Yol qırağında bir ağac vardı,

Xatırlayırsanmı?!.

Sonralar nə olmuşdusa

Bir yanı qurumuşdu;

Hər dəfə yaz gələndə

Yalnız bir tərəfi çiçəkləyərdi;

Onun yol qırağında

Boynunu büküb, kədərli duruşu

Hər görüşümüzdə bizi düşündürərdi;

Hər dəfə bu ağaca baxdıqca

Artardı duyğulu gözlərinin qayğısı,

Mənim də ürəyimi sızıldadıb keçərdi

Sənin həssas qəlbinin ağrısı;

Anlayırdım, tək ağacın dərdi

Sənə ağır yük idi,

Sənin sevgin uşaq ürəyindən böyük idi;

Yenə bir yaz günü

Tək ağacın quruyan tərəfində dayanmışdıq,

Sən onun quruyan budağını sığalladın;

Sonra

Başını sinəmə söykəyib, pıçıldadın:

- Bir dəfə sən görüşə gəlmədin,

Gözlədim, gözlədim, sonra ağladım

Sən bilmədin;

Mənə qoşulub

Tək ağac da ağladı...

19.03.2026