Faiq Balabəyli - YANINA GƏLMİŞƏM, DUR ÖLDÜR MƏNİ
Yanına gəlmişəm, dur, hörmət elə,
mən ağac deyiləm, kol-kos deyiləm,
mən yarpaq deyiləm, budaq deyiləm.
Məni insan kimi xəlq edib Tanrı
mən dərddən-bəladan uzaq deyiləm
mənim də içimdə yüz cür dərd gəzir.
Yanına gəlmişəm, dur bir salam ver,
məni O, göndərib, göydən gəlmişəm.
Mən sənin qapını ümidlə açdım,
tələsik gəlmişəm, göynən gəlmişəm
ayağım torpağa dəyməyib mənim.
Yanına gəlmişəm, dur, mənə yer ver,
məni bu halıma bəndə salmayıb.
İlahidən gələn qərib səs kimi,
ürəyi oxşayan xoş nəfəs kimi,
sənin gözlədiyin qərib kəs kimi
yanına gəlmişəm, a bəndə, sənin.
yanına gəlmişəm bugündə sənin.
Dostdan inciyim yox, yaddan bezdiyim,
saplağı nazilmiş bir meyvə kimi,
ürək sındırdığın, ürək üzdüyüm
yadıma düşməyir, olmayıb, düzü.
Bu cavan yaşımda, bu gənc çağımda
çoxdan haxlamışam əllini, yüzü
heç kəs yada salmır nə gündür məni
yanına gəlmişəm, dur öldür məni