(Elegiya)

Ürəyimdə qövr eləyən,

Ayrılıq,qübarsan,Ana.

Varlığım özünsən elə,

Məndə nə taparsan,Ana?

Nazın çəkib son yarpağın,

Bülbülüm tərk etdi bağın.

Qoynunda qara torpağın,-

Əcəb bəxtiyarsan Ana.

Sinəm başdan-başa dağdı,

Duman gecikdi,qar yağdı.

Ruhum sınan qol-budaqdı,

Sən tökülən barsan,Ana.

İçimdə dinən dərdimə,

Qibləsi dönən dərdimə,

Sən bu güllənən dərdimə,-

Həmişəbaharsan Ana.

Qapın da yox,çöldən döyəm,

Özümü yalandan öyəm.

...Nola,bir gün gələ...Deyəm-

Nə yaxşı ki varsan Ana!!!...