Könül  Nuriyeva - Orda...

Ədəbiyyat 22:00 / 13.09.2026 Baxış sayı: 177

 

Bağın lap sonunda,

İndicə yağışın suladığı nanə kolları var a,

Əvvəlcə ətri, sonra rəngiylə

Almışdı ya könlümüzü…

Sənsə...

Əvvəlcə acı sözlərin,

Sonra "gözlərimin işığı" deyişinlə

Xatircəm etmişdin a məni...

Heç bilmədim, nə oldusa,

Nanəlikdə itdin, yox oldun,

Nanə kollarıyla birlikdə!

Əgər bütün olanlar

Nanə kolları arasında tez yoxa çıxacaqdısa,

Arxasınca bir nanə ətri qalmayacaqdısa,

Onda bizim o yağışın altında

Rəqsimizin adı nəydi?

Nanələrin acığına tanqomu?