Özlərinə başı qarlı dağ deyir,

Adicə bir yulğun kolu olanlar.

Günümüzü göy əskiyə düyüblər,

Yamanlığın sağı-solu olanlar.

İnananlar hapa-gopa, azalır,

El-el itir, oba-oba azalır,

Qucaq-qucaq, topa-topa azalır,

Sabahına ümid yolu olanlar.

Hansı köpün küləyini boşaltsın,

Hansı yükdən kürəyini boşaltsın,

Gedib kimə ürəyini boşaltsın,

Min-min dərdnən qəlbi dolu olanlar.

Aır-ağır fikirlərə dalmışıq,

Səsimizi içimizə salmışıq..

Niyə belə topal kimi qalmışıü,

Niyə belə əli-qolu olanlar.?

Bəyənmir də,zordu yəni, bəyənmir

Danışanda səni-məni bəyənmir,

Qızılgülü, yasəməni, bəyənmir,

Əsli-zatı ayaqyolu olanlar..