Sabir  Rüstəmxanlı - YENƏ KƏND YOLUNDA

Ədəbiyyat 20:46 / 21.11.2026 Baxış sayı: 548

 

Bir gün piyadaydım, sonra atlıydım,

Bu gün maşındayam - nə fərqi var ki,

Kimsə tanımayan kənd uşağıydım

Şöhrət yaşındayam nə fərqi var ki,

 

Keçmişdim bu yolu yaz tufanı tək

Ömrün qışındayam nə fərqi var ki,

O yazdan bu qışa yollar nə qısa,

Yenə kənd yolunda yapayalnızam!

 

Neçə şəhər gördüm, ölkələr gördüm,

Keçdim dənizləri, okeanları.

Bir yanda özünə cənnət yapanlar,

Bir yanda məzlumun batan qanları.

Çevirdim dünyanı o üz-bu üzə,

Doladım qoluma meridianları

Başımın üstündən ötdü yüz qəza

Yenə kənd yolunda yapayalnızam!

Daddım bu dünyanın hər nemətini,

Sarısı, qarası başıma döndü,

Verdim milyonlara ürək sözümü

Qayıdıb başımın daşına döndü.

Mən Vətən adına sevinc yazırdım

Ancaq o, gözümün yaşına döndü.

Sevgi də cəzaymış, xidmət də cəza

Yenə kənd yolunda yapayalızam!

Elə bil dünəndi burdan getdiyim,

Çırtladı ömrümü illər tum kimi.

Nə qədər sözüm var çəkdi içinə

Çəkər izimi də millət qum kimi.

Hanı o əyilməz bildiyim ellər

Yoğruldu əslində zülmün mum kimi,

Öndə qəbir qazan, sonda söz yazan

Yenə kənd yolunda yapayalqızam!

Meşə saraldıqca çöllər göyərir,

Saralan da mənəm, yaşıl da mənəm.

Qartalın dönüşü yuvasınadı

Bir bax, o qayalar qaşında mənəm.

Nə olsun bir yolun sonu yetişdi

Yenə bir cığırın başında mənəm.

Yollara can verdim yol aza-aza

Yenə kənd yolunda yapayalqızam!