SÜLEYMAN ABDULLA - O UZAQ KİÇİK ÖLKƏ
Bir kiçik ölkənin
balaca adamları
darısqal bir kafedə
xırda-xırda yığışıb
danışarlar böyük-böyük...
Qurarlar Turanı,
Vurarlar İranı,
zənginləşdirərlər uranı...
Heç bilinmir
onlarmı dünyaya yükdülər,
dünyamı onlara yük.
Birisi çox ədalı,
birisi gözləri döyük.
Birisi hər şeyə mız qoymaqda ustadır,
başqa birisi ayaq altı oymaqda...
Elə quyu qazar ki biri
həm başqaları düşər,
həm özü...
Amma ki, halallıqdan uzaq olar
və namərdliyə yaxın hər sözü...
Baxırsan biri iş axtarandır,
beşi işverən...
Biri polis olanda,
biri dəyənək olur...
Kiminsə ovcunun içi,
kiminsə dili döyənək olur.
Etibarı etibarsız,
Vəfası vəfasız,
İlqarı ilqarsız çıxan
ölkədi bu kiçik ölkə...
Burada küçə adıdır Azadlıq,
işıqforları qırmızı...
Yaşılında cərimələnir adamları.
Acından ölənin boynuna qoyurlar ki,
yalandır,
sən yağ-bal içində üzürsən.
Ən quduzlarınınsa
villadır ən xırda damları.
Çoxu öz yerində deyil,
amma göylə gedərdilər.
Ağızlarını açanda
hamını pərişan edərlər.
Baha satarlar hər şeyi
bir kiçik ölkənin ucuz adamları...