Hər naxışda həyəcanı bir qəlbin,

sırğa-sözü qulağından kim asa...

Gözəlliklər könülləri oxşamaz,

ürəyinin gözəlliyi olmasa...

Naxış-naxış, çiçək-çiçək sevgilər,

naxışlanır kətan üstə, varaqda...

Bir ürək ki, ona buta verilə,

ayağının altda zərdi torpaq da...

Bir naxışdı yerdə açan çiçəklər,

bu naxışı çəkən kimdi, görəsən;

Nəqqaşlığı yerə-göyə sığmazın

baş endirib qapısından girəsən...

***

Piyada düşmüşəm yollara atlı,

soyuyan ocağım içimdəki od...

Sən də atlan görüm- piyada yürü,

qığılcımlar səpir acımdakı od...

Nəğmələr susubdu qoparıb fəryad,

əlim işsizlikdən qabar-qabardı...

Məndən çox geridə qalan ayaqlar

durduğum sırada məndən qabaqdı...

Sağ əlin sol əldən əli üzülüb,

xeyir baş qoyubdu şər ayağına...

Gözün üstə qaşın var deyən də yox

bu keçən günlərin qaranlığına...

***

Çox dərinləri görməyin üçün göz olmalı söz,

Çörəyində duz, bil, ocağında köz olmalı söz...

Söz əzəlindən elə oddu, bu oda məhrəmik,

Qələm ucuyla qəlblərə düşən iz olmalı söz...

Səsində belə sözünün canı duyulmalı, bax,

Görünən, həm də eşidilən bir səs olmalı söz...

Sağa da çəksən, sola da əgər, qısa et, sonda

Hər şeydən qabaq, adı üstündə söz olmalı söz.

***

hanı qəlbimdəki o ilk arzular,

od mənimlə axa,

su mənlə yana...

çiynim tab gətirə, üstünə düşən

bir quş lələyinin ağırlığına...

mən axam, səsimi dinləyə sular,

sükutla baş-başa qalmağım yetər;

dünyanın qaranlıq bir bucağında

sükutun özücə olmağım yetər...

hardansa qoparaq bir səs qəlpəsi

çırpılır sinəmə,

qırpılır gözüm...

görsən bir nəğmətək eşidilmirəm,

tutul, açılma heç, mənin göyüzüm...