Ay ömrüm,

canım mənim,

gedək,

uzaqlara gedək.

Əlini söykə alnına,

günlük elə.

Odur,

zorla sezilən,

ilğım kimi gah görünən, gizlənən,

çətinliklə seçilən

o ulu dağlara gedək.

O dağların ətəyində,

gül-çiçəkli çəmənində

sərin sulu çeşmələrə,

bulaqlara baş çəkək.

Bu gün

Muğanda istidir,

gündəkindən çox yanqılı,

alovludur, atəşlidir.

O görünən

Ərdəbilə qonşu olan

baba yurdum, ata elim

Şahnişindir.

O yerlər indi cənnət,

səpsərindir.

Aralıqda

söhbət gəzir,

o dağlarda,

yaylarlarda

çaylar, bulaqlar quruyur,

gül-çiçəklər, çəmənliklər soluxur.

El-obası köç eyləyən

evlər, yollar, cığırlar da darıxır.

Ay ömrüm,

canım mənim,

bu sözlərə bənd olma.

Bu səfərçün

kədərlənmə, darıxma.

Bu gedişin qarşısını alan yox.

Bizi

bu səfərdən saxlayan yox.

Fikrim bil ki, qətidir.

Artıq

uçub xəyalım mənim.

Ay ömrüm,

canım mənim!

16. 07. 2026.