dost, məndən

nə gözləyirsən?

günlə gündün, ayla aydın;

bir zamanlar qiblə yönüm-

hər yandan sənə sarıydım...

ən pisimə gələn bu ki,

hamıdan biri oldun sən...

əgər rəva bilsə idin,

zəhər içərdim əlindən...

bunu anlamaq çətinmi

vaxt kimi dəyişir necə...

yenə bilmək istəyirəm:

canın necə? işin necə?

qəlbin qaydasınca vurur?

düzünü de, çapır atın?

mən üstümdən biləmmirəm

yorğunluğu necə atım...

çox eşitdim kimin isə

sanki qanı bir qaşıqdı;

elə nazilib dərisi

sümüyünə yapışıbdı...

bax, indi o haldayam mən,

nə olsun yerlər, göylər var;

görürəm ki, öz yoluyla

heç getməyən bir şeylər var...

dost, əvvələ qayıdımmı,

ta xatirəndə od yoxdu,

sənlə bir vuran ürəyim

var idi, indi o yoxdu...

hər kəs öz yoluyla getsin,

getsin nəşəsi, dərdiylə;

diqqətlicə ayağının

altına baxmaq şərtiylə...

böyük sandığımdan kiçik

olana daha nə sözüm;

yenə arzum:

yetmişinə yaxınsan ha,

astanasına çat yüzün!..

09.04.2026