Ağac-ağac yoldu saçını payız,

Yetdi durnaların ayrılıq dərdi.

Torpağa sevgidən kök atmasaydı,

Bəlkə,ağaclar da çıxıb gedərdi.

Payız sevdalıdır-Kərəm küləklər,

Elə bil,ağaclar sarı gəlindir.

Əsli yaxasının düymələritək

Külək yarpaqları qoparır bir-bir.

Pozulub dənizin bakirəliyi,

Sentyabr payızın yengəsidirmi?

Dəli küləklərə hamilə dəniz,

Doğur çoxuşaqlı analar kimi.

Bu payız yollardan gözüm su içmir.

Gözləri üç olub işıqforların.

Babama oxşayır bu qoca payız-

Bir gözü tor görür, biri nurlanır.

Cığırlar yamacda qançıra bənzər,

Duman ağ sarğıyla sarıyır bir-bir.

Solğun varaqlardır-kövşən yerləri .

Hər payız -saralmış xatirələrdir.

30 . 09 . 2026