Vahid Aslan - Tənha qadın
Bir də güzgüyə baxdı,
Saçı çox ağarmışdı;
İllərin kədər payı
Alnında iz salmışdı;
Dərindən köks ötürdü,
Qəhərləndi bir az da;
Gileyləndi qədərdən:
- Bəxtimi qara yazdı...
Xatırladı qayğısız
Uşaqlıq illərini,
Gəncliyinə uzatsa
Çatarmı, əllərini...
Daşlaşan ayaqları
Süründü çarpayıya,
Gözlərini zillədi
Külək döyən qapıya;
Bilirdi, çoxdan bəri
Gələni-gedəni yox;
Bu dünyada tənhalıq
Sıxırdı onu ən çox;
... Gözünün gülüşünü,
Görən kim işğal etdi?..
Səhərədək düşünüb,
Qadın, yuxuya getdi.
19.11.22