başqalarına k&ouml;mək etmək, qayğı g&ouml;stərmək və fədakarlıq etmək g&ouml;zəl x&uuml;susiyyətlərdir. Lakin bunlar insanın &ouml;z&uuml;n&uuml; unutması hesabına baş verməməlidir. Unutmaq olmaz ki, başqalarının xoşbəxtliyi &uuml;&ccedil;&uuml;n daim &ouml;z&uuml;n&uuml; qurban verən insan bir g&uuml;n &ouml;z həyatında xoşbəxtlik tapmaqda &ccedil;ətinlik &ccedil;əkə bilər. Həqiqi balans isə həm başqalarına h&ouml;rmət etməyi, həm də &ouml;z ehtiyaclarını dəyərləndirməyi bacarmaqdan ke&ccedil;ir. Bəzən insanın &ouml;z&uuml;nə verə biləcəyi ən b&ouml;y&uuml;k hədiyyə sadəcə bir kəlmədir: &ldquo;Yox&rdquo;.</p>

<p>&nbsp;</p>

<h2>Saida Ramazanov</h2>

<p>He&ccedil; bilmirəm adamları nəyimdi,</p>

<p>K&uuml;ləkləri kamanımdı, neyimdi.</p>

<p>Aman, k&ouml;n&uuml;l, bu k&uuml;&ccedil;ədə dəyibdi</p>

<p>Daşa, ilk məhəbbətim.</p>

<p>Tələbəydi, gecə-g&uuml;nd&uuml;z bilmədi,</p>

<p>Bir qız &uuml;&ccedil;&uuml;n &ouml;ləcəkdi, &ouml;lmədi.</p>

<p>Qarayanız oğlan idi, gəlmədi</p>

<p>Xoşa, ilk məhəbbətim.</p>

<p>Sevən &uuml;&ccedil;&uuml;n eşq əzabı nə y&uuml;kd&uuml;?</p>

<p>Xəyalın da səadəti b&ouml;y&uuml;kd&uuml;.</p>

<p>O g&uuml;nlərim bir firuzə &uuml;z&uuml;kd&uuml;,</p>

<p>Qaşı, ilk məhəbbətim.</p>

<p>Bu həsrətin odu mənəm, suyu mən,</p>

<p>He&ccedil; bilmirəm hara &ccedil;əkdim soyu mən.</p>

<p>İllər ke&ccedil;ə, bu atəşdən soyumam!</p>

<p>Yaşa, ilk məhəbbətim!</p>

<p>Torpaq bizim &ccedil;&ouml;rəyimiz,</p>

<p>biz də torpağın yemiyik;</p>

<p>Artırıq bir-birimizlə--</p>

<p>biz torpaqla, torpaq bizlə...</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Bəxtimizdə soyuq qış var,</p>

<p>&uuml;z&uuml; g&uuml;lm&uuml;r gələn yazın...</p>

<p>Ən son &uuml;mid yeri kimi</p>

<p>biz torpağın, torpaq bizim...</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Bir xışma ovcuna alıb</p>

