* * *

qapının arxasında, divarın o üzündə

skripka çalınır, səsi sökür gecəni.

bir şülək işıq qonub zülmətin dodağına

qoşulub həmin səsə öpür o hər keçəni

dayanan yoxdu amma…

yatan yatıb eşitmir bu nədir, nə tifaqdı

kimin əlində qalıb kimin əməl dəftəri.

ömür çoxdan yazılmış - pozulmuş bir varaqdı

döyülür pəncərə ki, qalxsın o küskün pəri

oyanan yoxdu amma…

skripka çalınır… puçur-puçurdu gecə

axıb süzülüb gedən nədir görən hər yana

ah, özüdür, özüdür… duyuq düşdüm indicə

qan yox, Eşq adlı rəngdi,

boyansınlar kaş Ona

boyanan yoxdu amma…

2006.