Məhəbbət qısırmış məktublarında,

Məktublar özünü necə dandılar?!

Sən başqasına verdilər, qadın

Məni də kədərə nişanladılar.

İpindən qırılan təsbeh kimiyik-

Hərəmiz bir yana düşüb qalmışıq.

Misraya girməyən təşbeh kimiyik

Utanıb ordan da aralanmışıq...

Ürəyim darıxır lal gecə kimi,

Bəs hanı həyatım- əzab gizləyib?

Üz-üzə gəlməyə utandığından

İndi üzünü də hicab gizləyib.

Daha sən tərəfə keçə bilmirəm-

Daha aramıza bir yaylıq düşüb.

Sevgi də nağıldı, sonunda ancaq

Göydən alma deyil, ayrılıq düşür.

Gərək qalan ömrün qatam başını,

Köksümün başında çiçəkləyib qəm.

Mən səni ömrümdən salıb itirdim

İndi həsrətinə salam verirəm...