Bu gün

mayın altısı.

Üzümə açıqdır haqqın qapısı.

Qulaqlarımda

çox-çox uzaqdan gələn

anamın səsı,

şirin laylası...

Anamın anası

Pəri nənə

yaşadı yüz bir il.

Böyük bacısı Çəni xala da eləcə.

Özü

dəyişdi ömrünü gözümün önündə

altı il öncə,

doxsan altıda.

Yaşasaydı bu gün

yüz iki olardı yaşı.

Gözəl bir məclis qurardıq,

Şahnişin dağına-

uca zirvələrə çatardı başı.

...Bu gün

anamı itirdiyim gün.

Tabutunu

doğmalarım, dostlarım ilə

çiynimə götürdüyüm gün.

Hər şeydən, hamıdan artıq sevdiyi

dili dualı,

ağzı oruc anamı

Tanrı dərgahına ötürdüyüm gün...

Heyf ki, sevimli anam,

qəbirstanlıqda

yer saxlamayıb yanında

mənimçün,

əziz övladıyçün.

Bəlkə də düşünüb

qəbrinin dörd yanı boş torpaq-

elə qəbir yeridir.

Darıxma, ay ana,

namazını qıl, orucunu tut.

İstəsən, istəməsən də,

incisən, inciməsən də,

möhlət ver,

qoy halallıq alım əzizlərindən,

yollarında

ürək qoyduğun nəvələrindən,

istəkli gəlinlərindən.

Sonra da işarə etsəm,

əlini uzat,

tutum əlindən.

Artıq vaxtdır ,ana,

bürünüm qurubun qoy dumanına.

Asta-asta, qoy xəfif-xəfif

enim mənzilinə,

gəlim yanına.

O ağ paltarında qarşıla məni,

başına qara bağlama.

Bu səndən son istəyimdir,

ah çəkib təntimə,ana.

Unut göz yaşını,

unut, ağlama.

06. 05. 2026.