<p>dayana bilmirsən hissiz;</p>

<p>He&ccedil; misalı, pu&ccedil; misalı</p>

<p>biz torpaqsız, torpaq bizsiz..!</p>

<p>Mənim son kəs baş qoymağa,</p>

<p>Bir isti ağuşum &ccedil;atmır...</p>

<p>Qalxıb da haqqa varmağa,</p>

<p>Nə qədər yoxuşum &ccedil;atmır?..</p>

<p>Gedib, kimlər gəlib, gedib,</p>

<p>Qərib gəlib, qərib gedib...</p>

<p>Ətrafım seyrəlib gedib,</p>

<p>Yanımda tay-tuşum &ccedil;atmır.</p>

<p>G&uuml;c yox səs-səda salmağa,</p>

<p>&Uuml;rək yox oda salmağa.</p>

<p>Nəyisə yada salmağa,</p>

<p>Ağlım yetmir, huşum &ccedil;atmır..</p>

<p>Mən olandan belə vardım;</p>

<p>Həm kətildim, həm də dardım.</p>

<p>Yenə də d&uuml;ş&uuml;b-&ccedil;ıxardım,</p>

<p>&Ccedil;atmır, bərkim-boşum &ccedil;atmır...</p>

<p>Gedib el-oba, qalmışam,</p>

<p>S&ouml;ykənib taba, qalmışam.</p>

<p>Yaman xaraba qalmışam,</p>

<p>&Uuml;st&uuml;mdə bayquşum &ccedil;atmır...</p>

<p>&Ouml;mr&uuml;n nağılında d&ouml;rd dolandırıb ,</p>

<p>Elə it h&uuml;rd&uuml;r&uuml;b , işıq yandırıb ,</p>

<p>Divə &uuml;rcah etdi bu yollar məni...</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Qatdılar başımı dərs oxumaqnan ,</p>

<p>Savab işlər g&ouml;r&uuml;b, g&uuml;nah yumaqnan ,</p>

<p>Demədilər, bir g&uuml;n bir haqsız yoxnan,</p>

<p>Zalımlar qaya tək oyallar məni ..</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Atıb ovcundakı bu xəzəlləri ,</p>

<p>Mənim də g&uuml;l a&ccedil;ar g&ouml;rən əllərim ?</p>

<p>G&ouml;rən hayandasa g&ouml;r&uuml;nər yerim ,</p>

<p>G&ouml;rən mən deyən tək duyallar məni ?</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Dartıb -daşısam da aranı dağa ,</p>

<p>Bir arzum salamat &ccedil;ıxmır sabaha !!!</p>

<p>ALLAH ,niyə rahat buraxmır daha ,</p>

<p>Bu yiyəsi &ouml;lm&uuml;ş xəyallar məni...</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Kitab oxumaq ilə &ouml;z&uuml;n&uuml; tanı, anla,</p>

<p>Xəyalını genişlət, d&uuml;ş&uuml;ncəni sahmanla,</p>

<p>&ldquo;Kitabsız ədəbiyyat, tarix itər&rdquo; zamanla.</p>

<p>Bilik m&uuml;şk&uuml;l olardı kitablar olmasaydı,</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Hisslər viran qalardı kitablar olmasaydı.</p>

<p>Belə qida hardadır, nə itir-axtar, nə tap,</p>

<p>M&uuml;taliə eyləyir insanı hazırcavab,</p>

<p>Ruhuna dərman olur oxuduğun hər kitab.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>B&uuml;t&uuml;n rənglər solardı kitablar olmasaydı,</p>

<p>Hisslər viran qalardı kitablar olmasaydı.</p>

<p>Kitablarla a&ccedil;ılır sabaha gedən hər yol,</p>

<p>&Ccedil;ırpın azad quş kimi, arzulara qanad ol,</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Hər vərəqdə, hər bənddə nura &ccedil;evril, qəlbə dol.</p>

<p>Z&uuml;lmət meydan sulardı kitablar olmasaydı,</p>

<p>Hisslər viran qalardı kitablar olmasaydı.</p>

<p>Xəzinə el&ccedil;isidir, sadiq dostdur kitablar,</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Onu oxumaqda da, sevməkdə də fayda var.</p>

<p>Yaşadığın d&uuml;nyada hər &ccedil;ətinlik dərd olar, -</p>

<p>G&ouml;zə k&ouml;lgə salardı kitablar olmasaydı,</p>

<p>Hisslər viran qalardı kitablar olmasaydı.</p>

<p>Sıxıntısı hiss olunmur duyulmur-</p>

<p>Təkliyinə b&uuml;k&uuml;l&uuml;bd&uuml; &uuml;rəyim.</p>

<p>Elə bilmə daşlaşıbdı - soyulmur -</p>

<p>Ne&ccedil;ə yerdən s&ouml;k&uuml;l&uuml;bd&uuml; &uuml;rəyim!..</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>He&ccedil; adımı eşitmədim dilindən</p>

