Bu gedişin, zamanın... qəmi var, ağrısı var,

içində naləsi var, dərdi var, yanğısı var.

Körpələr boylanır təpə qəbirdən,

körpələr boylanır qəbir qucaqdan,

körpələr boylanır qan quyusundan.

Bir körpə anasın axtarır hələ

açılan güllənin alovlarında.

Bir gözdə analar güllələndilər,

bir gözdə ataya uçdu güllələr.

Güllələr körpənin son oyuncağı,

güllələr körpənin son dayanacağı.

Körpənin torpaqlı tər sinəsində

sevdiyi qırmızı lalə böyüyür,

üstündə bir qara güllə yarası.

Günahsız körpələr, məsum körpələr

körpə paylarını yaşamadılar,

körpə çağlarını yaşamadılar,

körpə adlarını daşımadılar.

Yarımçıq qoyulan ömür payıyla,

üzündə o donmuş sevinc halıyla,

bir körpə dolaşır, bir körpə gəzir

Qanlı Xocalının gecələrini,

Kərkükün, Mosulun...

Hələb, Kabulun,

köhnə Varşavanın...

Bağdad, Dəməşqin,

Kiyevlə Qəzzanın

sevincsiz, uşaqsız küçələrini.

Ötür, illər ötür, zaman dəyişir,

səndə də, məndə də güman dəyişir...

Axşamın birində, günün birində

bu qara dünyada, yalan dünyada

kor fələk dolanan məkan dəyişir.

Baxışlar dəyişmir, sükan dəyişir.

Naqisin xisləti dəyişmir hələ,

nifrətlər sevinclə bölüşmür hələ,

körpə gülüşləri öpüşmür hələ.

Təmiz bildiyimiz o, boz səmadan

mərmilər tökülür, bombalar yağır

körpə evlərinə, uşaqlı evə.

Güllə səsi gəlir yerin altından...

Güllə səsi gəlir oyuncaqlardan...