Əbülfət Mədətoğlu - ŞEİRLƏR
Şəhid anasının son arzusu
Başınısöykəyibgecəninüstə,
Səhərinilməsinçözürbirana...
Ömründənağrılıkeçəninüstə
Gözündəndamanıdüzürbirana...
Nisgilgöyəribdiqırışlarında,
Dilininucunda “Şəhid” bitibdi...
Yurdundöyüşgedənqarışlarında –
Qəlpəyarışındagülüşitibdi...
Saçının sol üzünsığallıtutub,
Ammasağüzünüahlahörübdü...
Çoxdanyuxularınsayınunudub, -
OğlunuŞuşadandönəngörübdü...
Bayrağabükdüyüşəkilləonun
Söhbətiuzanırhəminanacan...
OğulgöstərərəkZəfərinyolun –
Deyir: Biz qalibik, şükret, anacan!
Bayrağabükdüyüşəkilləsöhbət
Uzanır “Qırxdördgünəfsanəsi”tək...
O, möhlətistəyirAllahdan, möhlət –
BayraqZəngəzurdaucalsın, görək!..
Mənsusubaddımlayıram
Qarşımaçıxırizlərim...
İçimdəaddımsayıram -
Dözmür, titrəyirdizlərim...
Otuzüçilbundanöncə -
Keçdiyimküçəoyanıb...
Ondamənisıxanküncə -
İndi, qarşımdadayanıb!
Eləbilçırpırüstünün
İllərləyığılanyükün...
Zəfərdəütdüözünün -
Çiynindəkişeytantükün!
Bu şəhərözünədöndü
Xilasolduləpirlərim...
Xanınkəndindəgöründü -
Gözüməözsətirlərim!..
...Yenəhəminküçələri
Həminkindənşənkeçirəm!
Xankəndiningecələri…
Bu gecəulduziçirəm!
Xankəndiyə sancılan bayrağıma səcdələrlə
Bu payız ömrümün baharı oldu,
Gözü aydın olsun torpağın, daşın!..
Qələbə əbədi vüqarı oldu -
Sildi Qarabağım gözünün yaşın!..
Səksəndi bu yurdun kövrək ürəyi,
Açdıq müjdə ilə nurlu sabahı!
Çıxardıb əynindən işğal köynəyin -
Xanın kəndi oldu İlham şəhəri!
Axır ki, duruldu yurdun səması -
Dualar selləndi şəhid adına!
Əsgər oğulların Vətən anası -
Təbəssüm sarıdı yaralarına!
Qürura bələndi Vətən büsbütün,
Ürəyim fərəhdən dalğa yarırdı...
Bayraq da yerinə qayıtdığıyçün -
Sonsuz fəxarətlə dalğalanırdı!!!
ŞƏHİD ANASI
Yuxusu pərən düşüb,
Fikirləri yumaqdı...
İşi göz yaşı ilə –
Çöhrəsini yumaqdı –
Şəhid anasının...
Xəyaldakı dünəni,
Bu gününə calayır...
Çəkdiyi ahları da,
Öz içində qalayır! –
Şəhid anası...
Qulağındakı səs də,
Dipdiridi, canlıdı...
Bilir yer, göy, hər kəs də –
Fələk ilə qanlıdı -
Şəhid anası...
Barışmır gerçək ilə,
Sanır bu, pis yuxudu...
Xatirədən savayı –
Başqa heç nə yoxudu –
Şəhid anasının...
ŞUŞAM
Əlim ürəyi sıxdı,
Gözüm torpağı tutdu...
Dilimdən "MÜJDƏ!"çıxdı ,
Varlığımı unutdum -
ŞUŞAM!
Dünyanın ağırlığın
Silkələdim çiynimdən...
Otuz ilin töhmətin,
Mən soyundum əynimdən -
ŞUŞAM!
Cözümə yuxu döndü,
Həyatıma tər yaşam...
Qəmin işığı söndü,
Qalibdi ordum, Paşam -
ŞUŞAM!
Günün günlərin Tacı,
Anın anların Şahı!
Zəfərlə sevindrdi
Şəhidlərin, Allahı!
Qazilərin, Allahı -ŞUŞAM!!!
ŞƏHİD DAŞLAR
(Şuşada, kəndimdə yaşadığım hisslər)
Bir daşın üz-gözündə
Saydım güllə yerlərin...
Daş dəfn edib özündə -
Düşmənin güllələrin...
Neçə igid oğulun,
Çevrilib sipərinə...