<p>De nə &ccedil;əkdin sən mən adlı dəlindən?</p>

<p>Ovcundaydı, elə sıxdın əlindən-</p>

<p>&Ccedil;iliklənib t&ouml;k&uuml;l&uuml;bd&uuml; &uuml;rəyim!</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Həms&ouml;hbətəm sorağınla, sədanla</p>

<p>Buna g&ouml;rə nə inci sən, nə danla!..</p>

<p>Gecə, g&uuml;nd&uuml;z baxışınla, ədanla -</p>

<p>Şumlanıbdı, əkilibdi &uuml;rəyim...</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>Kipriyimi suya salır bu gilə</p>

<p>Varlığımı hisslərinə yurd elə...</p>

<p>Bu manqalın k&ouml;z&uuml; &ccedil;oxdu, su &ccedil;ilə -</p>

<p>Artıq şişə &ccedil;əkilibdi &uuml;rəyim!</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>&nbsp; <p><strong>Şeirin Bədii Təhlili:</strong></p> </p>

<p>Əb&uuml;lfət Mədətoğlunun bu şeiri klassik lirik-psixoloji &uuml;slubda yazılmış, insanın tənhalıq, nakam sevgi və daxili iztirablarını əks etdirən təsirli bir n&uuml;munədir.</p>

<p>Sevgi ağrısı, ayrılıq və tənhalıqdır. İdeyası sevgidə yaşanan xəyanət, laqeydlik və unudulma ağrısının insan qəlbində yaratdığı sağalmaz yaraları g&ouml;stərməkdir.</p>

<p>Şeir ənənəvi heca vəznində, yəni 11 hecalı və qoşma formasında yazılmış həzin əsərdir.</p>

<p>Şeirin ritmi axıcı, həzin və yanıqlı bir intonasiyaya malikdir.</p>

<p>M&uuml;əllif &uuml;rəyi canlandıraraq ona maddi və mənəvi x&uuml;susiyyətlər verir.</p>

<p>&quot;Təkliyinə b&uuml;k&uuml;lən&quot;, &quot;ne&ccedil;ə yerdən s&ouml;k&uuml;lən&quot;, baxış və əda ilə &quot;şumlanıb əkilən&quot; &uuml;rək obrazı daxili sarsıntıların bədii ifadəsidir.</p>

<p>&quot;Daşlaşmaq&quot; və &quot;soyulmaq&quot;, yəni həssaslıq arasında ziddiyyət yaradılaraq qəlbin əslində soyuqqanlı deyil, hədsiz yaralı olduğu vurğulanır.</p>

<p>&quot;&Ccedil;iliklənib t&ouml;k&uuml;lmək&quot; və &quot;şişə &ccedil;əkilmək&quot; ifadələri daxili ağrının kulminasiya n&ouml;qtəsini, d&ouml;z&uuml;lməz dərəcədə olduğunu g&ouml;stərir.</p>

<p>M&uuml;əllif birbaşa sevgilinin &ouml;z&uuml;nə, yəni &quot;De nə &ccedil;əkdin sən mən adlı dəlindən?&quot; m&uuml;raciət edərək lirik qəhrəmanın daxili monoloqunu dialoqa &ccedil;evirir.</p>

<p>Şeirdə &quot;manqal&quot;, &quot;k&ouml;z&quot;, &quot;su&quot;, &quot;şiş&quot; kimi məişət elementləri bədii obraza &ccedil;evrilərək eşq atəşinin insanı necə yandırdığını canlandırır.</p>

<p>M&uuml;əllif hisslərin səmimiliyi və xalq poeziyasına yaxın dili ilə oxucuda dərin kədər və empatiya hissi oyada bilir.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p>&nbsp;Sevil Azadqızı</p>