Hərdən

budaq-budaq silkələnirsən,

yarpaq-yarpaq əl eləyirsən,

gənclik

yuxularımdan boylanan ağac.

Getdim o vaxt

səndən, özümdən çox-çox uzağa.

O uzaqlıqdan

bilə-bilə səsləndım sənə.

Bilirdim,

hardasa, qırılacaq bu səs.

Doğma yarpalar töküləcək

yad ağacların başına.

Qəmli-qəmli boylanacaqsan bu mənzərəyə,

gənclik

yuxularımdan boylanan ağac.

Uzaq da

dönməzlik kimidir.

Burada,

Buradakı cavan ağaclar da

bənzəyir sənə.

Ancaq

çox keçıb o vaxtan.

İndi

əsər yoxdur delə

o budaqlardan, yarpaqlardan,

gənclik

yuxularımdan boylanan ağac.

Kollara, ağaclara çırpıla-çırpıla

mənim tək birnəfəsə qaçmaqdan,

heyf sənə,

gövdəsi kəsik-kəsik,

yarpaqları parç-parça,

ayaqları yalın ağac.

Gənclik

yuxularımdan boylanan ağac.

01. 10. 2026.