Dözümüylə, çoxunun -
Güc qatıb təpərinə!..
Oğullaşıb gözümdə,
Həmin daşlar da indi...
Oxşadım yaraların -
Sanki daşlar isindi...
Sükutla mən baş əydim,
Yurdun sipər daşına...
Göz yaşın şəhidimin -
Etdim çəpər, daşına...
MƏN QAZİYƏM
(Bütün qazilərə və fiziki sağlamlığı ürək parçalayan BİR qaziyə)
Sinəsində qəlpə "bitən"
Sağ gözünün nuru itən...
Sol gözündə gün qaralan...
Həyat ilə arasında
An qısalan, vaxt daralan -
BİR qaziyəm!..
Addımları çəlik ilə
Sözü, səsi calaq-calaq...
İradəsin yığıb ələ
Yarıb keçən qalaq-qalaq
Döyüş adlı xatirəni -
BİR qaziyəm!..
Bu halı da döyüşçüdü,
Yumruğu da hələ dəmir!
Düşmənlərdən bir səs-səmir
Hiss edəndə dərhal səbir
Etmir, deyir mən HAZIRAM!
BİR qaziyəm!
BİR GİLƏ SÜKUT
bir gilə sükut...
bir gilə göz yaşı...
bir gilə torpaq...
Sükut
göz yaşını dondurub,
Göz yaşı torpağı yandırıb...
Yanan torpaq,
tökülən qanın
məşəl olduğuna -
ağlı kəsənin
hamısını inandırıb...
Bir gilə sükut,
bir gilə göz yaşında -
durulanıb...
Bir gilə göz yaşı -
bir gilə torpaqda -
qurulanıb...
və sonda
bir dəqiqəlik sükutla
göz yaşın qurudan torpaq
əbədi QÜRURLANIB!..
DÖYÜŞÜ VƏTƏN UDUB
Didəmdə donan yaşı,
Bu gün əritməyəcəm!
Qəlbimə sıxıb daşı -
Onu kiritməyəcəm...
Ahımın tüstüsünə,
Su da çiləməyəcəm!
Mən savaş bürküsünə
Səbir diləməyəcəm!
Tətikdəki barmağı
Ürəyimlə öpəcəm!
Şəhid qanlı torpağı
Gözlərimə təpəcəm!
Son hücumun nidasın,
Bayrağıma tən tutub...
Hayqıracam sədasın -
DÖYÜŞÜ VƏTƏN UDUB!
ŞƏHİD ANASININ MƏNZƏRƏSİ...
Kəsib ürəyimin nəfəs yolunu...
Boğulur, az qala candan can çıxır...
Elə burur ki o, ruhun qolunu -
Ağrıdan dişini dişinə sıxır...
Dönüb ox - süngüyə ana fəryadı
Əridir bir anda daşı da dəlir...
Kükrəyən dənizdi, coşan dəryadı -
Çıxıb yatağından üstümə gəlir!..
Şəhid anasının baxışı altda,
Gözüm ayağımın ucunu didir...
Ən böyük sükut da budur həyatda -
Burda söz acizdi, burda söz bitir...
Sabahına gəlməsəm...
(Əsgər məktubundan)
Bu gün son ümidimi,
Mən demiyə əkirəm...
Yağışa da güman yox, -
Demə, niyə əkirəm?!
Ruhumun diqtəsidi,
Bu halıma hökm edən...
Çina rkimi durmuşam –
Yersiz yarpaq tökmədən...
...Bu gün son ümidimi,
Ruha şahid etmişəm...
Sabahına gəlməsəm –
Bil ki, şəhid getmişəm!..
Əsgərə məktub
Sən büründüyün bayraq,
Şərəfindi, şanındı...
Qucaqladığın torpaq –
Damardakı qanındı!..
Sipər doğuldun, sipər
Əroğul, ərən oğul!
Oldun Vətənə çəpər –
Sinəsin gərən oğul!
Nərən göyütitrədir,
Addımların da yeri...
Sənin hər bir həmləndən –
Düşmən çəkilirgeri!..
Bu möcüzə şücaət
Tarix də yeni ünvan...
Şuşanın başı üstdən –
Qaçıb, çəkildi duman!
Qəhrəmanlıq dastanın,
Özün yazdın anbaan!
Vətəninxilaskarın –
Yaşadacaqdır zaman!
Vətən
Ən böyük dilək-
Bu olsun gərək:
Sinədə ürək –
Vətən!
Köksünügərən,
Ər oğlu ərən!
Hər bəndin, bərən –
Vətən!
