Sabir Sarvan - Mən idim
Vaxt varıydı çarpışırdıq fələklə,
Gündüz idi, gecə idi, mən idim.
Üç dost olub dolaşırdıq göyləri
Arzu idi, xəyal idi, mən idim

Yaz sovuşdu, payız girdi araya,
Ruhumuzu düçar etdi sarıya.
Çaşıb qaldıq yol çatanda yarıya,
Qorxu idi, ümid idi, mən idim.

Nə gəzəsən, sönən odda, ocaqda,
Keçən keçdi, qalan qaldı uzaqda.
Bir də gördük üçümüzük otaqda,
Həyat idi, ölüm idi, mən idim...