Sulardan

tərsinə axmağı

umduğumuz zamandır, dostum...

Oysa ki,

dibsiz dərələr ağzını açmış bulaqlara

və iliyini sümürür sızıntıların.

Bulaq çay olmaq istər,

damla şırnaq...

Ən sısqa axıntıların çağlamaq istəyi var,

Ən kiçik hövzələrin sunami qopartmaq...

Ən uca zirvələrin

möhtəşəmliyinin təsdiqidir ən sərt enişlər...

Gurlamaq üçün

enmək lazımdır,

hətta,

ən xırda təpələrin ayaqlarına.

İnsan da su kimidir,

axmağa meyllidir hər çuxura,

doldurmağa can atır hər boşluğu...

Var nohur adamlar,

var ümman adamlar.

Heç demirəm

yağış suyu kimi bəndi-bərəni basanları...

Dibi lilləmiş seloyuqlarla

ala bilməzsən qarşısını kükrəyən zaman...

Amma, suları tərsinə üzmək,

yanlamaq nəhrləri tərsinə?!

Bir başqa məsələ,

bir başqa söhbət...

Ummaqdan başqa

nəyə gücümüz çatar,- bəlli deyil.

Bəlli deyil!