Namiq Dəlidağlı - KƏLBƏCƏRƏ GETMƏ - ÇAĞIRIŞ
Müqəddəs yerlərimizin otuz ilə yaxın həsrətini çəkdik. Getdik, çöldə əliyinə, çayda balığına qənim kəsildik. Bulaqlarına, oylaqlarına düşmən kimi yanaşdıq. Növbəti ziyarətimdə Kəlbəcərdə gördüklərim məni çox narahat elədi.
***
Tamahını şişə çəkib,
həsrətini dişə çəkib,
gödənini başa çəkib,
Kəlbəcərə kefə getmə...
Mərd qayıdar, mərd yuvaya-
ac da qalsa Qurd yuvaya.
O müqəddəs yurd-yuvaya-
pis niyyətlə nəfə getmə.
Nə vaxt ora basdın ayaq,
beyninə düşdü kef-damaq.
Məqsədin əlik ovlamaq -
yükün araq, pivə, getmə
Buna görəydi qılığın,
doldumu qarın – tuluğun?!
Çaylarda qızıl balığın
boyun “sevə-sevə” getmə.
Xəlvətdə meydan suladın,
aldatdı şeytan - suladın.
Getdin, dağıdıb taladın,
yaxşısı, bu dəfə getmə!
