Ramiz Rövşəndən BİR ŞEİR
Ürəyim həmişə əyində gəzən
Nimdaş paltar kimi süzülüb tamam.
Bu axşam ulduzlu göylərdən kəsib,
Sökülən qəlbimi yamayacağam.
Qəlbim böyüyəcək azadlıq kimi,
Sönmüş ümidləri səsləyəcəyəm.
Ayı da bir gümüş manatlıq kimi
Göydən cibxərcliyi istəyəcəyəm.
Səhər radiolar verər səs-səsə,
Qəzetlər danışar -(nə gop, nə hiylə):
"Dünyada qəribə bir adam gəzir,
Öz ay manatıyla,səma cibiylə".
Sonra əzizləyər yuxular məni,
Heç kəs yuxularda dəyməz kefimə.
Təkcə kosmonavtlar qorxudar məni,
Birdən kosmonovtlar girər cibimə.