Namiq Dəlidağlı -  KƏLBƏCƏRƏ GETMƏ - ÇAĞIRIŞ

Ədəbiyyat 12:32 / 25.02.2026 Baxış sayı: 624

 

Müqəddəs yerlərimizin otuz ilə yaxın həsrətini çəkdik. Getdik, çöldə əliyinə, çayda balığına qənim kəsildik. Bulaqlarına, oylaqlarına düşmən kimi yanaşdıq. Növbəti ziyarətimdə Kəlbəcərdə gördüklərim məni çox narahat elədi.

***

Tamahını şişə çəkib,

həsrətini dişə çəkib,

gödənini başa çəkib,

Kəlbəcərə kefə getmə...

 

Mərd qayıdar, mərd yuvaya-

ac da qalsa Qurd yuvaya.

O müqəddəs yurd-yuvaya-

pis niyyətlə nəfə getmə.

 

Nə vaxt ora basdın ayaq,

beyninə düşdü kef-damaq.

Məqsədin əlik ovlamaq -

yükün araq, pivə, getmə

 

Buna görəydi qılığın,

doldumu qarın – tuluğun?!

Çaylarda qızıl balığın

boyun “sevə-sevə” getmə.

Xəlvətdə meydan suladın,

aldatdı şeytan - suladın.

Getdin, dağıdıb taladın,

yaxşısı, bu dəfə getmə!