Faiq Balabəyli - BİLİRƏM, BİLMƏYİRSİZ...

Ədəbiyyat 12:20 / 08.05.2026 Baxış sayı: 273

BİLİRƏM, BİLMƏYİRSİZ...

Bilirəm, bilməyirsiz mənim bildiklərimi

Görürəm, görməyirsiz mənim gördüklərimi

Mənim kimi sevəmməz heç kəs sevdiklərini,-

sevməyə ürək gərək....

 

Qınamaram göy üzün, buludlarla nə işim

Yerlə, göylə çarpışan cəsarətim, gərdişim.

Hər kəsə aşkar olar Xudavəndlə görüşüm, -

bir az gözləyə bilsək.

 

Yarpaq -yarpaq tökülüb, budaq-budaq sınaram

Son ümüdəm, gümanam, son nəfəsəm, son anam

Di gəl ki, əyilmərəm, yıxılmaram, sanaram -

kəfənim olub bələk.

 

Nə tufandan qorxaram, nə də ki zəlzələdən

Nə hay - küydən çəkinnəm, nə də ki vəlvələdən

Güc verərəm hər kəsə, güc alaram hərədən -

puç olmaz, arzu, dilək.

 

Çiçəklər öz bağrına sıxar kəpənəkləri

ətirini səpələr ətrafa ləçəklərin

Qaldırar göy üzünə rəngli çərpələnkləri

könül oxşayan külək.

 

Üzümü söykəyərəm torpağına bu yurdun

Taxılını becərib, buğdasını sovurdum

Sinəmi ocaq etdim, qorğa kimi qovurdum

yandı, kül oldu ürək...