RAMİN İMRANOVUN xatirəsinə

yollarda maşın qəzaları da

bir yoldumu--

savaş yolu, qorxu, qorxutmaq yolu,

arzu, ümid yoluna daş yuvarlatmaq yolu.

ya öldürmək də bir yoldumu,

ürəklərə dağ vurmaq da bir yoldumu?

bir yoldumu

yolları kəndir kimi boğaza dolamaq-

yolçunu yolunda yol qurbanı etmək?

bilmək istərdim, yol qəzaları təkcə

qəza-qədər işimi,

qədər ayağınamı yazılmalı,

ya bir qara əl işimi?

açılmaz bir düyünə dönür yol qəzaları;

kimin nə vecinə ki,

hardasa bir çıraq sönür,

ya elə bir ev yıxılır,

kim sıxılır,

neçə-neçə işıq keçir,

kim bu ölüm yükünü necə qaldırır

kimin nə vecinə...

yollar ki sorğu-suala çəkilməz,

bir daş, ağac şahidtək dindirilməz-

iş olar, bitər...

İlahi, kömək ol, hər gələn gün

gedən gündən betər,

nədir acımasız bir qəza qədər;

eləcə lal-mat durur maşınlar,

təkərlər, şinlər,

baxıb uzaqdan gülür kimlər, kimlər...