Yenə cinləri oyanıb

İmkan vermir nəfəs alım...

Ürək çırpınmır - dayanıb

Onu necə işə salım?!

Qarşımda dərman - bir xışma

Başımda dolaşıq fikir...

Gözüm sancılıb tavana -

Sükutun düyməsin tikir...

Üstümdən dəvə səbriylə

Xatirə karvanı keçir...

İşaran ümid işıqlar

Səssizcə və bir- bir keçir...

Bu an ruhum da göynəyir -

Qıc olan barmaqlar sıxır...

Kimsə adımı söyləyir- 

Yarılır bulud - Ay çıxır...

****

Yenə öz hücrəndəsən

Yenə gözündə kədər...

Necə ola bilirsən ,

Axı, söylə bu qədər -

Yerin , boyat Adamı?!,

Alnının qırışları

Demiyə şum kimidi...

Qurduğun xəyalların ,

Sovrulan qum kimidi -

Yerin , boyat Adamı!..

Səsin - ilməsi qaçmış,

Əlin - titrəyən yarpaq...

Ümid yerinə açmış ,

Sənə qolların torpaq -

Yerin , boyat adamı!

***

Sahillə səhər söhbəti...

Zənci rəngindədi -

Qaralıbdı əsəbdən...

Sahil boyu

Nə dalğa var,

nə ləpə...

Bilmirdə ki, başına

Haranın külün səpə-

Qurtara bu əzabdan-

DƏNİZ!..

Qağayılar da

Qara don geyib,

Bircə

Dimdikləri

Qızarır...

Bir də ,

artan

Qarğaların səsindən

Budur duyulan-

Boyu qısalır,

Utandığından

Əvəzimizə

DƏNİZİN!