Olumla ölümün arası yaxın,

Bu yol ayrıcında doğmalar, yadlar.

Yolu asfalt olub qəbirstanlığın,

Nə var o dünyaya köçməyə, nə var.

Dostlar ağır gündə yad eyləyərlər,

Ölənin ruhunu şad eyləyərlər.

Büst də düzəltdirib ad eyləyərlər,

Nə var o dünyaya köçməyə, nə var.

Gəlib gedənlərlə doludur yulu,

Getməyən olurmu görən bu yolu

qəbirstanlıq yolu—qardaş,su yolu,

Nə var o dünyaya köçməyə, nə var.

Duyan bir ürəklə lap son nəfəsdə

Dönüb gülzar olar sənə qəfəs də…

Sürünə- sürünə torpağın üstə,

Nə var o dünyaya köçməyə, nə var.

Orda bağ dərdi yox, otaq dərdi yox,

Ailə qayğısı, uşaq dərdi yox.

Orda Vətən dərdi, torpaq dərdi yox,

Nə var var o dünyaya köçməyə, nə var.

Vurmamış bir ömrü başa dünyada

Çıxsa da cəhdlərin boşa dünyada…

Bacara bilirsən yaşa dünyada,

Nə var o dünyaya köçməyə, nə var?!

1997- ci il.