Bayrağı üç rəng
Əsrlə həmahəng!
Sənindi bu cəng –
Vətən!
Səninhər halın
Mənim məlalım...
Canım halalın –
Vətən!
Yumruğusıxdın,
Həsrətiyıxdın...
Qalib – sən çıxdın –
Vətən!
Qalib torpaq
Diz çökərəktorpağa
Hönkürdüm, üzü üstə...
Döndüm xəşəm yarpağa –
Töküldüm dizi üstə...
Qoydum, tapıb qibləmi
Mən ruhumu qaşığa...
Hıçqırtıla rsinəmi –
Yarıb çıxdı işığa...
Üz-gözümə sürtdükcə
Torpaqgüldü səbrimə...
Xışmalanıb bir ovuc –
Səpiləcək qəbrimə...
Bu zəfər gerçəkliyi
Ərzi heyrətə saldı...
Bizi özünə çəkən –
Torpaq Qələbə çaldı!
Vətən səsləyir
Yarıb keçi rsəngəri,
İradəsi, qeyrəti...
Ayaqdadır bugünlər –
İnsanlığın heyrəti!..
Öpür durmadanbir an,
Barmaqları tətiyi
Düşmənin bayrağına –
Möhür vurur təpiyi!..
Atlanmış Ağatlıdı,
Qaranlığı yarır O!
Yeldən də qanadlıdı –
Şuşamıza varır O!
Mübarəkdi qələbən!
Tarixin şah əsərin,
Oğul qanla süsləyir.
Vətən hər bir ərənin –
Qələbəyə səsləyir!
Yağır dua yağışı,
Bütün millə tayaqda!
Məmləkətin baxışı –
Sancılan al bayraqda!
Dönüşün təməlidi,
Sancılan hər bayrağım!
İndi an məsəlidi –
Son Zəfər içalmağım!
Həratılanmərmidə,
Güconunyumruğudu.
Gerçəkləşən əmrdə -
Əsgərdən umduğudu...
MübarəkQələbəyə,
Son addımı at, durma!
Xilaskardı, qalibdi –
Haqq olan ad, unutma!
Bu günü
İllə, ayla gözlədim
Günlə, sayla gözlədim...
Qışla, yayla gözlədim –
Mən bu günü!
Dərd-ələmlə gözlədim,
Vaxt-sələmlə gözlədin...
Mərd qələmlə gözlədim –
Mən bu günü!
Para yurdla gözlədim,
Sonumudlagözlədim!
BirBoz Qurdla gözlədim –
Mən bu günü!
“Ah”geyinibgözlədim,
Gahdeyinib... gözlədim
Şah! – deyildi, gözlədim –
Bax bu günü!
Şəhid anası
Yuxusu pərən düşüb,
Fikirləri yumaqdı...
İşigözyaşı ilə -
Çöhrəsini yumaqdı -
Şəhid anasının...
Xəyaldakı dünəni,
Bugününə calayır...
Çəkdiyi ahları da,
Öziçində qalayır! –
Şəhid anası...
Qulağındakı səs də,
Dipdiridi, canlıdı...
Bilir yer, göy, hər kəs də -
Fələkiləq anlıdı –
Şəhid anası...
Barışmır gerçəkilə,
Sanır bu pi syuxudu...
Xatirədən savayı –
Başqa heç nə yoxudu –
Şəhid anasının...
Torpaq
Od kimid itorpaq –
xışmalasam
ovcum yanacaq...
Və sonrada
barmaqlarımın
ucundan
pardaxlanmış
qan damacaq....
Od kimidi torpaq -
əl uzadıb,
üz sürtüb,
öpməzdən öncə
özün də bax –
gör necə titrəyir, əsir...
Ürək-
sanki, yarpaqdı, yarpaq...
Bax, elə
bu yolla
özünə dönür –
Şəhidqanı ilə
suvarılmı ştorpaq!
Komandan
Soyumu – sətirimi,
Əbədi çətirimi...
Yurd adlı ətirimi –
Od, közümü qaytardın –
Komandan!
Dünən boynunu bükən
Dünən xəcalət çəkən...
Qaçqınlığa diz çökən –
Bu dözümü qaytardın –
Komandan!
Tutiyədağım-daşım
Başdan yazıldı yaşım...
Sizlə dikəldi başım –
Cüt gözümü qaytardın,
Komandan!
Ürəyimyarpaqidi,
Sən dözümü qaytardın!
Andy yerim torpaq idi –
And sözümüq aytardın –
Komandan!
