Şakir Xanhüseynli - HƏR KƏS BİR DAĞ ÇAPANDI, BİL
HƏR KƏS BİR DAĞ ÇAPANDI, BİL
sən də dağ çapan olmusan?
çapırsan hansı dağları;
qəlbinə çat düşürməyib
yəni ki, heç çapdıqların?..
itiləmək qələmini
həm də bir tişə ucutək;
dağ çapanın ürəyi də
olmalı dağyaran ürək...
ey dağ çapan, sıraya düz
bir-bir dağları,
külüngün
işləyəni tapsan əgər,
demək, yol var sənin üçün...
Sinəsində olan dağla
hər kəs bir dağ çapandı, bil...
Bütün daş atanların da
daşı ayrı, sapandı bir...
səhərin açılır, yeni
bir dağ tapasan çapmağa;
sanki qolların, ürəyin
kürədə döyülübdü ha;
düşsə də bir tikan üstə,
iki daşın arasına;
dağlar çəkilmiş qəlbinin
məlhəm gəzmə yarasına...
nə zamandan dağ çapansan?
ağrılar səngimir canda;
bilən bilirmiş nə yapır
palçığını yoğuranda...
Eşq yolu gedənlərindi,
bax, o qələm də, tişə də...
Heç vaxt olmayanlar olur;
könlüm bir az əndişədə...
kimə dağ çapmaq nəsibsə,
işin əslinə varmalı;
bir qoşunun qabağına
tək özünü çıxarmalı!